IP Blocking Protection is enabled by IP Address Blocker from LionScripts.com.
Categorie: Instagram - Day-dreamer.nl

Take a look at my life *week 48*

Het was een drukke week, om naast Max ook nog af en toe een beetje te zorgen voor een zieke partner. Mezelf cijfer ik vaak weg, gewoon geen tijd om echt iets leuks voor mezelf te doen. En als er eindelijk tijd is, ben ik te moe ervoor dus dan beland ik op de bank met een serie. Hopelijk komt de tijd dat ik naast alles wat moet ik ook weer zin heb om creatief te zijn. Lekker aan tafel bezig zijn met mijn bullet journal, wat ik pas heb ontdekt. Maar veel tijd en energie heb ik er niet voor. Maar gelukkig geeft Max mij heel veel. Als ik hem s,morgens uit bed haal en hij lacht zo vreselijk vrolijk naar mij, smelt ik alleen maar. En heb ik alleen nog maar oog voor hem. Het is dan ook bijna altijd wel een vrolijk jongetje, en is hij dat niet dan is hij vaak gewoon moe of zit hij in een sprongetje.Omdat mijn partner ziek was (buikgriep) ben ik maar even voor mijzelf iets makkelijks te eten gaan halen. Ben even naar de Chinees geweest om eten te halen. Helaas ik mis nog steeds de Chinees uit Beijum, want die was echt wel beter dan hier. Maar goed had al weken zin in Chinees dus dan gaan we er ook gewoon van genieten.Wat heerlijk om Max te zien genieten met zijn speelgoed, oke hij was nu natuurlijk afgeleid doordat ik een foto van hem maakte. Want die telefoon vind hij toch echt wel heel interessant. Echt leuk, het lijkt al wel of Max naar school gaat. Op de kinderdagverblijf waren ze lekker aan het verven geweest. Ze hebben er samen met Max een mooie Sinterklaas van gemaakt. Ik vind het helemaal geweldig dat hij het zo naar zijn zin heeft daar. Zodra we daar zijn, heeft hij ook totaal geen oog meer voor mij. Er gebeurd daar zoveel, en zoveel leuke kindjes die er zijn. Dus laat hem altijd met een gerust hart achter.Met dank aan oma (mama van mama) heeft Max nu een warme muts en handschoenen. Hij heeft er ook een sjaal bij gekregen, als het kouder word gaan we die ook voor hem gebruiken. Wat kwam dit goed uit nu, want we moesten naar het ziekenhuis. Dus lekker warm inpakken voor we daarheen gingen.Ja en omdat hij zijn hele middag slaap moest missen omdat we naar het ziekenhuis gingen, was hij wel wat moe toen we in de bus zaten. Nou lekker even de ogen dicht doen voor Max.Blije voetjes voor Max, we waren naar het ziekenhuis voor de voetendokter (orthopeed) en het gaat goed met zijn voetjes. Dus we mogen nu lekker gaan afbouwen met de schoentjes. Ze hoeven alleen nog maar aan als Max naar bed gaat. Dus met elk slaapje gaan zijn schoenen aan. Maar wat een bewegingsruimte heeft hij nu als hij lekker aan het spelen is op het kleed. Alles gaat een stuk makkelijker. En voor ons wat minder herrie, aangezien het nogal leuk is om met de brace heel hard op de vloer te kletteren. Daar hebben we dus nu geen last meer van.Eindelijk maar toch wezen shoppen voor Max, ik zei het al een week dat ik wilde. En nu ben ik echt bij de Primark geweest om leuke kleding te kopen. Hopelijk komt hij hier de winter mee door. Tenzij hij een groeispurt gaat krijgen. Cadeautjes tijd, Max kreeg dus iets heel moois van Sinterklaas. Ik moest hem natuurlijk wel even helpen het papier eraf te halen. En toen dat eraf was vond hij het papier eigenlijk wel leuk genoeg om mee te spelen. Of juist om op te eten.We zijn met Max zaterdag naar het Sinterklaasfeest geweest van het werk van zijn papa. En nu heeft hij een heel mooi cadeau gekregen. Een liedjesboek, en volgens mij vind hij hem wel leuk.De avond was voor ons, Max lekker slapen en wij genieten van de tv, een hapje en de openhaard. Vind dit echt heel gezellig om een koude december avond. 

Willen jullie een shoplog zien van de kleding die ik heb geshopt voor Max?




Take a look at my life *week 46+47*

Een overzicht van twee weken dit keer.

