IP Blocking Protection is enabled by IP Address Blocker from LionScripts.com.

Take a look at my life *week 24*

Deze week heb ik gewoon drie dagen afspraken vrij gemaakt, zodat ik lekker even naar Mirre kon samen met Max. Ja daar had ik natuurlijk wel een afspraak voor een sessie. Maar dat was echt helemaal puur voor mijzelf. En kon ik met een gerust hart Max overdragen aan iemand anders die ik volledig vertrouw. Echt wel even fijn om geen verplichtingen thuis te hebben. Alleen natuurlijk Max om te zorgen, dat is eigenlijk al meer dan genoeg verplichting. 

Maandag had ik nog wel afspraken staan, eerst Martinizorg over de vloer en later in de middag een gesprek bij de praktijkondersteuner van de dokter. Daar zal ik nu regelmatig naar toe gaan, dus gelijk voor de week erop een afspraak gemaakt. Ja en dinsdag vaste prik het ziekenhuis voor Max zijn voetjes. Dit was echt een heel avontuur, waar ik al even iets heb losgelaten erover in de vorige blog. Maar ik nog uitgebreider op terug ga komen. We zaten deze dag dus twee keer in het ziekenhuis. Woensdag ging ook even anders dan gepland, het was even spannend of ik Mirre wel ging halen. Want het ging weer niet goed met het gips bij Max en dus moest ik weer naar het ziekenhuis. Dit keer belde ik mijn schoonouders of ze me konden brengen. En toch daarna besloten naar Mirre te gaan. En mijn schoonouders waren zo lief om mij daar heen te brengen. Een hele zorg minder dus. Hier zie je lekker dat ik een ruime kamer heb gekregen, waar ik ook om vroeg of dat mogelijk was. Wel handig beneden en ruimte voor de kinderwagen.Ik kreeg op Mirre de opdracht even echt aan mezelf te denken. Nou dat is best wel lastig met een kind die de hele dag vraagt aan je. Thuis was ik er dus nog niet aan toe gekomen sinds zijn geboorte echt tijd te nemen voor mijzelf. Alles snel even tussendoor doen. Ik kreeg de opdracht een dossier te maken voor mijzelf. Een map leuk te pimpen waar ik leuke en belangrijke dingen ik kan bewaren. En Max stond gewoon in de kinderwagen naast ons aan tafel en is de hele tijd heel lief aan het slapen geweest. Even tussendoor een flesje die zijn nieuwe vriendin hem heeft gegeven. En ik heb rust gevonden in het creatief zijn.Zaterdag zijn we even op pad geweest, ik heb zoveel leuke broekjes voor Max gekocht en gekregen. Maar niks past hem met het gips, zo vreselijk. Dus wilde even in de winkel kijken voor iets. Heb twee nieuwe broekjes gekocht, en geloof dat die wel echt moeten passen. Ik merk dat de meeste broekjes smal aflopen, ja en die kan hij echt niet aan. Toen hebben we ook gelijk maar even een lekker ijsje gegeten.S,avonds zaten we ineens met Max bij de doktersdienst omdat hij al de hele dag zo vreselijk aan het huilen is. Echt gewoon ontroostbaar. Ik had echt het idee dat het aan mij lag, want op Mirre was hij zo lekker rustig. En eerder thuis had hij dit gedrag ook zeker niet. Ze had het over een navelbreukje, wat we al dachten. Maar niet beklemd, dus waarschijnlijk komt het huilen daar niet van. Ze wilde dat de kinderarts mee zou kijken, dus werden we doorgestuurd naar het ziekenhuis.En ja dan zit je ineens in het martiniziekenhuis. De hele tijd huilen, huilen en nog eens huilen. En hier was hij ineens helemaal Knok-out, niet zo gek dat hij moe is van al dat huilen. En helaas gingen we zonder kind terug naar huis. Maar was wel even lekker om een nachtje rustig bij te tanken. Zo kunnen we de zorg voor hem ook beter aan zeker als er echt iets aan de hand is met hem.
Wat geweldig kom je terug in het ziekenhuis zondags op papa dag en dan hangt er gewoon een cadeautje voor papa. En ja de papa van Max is een SUPER PAPA. Wat is het moeilijk om ons mannetje te zien in het ziekenhuis, al is het maar voor korte duur.En dan moeten we ook goed voor ons zelf zorgen dus maar even wat eten tussen de middag in het ziekenhuis. Je wordt ook heel erg duf daar op die kamer en de hele tijd op zo,n stoel zitten is ook niet niks. Verder weinig om even echt te relaxen.Ons mannetje blijkt dus een liesbreuk te hebben en daarom is hij steeds ontroostbaar. Maar je kan de liesbreuk terug duwen en dan heeft hij geen pijn en dan heb je dus zo,n heerlijk rustig mannetje weer. Echt ons mannetje weer terug. Als het goed is mag hij morgenochtend naar huis, maar eerst overleg met de kinderchirurg over een operatie. Laat in de middag naar huis gegaan en gegeten toen even naar bed omdat we heel moe waren. Nu ik weer terug uit bed ben, voelt het goed om rust te hebben maar ik voel me heel verdrietig zonder Max. Alleen ik weet dat Max zijn rust nu ook goed kan gebruiken na gisteren. Het is dus heel erg dubbel nu…