Het voelde zo nodig om weer even een sessie bij Mirre te gaan doen. En dat deed ik dus voordat ik zou gaan beginnen met EMDR. Ik ben echt blij dat ik ben geweest, maar het voelt steeds weer als een afscheid. Want voor nu was het weer een laatste sessie. Deze sessie is alweer bijna twee weken terug, ondertussen heb ik mijn eerst EMDR gehad. Ik ben nu eigenlijk echt van plan te gaan sparen voor een opleiding bij Mirre. Hopelijk gaat dat er nu echt van komen, maar dan kan ik echt even geen sessies meer doen. Maar tijdens EMDR en misschien straks nog andere therapie wil ik dit ook niet tussendoor gaan doen. Dat is teveel en ook zeker niet goed voor mij.Wat is het toch ook een grote bink aan het worden, nee zelfstandig zitten doet hij niet hoor. Maar met een beetje hulp kan hij wel even zo blijven zitten. En dat vind ik al heel erg knap van hem. En altijd die heerlijke glimlach op dat koppie, hier word ik zelf ook zo vrolijk van. Op deze manier haal ik hem ook vaak uit bed, dan kijkt hij me aan en glimlacht naar me. Nou dan is je hele dag toch gewoon gelijk goed. Hoe vroeg het dan ook is.Ik zorg elke dag voor vers fruit voor mijn mannetje, dit keer was het appel met kiwi en het ging er prima in. Zoals eigenlijk alles er gewoon prima in gaat. Het enige nadeel is dat ik vaak twee drie keer per dag het apparaat moet schoonmaken. Ligt eraan wat voor fruit hij krijgt en of ik groente hapjes die dag maak voor hem.En toen was het tijd voor de eerste keer een EMDR sessie na jaren. Want na het overlijden van Daan heb ik dit ook gehad. Gelukkig heb ik een klik met deze psycholoog en voelt het dus prima om met haar aan het werk te gaan. Ik ben echt wel even een paar dagen flink van slag geweest. Echt de hele dag door voelde ik Daan dood gaan, hierdoor kreeg ik dus ook vaker dat ik me op afwezig zette zodat ik even helemaal niets voel en dus ook geen contact met mij te krijgen is. Maar de eerste sessie zit erop, op naar de tweede.Eindelijk heeft mama je stoere broek met bretels bij je aan gedaan. Vind dit soort broeken vaak wat lastig omdat dit niet over zijn schoentjes aan kan. Dus als zijn broek aan en uit moet voor iets dan moeten de schoenen ook uit. Maar daar moet ik nu toch wel aan gaan wennen. Want er komt een moment dat we mogen afbouwen met zijn schoenen. Hier was Max lekker aan het spelen, maar zodra ik met mijn telefoon kom om foto,s te maken is dat toch net even leuker dan zijn eigen speeltjes.Lekker alvast in pyjama, nog even naast papa zitten voor dat hij een fles kreeg en daarna was het dus bedtijd. Heerlijk hoor dat om 19.00 hij lekker op bed ligt en slaapt tot 07.00. Heel soms hoor je hem nog eens jammeren of huilen s,avonds en een enkele keer in de nacht dat hij wakker schrikt en huilt. Maar dat is zo weer over. We zijn dus echt gezegend met zo,n heerlijk kind die goed slaapt.

Sliepen jullie kindjes ook zo goed in de nachten?