Take a look at my life *week 23*

Het was een week vol hangen voor Max bij mij. Dat doet hij toch al elke dag in de avonden. Dus daar gaan we gezellig mee door. En met deze weekoverzicht zie je ook de plaatjes erbij hoeveel we lekker samen hangen. Soms is het fijn en soms niet zo heel fijn. Maar als Max het fijn heeft is het eigenlijk helemaal prima voor mij.Hangen samen in het grote bed, dat is eigenlijk vaak het lekkerste, tenzij het in de nacht is en hij alleen boven op me wilt slapen. Maar dat komt nog maar heel zelden voor dat hij dat wilt.En ja alweer heel veel hangen bij mama… zo lijkt het net alsof mama helemaal niets doet door al deze hang plaatjes. Maar niets is minder waar. We hebben ook gewoon weer de nodige afspraken.Ik wilde nu even mijn handen vrij hebben terwijl Max gewoon tevreden is, dus ik deed hem lekker in de drager. Beide tevreden.En ja je raad het al, nog meer hangen bij mama. Wat een heerlijk koppie heeft hij ook.Omdat we nog maar weinig kraambezoek kregen en we de beschuitjes met blauwe hagel niet kwijt konden nog, zijn we er zelf maar aan begonnen. En dit was zeker geen straf dit is echt wel lekker. Beter dan beschuit met muisjes. (die vind ik dus echt vies)Zaterdag avond vierde we de verjaardag van mijn partner, want die was woensdag jarig. Maar uiteindelijk was ik zo moe dat ik geloof beetje stil viel. En ja moest ook een aantal keer naar boven lopen omdat Max nog niet wilde slapen. Toen een uurtje later heb ik zijn fles gegeven boven (beneden was het gewoon te druk voor hem) daarna ging hij netjes slapen. En kon ik ook lekker naar bed. Bezoek was in de tussen tijd naar huis gegaan.Zondag was het voor mij en Max een heerlijke rustige dag. Papa was er op uit naar motor racen kijken in het dorp. En ik hield het zo goed als bij het bed. Maar eerst toen Max lekker sliep ben ik me gaan scheren en douchen. En daarna lekker Netflix op bed gaan kijken. En Max dacht ik slaap zo lekker, ik slaap een uurtje extra dan normaal. Dus dat vond ik ook wel heerlijk, even ME-TIME.




Take a look at my life *week 22*

Di was wel een hele volle week, vooral met afspraken in het ziekenhuis. Ja ben wel geteld vier keer naar het ziekenhuis geweest in deze week. Echt gewoon teveel. Daarnaast nog een keer martinizorg over de vloer, nummer twee heb ik afgezegd door een verbouwing in huis. 
Lees en kijk mee naar mijn afgelopen week.

Even chillen bij papa, ja hier hebben nog altijd geen fatsoenlijke bank. Dus papa doet het nog altijd met de tuinstoel in de woonkamer.Dan nog maar even hangen bij mama, dat is toch altijd het beste en heerlijkste plekje. Daar word hij vaak wel rustig van.Maandag had ik een afspraak in het ziekenhuis. Na controle bij de gynaecoloog. Samen met Max in de drager ging ik erheen met de bus. Hij mocht de stoere pet op die hij van zijn broer mag gebruiken.En dinsdag was het weer zover ritje ziekenhuis voor het gips te vervangen. We zaten op de gipskamer te wachten tot er tijd was voor Max.
Daarna konden we weer naar huis en moesten we op de bus een tijdje wachten. Kijk nou blote voetjes, in dit geval eigenlijk niet zo,n goed teken. Want woensdag ochtend viel aan 1 kant het gips eraf. En vrij snel de andere kant ook. Dat was de reden waarom we weer deze dag in het ziekenhuis zaten. Afspraak nummer drie deze week. Hij had zich er zelf uit gewurmd. Gevolg blauwe plekken op zijn voetjes en mocht het gips er nu niet om heen. Even wachten tot dinsdag weer. Dan maar even genieten ervan. He bah… ambulance voor de deur. Hier krijg ik nog altijd de kriebels van. Maar gelukkig al lang geen paniek meer. En ja we wonen nu ergens anders dus is het rustiger voor me om ze in de straat te zien.Tel je met mij mee, afspraak nummer vier in het ziekenhuis deze week. Maar dit keer even een ander ziekenhuis. We hadden een afspraak bij de kinderarts, waar ik al even over vertelde in de blog van Max.Toen ik thuis kwam van het ziekenhuis stond er een nieuwe bank in de woonkamer. Alleen het probleem hij paste niet waar hij zou moeten staan. Dus we hebben echt de hele woonkamer moeten verbouwen die dag. Dit was echt geen pretje. Hierdoor moest ik zelfs een afspraak van Martinizorg afzeggen, want was echt een zooi in huis. Nu is alles om gezet en staat het naar wens. Alleen het slaapbankje moet nog uit de woonkamer weg.Nou dan kan je niet anders dan gewoon chillen op die nieuwe bank dacht Max.Selfie time… Leuk hoor even samen met Max poseren voor de camera. Je krijgt de meest gekke bekken te zien dan met een baby.Ik bestelde maar even wat kleertjes, want merkte dat ik toch wat weinig had nog in maatje 50. En echt te weinig luchtige kleertjes, dus ik ging even los online bij de Hema.Plakken daar is Max heel goed in. Het liefst alleen maar bij mama liggen, dan hoef ik niet te huilen. “Laat me niet los, want dan ga ik huilen mama”Zaterdag kwam mijn vader en zijn vriendin op kraambezoek. En we zijn even het dorp in geweest. Ze hebben in Winsum een camping waar ze een roofvogel show hielden. Het viel eigenlijk best tegen. Maar we waren even lekker buiten en aan de wandel. Zo hebben we ook weer een nieuw stuk in Winsum gezien.Dit vond ik wel een mooi beestje, verder heb ik er weinig van gezien. Heb veel achteraan gestaan in de schaduw. In de volle zon was het niet te doen voor Max die in de drager bij me zat.




Take a look at my life *week 21*

Weer een nieuwe volle week gehad, maar ook zeker genoten van het heerlijke zonnetje in de tuin. Wat kan je het druk hebben met een kleine thuis. Maar ik vind zeker nog wel mijn draai erin. Een week weer met huisbezoekjes van Martinizorg en de wijkverpleegkundige kwam weer even langs. De wijkverpleegkundige laat het nu verder over aan Martinizorg, de dokter en de praktijkondersteuner. Zodat ik haar straks alleen nog ga zien op het consultatiebureau. Wat is het een lief mens, wat ik in haar heb getroffen. En fijn dat ik haar al nu goed heb leren kennen voor ik erheen moet voor de eerste prikjes voor Max.

Mama-honger hoort erbij met zo,n kleintje. Soms is het heel erg genieten, maar soms is het even teveel en wil ik ook even me handen vrij hebben. Kom gewoon vaak niet toe aan de meest simpele dingen. Maar hier genoot ik zeker even van mijn kleine plakkertje.Ik moest naar de dokter toe om even urine te laten testen. Ik voel me af en toe niet zo lekker, buikpijn, duizeligheid, misselijk. Dus wilde de dokter even testen op blaasontsteking. Maar dat was het niet en had ik ook niet verwacht. Even in de gaten houden de klachten en als het erger wordt even langs komen op het spreekuur.Ja ik ben verliefd… heb een drager gekocht en ben er zo enorm blij mee. Maar ondanks ik een plakband heb soms, wil ik hem niet te vaak binnen in huis gebruiken. Juist lekker voor het gemak met wandelen, juist op plekken waar je met de kinderwagen niet fijn komt.Ja een tuin hebben betekent ook werk aan de winkel. En aangezien we een tuinset binnen zouden krijgen wilde we het ook een beetje netjes hebben. We hebben een gedeelte van de tuin onkruid vrij proberen te maken. Dan is het ook echt genieten in de tuin. Wat ben ik blij met mijn mooie tuin en onze nieuwe tuinset en parasol die mijn partner ook nog even snel heeft gekocht het weekend. En toen lag er een baby zomaar op tafel… Wel een hele mooie baby, maar ja ik ben zijn mama dus dat zegt alle mama,s van hun eigen kinderen. Zo ik dus ook.
Nou de tuinset is ingewijd met taart en thee. Dit was echt zo genieten deze avond in de tuin. En ja de taart natuurlijk ook.
Zondag was echt een rustdag, dus lekker niets gedaan. Alleen heel even naar de winkel omdat er eten op tafel moest komen. En zelfs dat hebben we makkelijk gemaakt. Lekker rollade met salade en stokbrood. Een echte luie zondag, wat echt nodig was.