Take a look at my life *week 45*

Twee weken is het heel stil geweest op mijn blog. Ik kwam er niet aan toe, de reden zal ik jullie later nog wel vertellen. Maar voor nu heb ik een overzichtje van twee weken. Het is niet veel bijzonders aan foto,s ook daarin ben ik aardig te kort geschoten de afgelopen tijd. Op dit moment is de zorg naar Max gewoon het belangrijkste wat er is, en daar wijkt zowat alles voor.Ik had een afspraak in de stad bij psyq, een vervolg op het intake gesprek. En dit liep een beetje heel vervelend af. Waardoor ik in een flinke dip raakte. Dit was even weer de druppel. Maar Max houd me overeind om door te gaan.Sinds een tijdje ben ik begonnen aan een bullet journal, zodat ik mijn hoofd een beetje leeg kan maken. Heerlijk creatief kan zijn en een beetje mijn ei kwijt. Al komt er de laatste tijd ook maar weinig van. Maar doe mijn best om ook plezier te hebben in dingen.We gingen naar Tuinland om een nieuwe kerstboom te kopen. Wij hebben altijd een nep kerstboom en toen we gingen verhuizen hebben we de oude weg gegooid. Dus nu moest er een nieuwe komen. En rond de feestdagen vind ik Tuinland altijd zo leuk. We hebben Max ook een beetje kennis laten maken met alle mooie lichtjes en andere mooie dingen die bij kerst horen.Ja ik maak nu meerdere keren per week zelf groenten hapjes voor Max. Geen potjes voor onze man maar lekker zelf maken. Hij begint steeds meer smaken te proeven, en nu dus ook gecombineerd met aardappel.Een afspraak bij de huisarts, eerst een uitstrijkje. Dat was al een hele tijd terug. Een zwangerschap kwam erdoor, maar nu heb ik het weer voor vijf jaar gehad. Daarna nog even een afspraak om te praten over sterilisatie. Ja hier denk ik echt over na omdat ik zeker weet dat er geen kindjes meer gaan komen. En ik wil eigenlijk echt niet meer aan de pil.We gingen naar de bibliotheek omdat daar het babycafeez nu is steeds. Dus even andere moeders ontmoeten. Helaas wordt het nog niet druk bezocht. Maar nu hadden we gelijk de kans om Max lid te maken van de bibliotheek. Dus dit leuke koffertje ging mee naar huis. Zelfs Max was er verbaasd over hihi.

Daan is weer thuis, na drie jaar een plekje op het crematorium te hebben gehad hebben we besloten dat het genoeg is. In het begin wilde ik hem niet in huis, vond het toen nog even niets. En we hebben een heel mooi plekje voor hem gehad. Maar nu zijn we als gezin weer compleet in huis. En dit voelt heel erg goed.Weer een nieuw groenten hapje voor Max. Rode kool met aardappel en kipfilet. Ja zelfs vlees mag hij nu hebben. Ben nu echt alles aan het ophogen met voeding geven. Zodat we binnenkort zijn middag fles eraf kunnen halen. Maar pas echt als hij goed brood kan eten. En dat is nog wel een dingetje. Ben heel even weer gestopt, omdat ik het best eng vind omdat het er steeds weer uitkomt op een niet zo fijne manier met kokhalzen. Maar de kinderarts wilt dat ik het blijf aanbieden, maar ik volg me eigen gevoel liever. Dus de ene keer probeer ik het even en de andere keer krijgt hij gewoon lekker fruit.

Meer kan ik er even niet van maken van de afgelopen twee weken.

Zijn jullie al met de feestdagen in gedachten?




Take a look at my life *week 43*

Ik werk sinds deze week volledig volgens een dagindeling die ik zelf heb gemaakt. Ja de maandag heb ik samen ingevuld met hulp van Martinizorg en de rest van de dagen heb ik zelf gedaan. Tijdens mijn opname merkte ik dat dit een fijne houvast is om te doen wat ik moet en wat ik wil doen. Zodat ik wat structuur in mijn leven krijg. Hier staan de huishoudelijke klussen in, maar ook de zorg voor Max en tijd voor mijzelf. En ik heb deze week voldoening gevoeld dat ik elke dag iets in huis heb kunnen doen. We hadden eerder ook wel een schoonmaakrooster, dus dit werkt gewoon wel voor mij. Daarnaast had ik nog wel veel vrije tijd voor mezelf over, alleen ik kom momenteel niet verder dan serie kijken of beetje internetten. Omdat ik me niet kan zetten tot andere dingen. En ik mis vooral sociale contacten. Het lukt me gewoon niet om vrienden te maken of iets te gaan doen waar ik contacten kan leggen. Behalve dan dat ik af en toe naar het Babycafeez gaat. Ik wil dus graag meer, maar weet nog niet de weg hoe.Het is nu echt wel herfst weer en ik moet heel vaak door wind en regen heen lopen om Max te brengen en halen van de kinderdagverblijf. Het lopen vind ik geen probleem, maar dat vieze weer helaas wel. En als ik met de kinderwagen loop kan ik geen paraplu gebruiken, en ook niet als er zoveel wind staat. Maar het is niet anders, dit weer hoort echt bij Nederland.Mijn vrolijke mannetje op de foto zetten, en lekker samen met hem spelen. En ik dacht in het begin dat hij maar veel huilde, nou echt dat ligt gewoon aan mij omdat het een trigger is voor flashbacks. Maar eigenlijk huilt Max bijna nooit. Moet je toch zien wat een heerlijke glimlach.En dan is het natuurlijk heerlijk om een hele collage te maken van al die leuke blikken van mijn binkie, dan krijg je dit dus.Dit was al de tweede keer dat er een vogeltje in de schoorsteen is gevlogen en dus uiteindelijk in ons huis belande. Het was zo mak geworden dat het eerst een tijdje op mijn hand had gezeten, en toen ik naar binnen liep om mijn telefoon te halen en terug kwam zat hij er nog steeds. Na een tijdje zei ik tegen hem en gaf hem een klein klopje “ga maar” en hij vloog weg. Zo kon ik dus wel mooie foto,s van het vogeltje maken. Maar dit moet niet te vaak gebeuren, vogels in de schoorsteen.