Take a look at my life *week 20*

De dagen gaan zo,n beetje aan mij voorbij. Het gaat snel, omdat ik gewoon haast geen tijd voor mezelf heb. Ik snap het dat hoort erbij met een baby. Maar wat extra rust is wel welkom. Toch hebben we best een makkelijk kind, want heel veel huilt het niet. Alleen ik heb er gewoon moeite mee om hem af en toe te laten huilen. Soms hebben baby,s dat gewoon nodig, juist ook te leren dat het soms even zonder papa en mama kan. Tot nu toe is hij steeds in dezelfde ruimte als ons, en ook dat is niet altijd goed. Maar dat komt wel als we er samen aan toe zijn.Het begint al aardig te wennen elke week naar het ziekenhuis met de bus. Het is heerlijk te weten dat Max weer even in bad kan, nadat het gips verwijderd is. Ja helaas gaat het er daarna weer omheen. Dit was de vierde week, dus als alles goed verloopt nog twee keer en dan voor zes weken lang gips erom heen. Ik verlang er echt naar dat ik niet meer elke week erheen hoef.Er is echt weinig tijd voor mijzelf naast Max, maar af en toe moet je ook ontspannen zonder dat je alleen even gaat slapen. Dat is het liefste wat ik doe als ik tijd voor mezelf heb. Dit was ook wel even welkom om deze serie terug te kijken. Ik neem het maar even wekelijks op omdat het te laat voor mij op tv komt. Dan wil ik gewoon lekker in bed liggen slapen. Want voor ik het weet moet Max weer een flesje hebben.Ja ik had nog even een uurtje voor ik aan het eten zou beginnen te maken. Dus besloot ik even mijn ogen dicht te gaan doen. Het was in de middag zo lekker weer dat we even zijn gaan wandelen. Maar dat is natuurlijk ook wel weer vermoeiend. Ook ergens krijg je er positieve energie van om lekker als gezin naar buiten te gaan. Even weer een stukje verkennen in Winsum. Helaas raak ik niet meer uitgerust na slapen en heb ik hele dagen extreme hoofdpijn. Toch moet ik door deze fase heen. Het zal vast allemaal wel beter gaan worden.

Ik heb dus ook door de extreme moeheid maar weinig foto,s gemaakt… Zelfs geen Max spam dit keer…

Hebben jullie nog leuke plannen de komende week?




Take a look at my life *week 19*

De tijd vliegt hier om met een kind. Al die afspraken en mensen over de vloer, er komt zoveel als mama ineens op me af. En dan bedoel ik geen mensen voor kraambezoek, want die heb ik hier thuis nog niet gezien. Wel al wat in het ziekenhuis. Maar vele mensen, zoals kraamzorg, verloskundige, iemand voor de gehoortest en van het consultatiebureau (al een paar keer), de dokter en mensen voor een intake voor extra zorg. Dat is nogal wat, en dan ook nog een zelf met Max naar het ziekenhuis. Dus de agenda is van vrij leeg naar onwijs vol gegaan. Best leuk wat meer te doen dan voorheen, maar moet zeggen als je zo moe bent vanwege de zorg van je kind is dat best wel heel zwaar. Ik probeer dan elke dag even naar bed te gaan. Niet altijd lukt dat, maar doe me best. Want nodig is het zeker wel. Dus het was een week van weinig rust en heel veel baby met zijn flesjes.

Heerlijk knuffelen met mama, daar genieten we beide heel erg van. Hoe kan dat nou niet met zo,n prachtig mannetje in je armen.

Natuurlijk nog meer knuffelen, en kijk nou dat vingertje in zijn mond. Hier smelt je toch gewoon bij weg. Hij had ook al een paar keer zijn duimpje gevonden en in zijn mond gestopt. Zo lief om te zien.

Ja de eerste wandeling had ik niet vastgelegd met Max, want ik was al aan de wandel samen met de kraamverzorgster. Gewoon kleine stukjes. Maar nu ging ik helemaal naar het station toe lopen omdat ik naar het ziekenhuis moest met Max. De eerste weken zal ik dit nog moeten doen voor zijn voetjes.