Take a look at my life *week 42*

Deze week was ik niet helemaal lekker. Ik had telkens hoestbuien, daar begon het ook mee. In de avond een enorme hoestbui die niet meer zo makkelijk stopte. En zo erg was dat ik alles uitspuugde. Hierdoor sliep ik ook een paar nachten slecht. Omdat die hoestbuien steeds maar terug kwamen. Ik voelde me een beetje grieperig ook, steeds maar aan het zweten en dan soms heel koud. Maar koorts had ik niet. Heb maar wat meer rust genomen. Terwijl het eigenlijk de eerste week moest zijn met mijn dagindeling die ik heb gemaakt. Een dagindeling, waar in staat alle huishoudelijke taken. Maar ook alles in de zorg voor Max en mijn vrije tijd. Dit werkt voor mij gewoon voor nu, om mee te doen en dag structuur te krijgen. Maar omdat ik me dus niet lekker voelde heb ik me alleen maandag eraan gehouden. Deze week een nieuwe poging, voel me gelukkig nu een stuk beter. Nog wel een kriebelende keel en wat snotterig. Maar heb denk voor nu even genoeg rust kunnen pakken om het deze week wel te gaan doen mijn volledige dagindeling te volgen.Ik dacht dat het een gekke combinatie was thee met fruit, maar op instagram las ik al dat het dus niet zo is. Dat meerdere dit doen. Nou voor mij was dit dus de eerste keer. Had gewoon trek naast mijn thee, en besloot toen fruit erbij te nemen.We waren gezellig even aan het spelen op het kleed. Sinds een tijdje leg ik hem niet meer in de box, omdat hij daar voor nu te weinig ruimte heeft met zijn brace om. En hij wil steeds draaien, en daar heeft hij op de grond meer ruimte voor. Straks als hij kan zitten en de brace niet meer steeds om hoeft kan hij wel weer in de box spelen. Voor nu is dit een prima oplossing.Lekker peer voor mijn mannetje gemaakt, omdat het steeds goed op gaat de hapjes dacht ik schotel hem een hele peer voor. En maar zien wat hij op wilt eten.En toen merkte ik al snel dat hij dit keer niet zoveel zin had in eten. Dus bleef ik met veel peer over. De rest heb ik dan maar ingevroren voor een andere keer. Ja kinderen blijven onvoorspelbaar, maar dat hoort er nou eenmaal bij.Nou de tv is wel heel spannend volgens Max, de tv kan ook eigenlijk niet aanstaan als hij een fles krijgt, Hij is snel afgeleid. Maar moet je zien hoe hij naar de tv kijkt. Dit doen we echt niet zo vaak dat hij naar de tv kan kijken. Heel soms laat ik hem leuke filmpjes zien, zoals Bumba en Pepa pig. Maar teveel tv daar vind ik hem echt nog te jong voor. Maar soms ontkom je er niet aan, als jezelf even iets wilt zien en hij ook wakker is zoals hier op deze foto.Mama zegt mmmmm en je krijgt zo,n geweldige glimlach terug. Dit is echt goud waard. Lekker smikkelen en lachen op je halve verjaardag.




Take a look at my life *week 41*

Weer een week voorbij, deze week was best wel even pittig voor mij. Ik moet nog steeds wennen thuis, al vind ik het fijn echt weer thuis te zijn hoor. Maar mis wel de mensen om mij heen, heel erg. En nu moest ik echt volledig alles alleen doen met Max. Geen probleem, ben niet voor niets zijn moeder. Maar geen enkele moeder kan alles alleen. Maar het ging gelukkig prima, want natuurlijk ben ik nog steeds bang dat het soms niet goed gaat naar Max toe. En ik wil die moeder niet zijn. Maar het gaat thuis zo goed.Dit is het voordeel van vroeg op pad zijn, dat je zulke mooie luchten ziet. Ik was onderweg naar de kinderdagverblijf voor Max. Inmiddels heb ik de tijden veranderd. Dus niet meer zo vroeg op pad zodat hij om 8.00 daar is. Nu pas om 11.00 hem daar afgeven, en dan om 18.00 ophalen. Dit is makkelijker met zijn slaapjes. Daar moeten we beide nog even aan wennen, want hij slaapt erg weinig vroeg in de avond en op de opvang.Ik heb maandag hapjes staan maken voor Max. Lekkere verse worteltjes en boontjes gemaakt. En zo kon dit mooi in de vriezer, en elke dag een ijsblokje eruit halen om hem te geven. De volgende keer weer iets anders proberen. Dit vind hij erg lekker en is zo leuk om hem zo lekker te zien eten. Het liefst helpt hij met zijn lepel zelf vasthouden en naar zijn mond doen. Maar soms niet zo handig omdat hij hem niet meer loslaat. Maar te schattig dat hij snapt hoe het werkt.Mijn lekkere ontbijtje, ben weer helemaal weg van iets van yoghurt met cruesli en fruit. Ik weet dat dit niet de meest gezonde ontbijt granen is. Maar is wel weer een begin, naar iets meer gezond dan brood eten.We moest weer even naar het ziekenhuis, nou even. Het liep nogal uit. Dus hebben daar heel lang moeten wachten voor nog geen 5 minuten binnen bij de arts. Dit was echt niet leuk. Max was helemaal oververmoeid. Hij gaat dan ook echt niet slapen daar in de wagen. Maar gelukkig in de bus terug viel hij wel even in slaap. Het gaat goed met zijn voeten. Over 6 weken terug komen, en gaat het nog goed mogen we gaan afbouwen met zijn schoenen. Dus dat betekend met alleen als hij gaat slapen aan hebben. Dus dat hoop ik echt over 6 weken dat het mag.Vrijdag hadden we een bruiloft, onze buren trouwde in de avond voor de kerk en daar waren wij voor uitgenodigd. En daarna was er feest en mochten wij ook bij zijn. Ik heb de halve avond lekker staan dansen. Eigenlijk kende we eerst niemand. Toen bleek dat de halve straat zowat er was. En hebben we dus een aantal buren ontmoet. Omdat hun ook alle andere mensen niet kende hebben we de hele avond bij elkaar gezeten enz… Maar praten om kennis te maken lukte niet want de muziek was te hard. Maar heb me super vermaakt. We lagen pas rond 1.00 in bed. Gelukkig was Max lekker logeren bij opa en oma.Zondag was het toch echt heerlijk weer, het leek wel zomer. We zijn lekker als gezinnetje naar het Stadspark geweest. Lekker wezen wandelen, en ze hebben daar ook een kinderboerderij dus even bij de diertjes wezen kijken. Maar Max was zo moe omdat hij zijn hele slaapje had gemist, was hij daar in slaap gevallen. Thuis waren we dan ook allemaal afgemat. Max ging na zijn fles heerlijk naar bed en heeft best goed geslapen, wat ik even niet had verwacht. In de avond even een hapje wortel gegeven en samen met hem onder de douche geweest. Daarna was het tijd voor zijn fles. En daarna boekje voor gelezen en bed tijd. Zo hadden wij een rustige tv avondje. We hebben dus een erg leuke dag gehad.




Take a look at my life *week 40*

Inmiddels weer vol op thuis aan het genieten van mijn gezin. Moet nog altijd wel wennen thuis en mis de mensen in het ziekenhuis wel. Het is namelijk raar na zes weken opname weer veel alleen te zijn. En dat mis ik dus het meeste mensen om mij heen. Dat is ook wel wat ik nodig heb, mis vooral gewoon een vriendin in de buurt. Hopelijk komt dat nog eens hier, dat zou wel erg leuk zijn. Maar goed ik geniet dus wel weer heel erg van mijn gezin en het thuis zijn. Nu hopelijk ook nog wat meer gaan slapen, dan red ik de zorg ook nog beter voor Max. Max die slaapt wel prima de nachten, dus dat is niet de reden van mijn slaapgebrek.Nog altijd proberen we Max banaan te laten eten, maar nog altijd heeft hij vrij weinig interesse erin. Iets anders proberen dan, maar waar begin je dan mee?We hadden even zin in iets lekker te eten, dus we gingen wat eten halen. Ik at heerlijk spareribs en mijn man had een mix grill schotel besteld.Ik maakte foto,s voor mijn blog voor Vingino, en ik vind hem zo lief deze foto. Dat ik hem nogmaals deel. Het is nog iets te groot de kleding, maar kan het toch wel hebben. Is ook voor de winter dus geen probleem iets te groot nu.Wat een weer, en ik moest heel veel lopen. Want s,morgens moest ik Max naar de opvang brengen. 20 minuten in de regen lopen, niet leuk. Toen moest ik door naar de dokter in de regen. En daarna nog terug naar huis. Gelukkig was het toen wel droog, maar ik niet meer. Later moest ik nog de stad in, dus weer een stuk naar het station lopen. Ik loop wat af sinds we hier wonen en een kleine hebben. Na mijn afspraak in de stad terug gelijk Max ophalen van de opvang. Terug naar huis lopen hoefde gelukkig niet meer, want mijn man kwam ons halen. Was namelijk echt wel gesloopt na deze dag.Max moet ergens zijn speelgoed in kwijt dus mijn man bestelde deze kist. Alleen hadden we hem groter verwacht. Maar hij is echt wel vet leuk. Wie weet in de toekomst een nog grotere kist erbij. Maar voor nu is dit prima.Van het weekend hebben we voor het eerst de openhaard aangezet, wel heel gezellig maar helaas voelde we geen warmte ervan. Maar zo leuk dat we dit nu thuis kunnen doen. Voorheen deden we dit altijd als we op vakantie waren op Center parcs. Nu dus ook thuis er van kunnen genieten.

Waar begonnen jullie mee om je kindje te voeren naast de fles?




Take a look at my life *week 38 + 39*

Vorige week kwam er geen “take a look at my life” online omdat ik te druk was dat ik er niet aan toe kwam. Maar nu ik volledig weer thuis ben en geen therapieën meer volg naast de zorg van Max heb ik toch weer iets meer tijd om aan mijn blog te werken. Daar ga ik dan ook weer zeker van genieten, dat ik wat meer kan schrijven hier. Ik heb dus nu voor jullie twee weken met foto,s. Ook zal ik nu weer meer foto,s gaan maken van mijn leven, want kom weer vaker ergens anders dan alleen binnen op de afdeling waar ik verbleef. En vaak mijn telefoon gebruikte ik niet daar binnen. 

Eindelijk mocht ik voor het eerst alleen met Max op pad, en daar maakte ik gelijk goed gebruik van. Lekker naar het winkelcentrum wandelen met hem. Ja ik was echt wel al eens met hem buiten geweest, maar dan was mijn moeder erbij. Wat was het fijn om nu eens even echt helemaal alleen met hem te zijn. En dan ook nog eens lekker buiten. Max vind het ook helemaal prima in de wandelwagen. Hij kijkt z,n ogen uit en slapen ho maar, hij wil echt alles zien en meemaken. Ik ben een nieuwe hobby gestart, een bullet journal ben ik aan het maken. Maar ik kreeg zo de smaak te pakken in een a 5 boekje die ik gewoon al had, dat ik een echte bullet journal heb gekocht. Maar je kan het dus in elk soort boekje doen. Hier heb ik even in kunnen oefenen. En deze pagina vind ik helemaal geweldig geworden. Het lijkt me leuk om hier kaarten van te maken en dan te verkopen. Dit is me al eens eerder verteld dat ik dat gewoon eens moet gaan doen. Nu nog kijken hoe ik dat het beste kan gaan doen.

Ik werd weer even voor het weekend opgehaald in Utrecht, en onderweg moesten we toch even stoppen om een broodje te kunnen eten. Ik stapte uit en liep naar de benzinepomp om wat te eten te halen. En toen kwam ik deze mooie bloemen tegen en kon het niet laten er foto,s van te maken.Thuis heb ik de papa van Max de vijf maanden foto laten maken, daar had ik geen tijd en energie voor gehad op de dag dat het eigenlijk de bedoeling was. Maar twee dagen later maakt ook niets uit. Ik had hem zoiets stoers aangedaan daar hoorde ook een stoere positie bij. Dus ik liet hem mooi op de bank zitten. En maakte zelf ook even gebruik van om wat foto,s te maken. Nou zijn ze niet geweldig geworden. Wat een wijs mannetje hebben we toch.Maandag de laatste paar dagen op de MBU en ik werd gehaald door een lieve vriendin. Eerst zouden we zonder Max gaan, maar op het laatste moment kreeg ik de kans een maxicosi te lenen van een andere moeder. Want die van mij had ik daar niet bij mij. En dus namen we Max mee. We gingen naar Haarzuilen naar het Kasteel de Haar. Waar ze een restaurant ook hebben waar je high tea kunnen doen. Dus dat gingen we doen. Lekker genoten van heerlijke hapjes en thee. En Max deed het zo onwijs goed, dit was voor mij wel een uitdaging om hem mee op pad te nemen. Maar het ging zo super goed. Dit geeft mij vertrouwen om hem gewoon voortaan mee te nemen naar dit soort uitjes.Dit is echt de laatste foto die ik maakte op de MBU, want ja woensdag ging ik met ontslag, en wat een positieve berichten kreeg ik te horen van de artsen en verpleegkundigen. Maar kijk nu eens mijn kleine lachebekkie. Wat doet hij het super, en dat te danken aan de MBU die mij zoveel heeft geleerd waardoor het voor Max zo goed is nu.

Donderdag had ik gelijk een intake bij de kinderopvang voor Max, best vreemd dat ik hem nu steeds daarheen ga brengen. Maar het is wel goed voor nu. Hier op deze foto ging ik vrijdag er weer heen en hem nu dus daar achter laten. De hele ochtend heb ik geen tijd gehad er echt bij stil te staan dat hij daar was. Want ik had in de stad een afspraak en ben daarna nog even de binnenstad in geweest om te shoppen. Om 12.00 toen ik bijna weer thuis was, bedacht ik even om te bellen hoe Max het deed bij de kinderopvang. En gelukkig deed hij het goed, moest wel even wennen daar om te slapen. Maar dat snap ik wel, weer een ander bed dan thuis. S,avonds thuis deed hij het ook prima, was beetje bang dat de prikkels teveel waren waardoor hij s,avonds van slag van zou zijn. Dit was niet het geval.Ik was dus de binnenstad ingelopen, voor het eerst dat ik hierover heen ben gegaan. Wat is het veranderd toen ik terug naar het station liep om naar huis te gaan.Ja ik wil weer wat gezonder gaan eten, het wordt tijd dat ik weer beetje ga letten erop. Wil graag weer gaan afvallen, maar ga niet te streng voor mijzelf zijn nu. Want alles tegelijk gaat nooit goed. Dus gewoon rustige aan wat gezonder gaan eten is best wel een goed idee om mee te beginnen.Weekend en we besloten te gaan kijken voor een kinderstoel, we hebben een mooie trip trap stoel gekocht. En wat zijn wij dus Max ook er blij mee. En ik heb mijn zin gekregen om deze stoel te kopen en met sterren kussentje erin.




Take a look at my life *week 37*

Een nieuw week overzicht van mijn kant. Wat kan je moe zijn als je al tijden slecht slaapt. En maar door gaat. Heb het druk met therapieën, de zorg voor Max en daarnaast proberen wat ruimte voor mezelf te hebben (zoals serie kijken, douchen, rusten) Het is het allemaal waard dat ik momenteel opgenomen ben. En de weken zijn erg snel gegaan, want had niet eens door dat ik er al vijf weken zit. Maar er komt een einde in zicht. Eerst moest ik er nog niet aan denken naar huis gaan. Nu er een datum is voor ontslag heb ik zoiets lekker naar huis en mijn leven oppakken. Het gaat prima in de zorg naar Max, natuurlijk ben ik er zelf nog niet. Maar nu was het belangrijkste dat Max veilig is thuis en dat is hij zeker nu wel als we naar huis mogen.

Het voelt ook zo goed dat ik steeds meer van hem geniet, alleen al als ik hem uit bed haal die grote glimlach die hij dan laat zien. Dan is je hele dag weer goed. Wat een stoere tuinbroek heeft Max toch aan. En hij zit er ook zo stoer bij. Over een tijdje staan er allemaal meisjes voor hem voor de deur. Nou laat dat nog maar even een tijdje wachten hoor.Tijdens de opname op de MBU hebben we bijna dagelijks activiteiten begeleiding. En in de paar weken dat ik er zit heb ik deze mooie sterren gemaakt voor de kamer van Max. Ben er best wel een beetje trots op dat ik dit zelf heb gemaakt. En het was ook erg leuk om te doen.Wat is het leuk om hem weer even thuis te zien spelen, met zijn eigen speeltjes om zich heen. Hij kan zichzelf best goed vermaken, en hij is heel nieuwsgierig naar alles om hem heen.We hebben al heel lang sterren stickers in huis. Want we hadden voor de geboorte van Max een raam sticker besteld en daar zaten heel veel blauwe sterren bij. Eindelijk maar toch heb ik de sterren op zijn slaapkamer deur geplakt. Vind het echt wel heel leuk geworden. Het kan niet missen dat dit zijn kamer is.

Helaas staat er een fout in, en wel een heel domme fout. Maar ben beetje aan het oefenen met een bullet journal. Denk toch met stippen makkelijker werken is. Dan heb je niet zo snel een liniaal nodig ervoor. Mijn mannen waren auto racen aan het kijken. Je ziet het wel een echte luie zondag. Ik smelt even helemaal weg.

Awww dit is toch zielig om zo uit bed te halen. Hij was te moe om op te laten voordat we weg moesten. Maar nu moest ik hem er zo uit halen omdat we terug naar Utrecht gingen. Maar nu in de auto gaat het goed en is hij lekker in slaap gevallen.

Hebben jullie een bullet journal en wat voor formaat en soort vinden jullie handig om te gebruiken?




Take a look at my life *week 36*

Alweer een week erop zitten op de MBU in Utrecht. Dit keer ook het weekend daar gebleven, want naar huis gaan was dit keer wat lastiger. Maar ik vond het ook niet heel erg na de vorige keer dat ik vier dagen thuis ben geweest. Dus vond zo,n weekend hier best wel prima. En ik heb zaterdag een hele geweldige dag gehad. Heb me lang niet zo vrolijk als die dag gevoeld. Dus dat is ook meer dan waard geweest. Na hoe ik me nu voel. Want vandaag ben ik echt helemaal op, heb ik over me hele lichaam pijn. Maar ben zo blij dat ik gisteren een top dag had. Had vandaag dan ook wel wat extra hulp nodig met Max, ook omdat deze dagen heel zwaar voor me zijn. De sterfdag van Daan komt eraan, en zo met Max is dat best heel confronterend. Maar ik maak het beste ervan. En ik smelt soms echt helemaal weg bij mijn prachtige Max.Kijk hier is alweer zo,n smelt momentje. Dit soort plaatjes stuur ik dan ook vaak door naar zijn papa. Want hij moet dit nu veel missen. Over een tijdje kunnen we gewoon weer als volledig gezin thuis gaan genieten. Daar ben ik van overtuigd. 

De rest van de week geen foto,s gemaakt, heb ik helemaal geen tijd en energie voor naast alle therapieën en de zorg voor Max.Ik had besloten om zaterdag lekker de stad Utrecht in te gaan. Dit zou ik alleen doen, maar onverwachts ben ik samen met mijn beste vriendin erheen geweest. De afstand is nu minder groot tussen ons. En ze had tijd en heel veel zin om mij ook te zien. Dus we hebben er een hele leuke dag van gemaakt. Ik heb zelfs de MBU gebeld dat ik later terug zou komen dan ik had gezegd. Zo konden we samen nog even een hapje eten.
We hebben helaas wel veel regen gehad dus van winkel naar winkel gehopt. Uiteindelijk hebben we iets gevonden om lekker wat te eten. Eerst maar een drankje doen.Toen kwamen voor ons beide de spare ribs op tafel, en wat hebben we er van genoten. Heb me echt helemaal vol gegeten. Zo super lekker was het. En ja ook beter dan ik zou krijgen in het ziekenhuis. Versleten daarna terug gegaan.Max kreeg van mijn vriendin een hele leuke knuffel, een olifant. En we hebben hem Ollie genoemd. Hij werd goed ontvangen, gelijk in de mond. Dus die is straks ook drijfnat als zijn konijn. Konijn hebben we dan ook maar even gewassen, gelukkig pikt hij het om nu even met Ollie te slapen zodat konijn kan drogen.Knuffelen knuffelen en nog eens knuffelen. Daar horen natuurlijk selfies bij. Nou wij genieten zo wel met z,n twee.

Omdat ik na die leuke dag in de stad helemaal gesloopt was, heb ik me zondag rustig gehouden. Lekker filmpje gekeken. Wat aan het surfen op het net geweest. De zorg voor Max gedaan. Een gedeelte aan hun over gelaten, omdat ik weer paniek kreeg door het vele huilen wat hij vanavond ineens had. Dat gebeurd niet zo vaak meer, en kan er nog steeds niet altijd mee over weg. Zeker nu ik helemaal niet fijn in mijn vel zit doordat de sterfdag van Daan eraan komt. Hier wordt ik nog prikkelbaarder van. Maar heb fijne momenten gehad met Max. Heb hem heerlijk in bed gedaan vandaag. Probleemloos zijn nagels geknipt, wat nog niet eerder zo makkelijk ging. En de avond breng ik lekker door op mijn kamer met Netflix op. Niet te laat naar bed, want morgen gaat de wekker weer om half 8.