Sinds Max er is heb ik weer veel meer inspiratie om te schrijven. En probeer zoveel mogelijk tussen het zorgen voor Max door en het rusten van mij zelf te schrijven. Want ik merk dat ik best veel te vertellen heb voor mijn blog. Vind het wel leuk dat er ineens zoveel te schrijven valt weer. Dus er wordt een hoop Maxspam geplaatst ben ik bang…En omdat we niet genoeg krijgen van knuffelen, nog maar even een foto van knuffelen met mijn zoon. Moet wel zeggen, dat het soms wel vermoeiend is hem in mijn armen te hebben. Bijvoorbeeld als hij juist heel druk is en aan het huilen en ik dus niet weet waarom. Maar de gewone knuffelmomentjes zijn echt geweldig.

De chinees in Winsum maar eens uitproberen. Nou het was niet vies, maar waar we voorheen chinees haalde was echt wel een stuk lekkerder. Dat is dan weer een klein nadeel van verhuizen.

Het is moederdag en ik kwam uit bed en toen ik beneden kwam, kreeg ik mijn mooie zoon Max in mijn armen gedrukt met de boodschap van zijn papa een fijne moederdag even een dikke knuffel van je zoon. Hier smelt je toch enorm van. Verder zijn we naar Daan geweest, twee mannetjes bij elkaar. De reden van het bezoek aan hem is dat hij morgen jarig is. Hij zou alweer drie jaar worden. Ik vond dit echt een bijzonder moment om hier als gezin van vier te zijn. Had nooit verwacht dat we een gezin van vier zouden zijn. Dan wel met eentje alleen in ons hart. 

Dankbaar

Hoe heb jij moederdag doorgebracht?




Take a look at my life *week 16 17 en 18

Normaal is er elke week een weekoverzicht met foto,s. Maar er is zoveel gebeurd dat ik nu een overzicht heb van drie weken. En ik zal je alvast vertellen er is ook al best veel spam van onze kleine man Max te vinden. Ik krijg geen genoeg ervan om er naar te kijken, hopelijk is dat voor jullie ook zo. Maar we beginnen bij een week waarin hij nog helemaal niet geboren is. Het lijkt al weer zolang geleden, toch is dat helemaal niet zo. Want Max is nu pas twee weekjes oud.

Week 16

We vierde tweede paasdag weer met lekkere en leuke eitjes bij de lunch. Hier wordt je toch echt vrolijk van. Wat ben ik blij dat ik lekker thuis ben met mijn schatje.De donderdag na Pasen moest ik weer op controle komen in het ziekenhuis. Helaas lieten ze me niet meer naar huis gaan. Zou het nu echt zo zijn dat ik moet blijven tot aan geboorte. Nou dat zou ik vast nog wel horen…Ja nogal wat eerder dan verwacht werd jij Max geboren. Een echt klein boefje. Mama houd nu al zoveel van jouw.Het eerste bezoek kreeg ik al in het ziekenhuis, eerst was opa en oma er. Daarna kreeg ik bezoek van mijn eigen moeder en 1 van mijn broers. Ik kreeg een leuk pakje voor Max met ook deze lieve muizen vriendje.De dagen beginnen in het ziekenhuis op te breken, maar wat ben ik gelukkig met mijn kleine knuffelbeertje.

Week 17

Ik ben drie dagen oud en mijn beentje moeten in gips omdat ik klompvoetjes heb. Dit geeft het beste resultaat als het zo snel gebeurd. Later ga ik gewoon leren lopen, kan ik dus lekker voetballen, rennen en misschien zelfs wel dansen als ik dat leuk vind.

Lekker even genieten van het eten, en daarna weer aan de slag voor de borstvoeding. We hopen op dit moment nog dat de kleine straks moeiteloos aan de borst gaat drinken. En alle borstvoeding die hij binnen krijgt is mooi meegenomen. Hij drinkt momenteel dus borstvoeding maar ook flesvoeding.Het was Koningsdag, heb er niets van mee gekregen. Maar wel leuk we kregen dus in het ziekenhuis een oranje gebakje.Wat heb ik het toch getroffen met dit mooie meneertje. Gewoon echt genieten is dit.Ondanks ik hier heel vrolijk op de foto sta, voel ik mij alles behalve dat. Ja ik was even blij dat ik tijd vond om van mijn kamer af te komen en even een andere ruimte kon bezoeken op de afdeling. Ja na zo,n tijd in een kamertje wordt je best wel heel eenzaam en erg emotioneel gek.

Dit is te grappig, wat had ik zin in ander eten dan het ziekenhuis voer. Niet dat het slecht is, maar wilde wel even wat anders. Toen hoorde we op de gang iets over thuisbezorgd van de verpleegkundige. Mijn man maakt nog een grapje ze zijn eten aan het bestellen voor de hele afdeling. Wij moesten hier zo om lachen, en ja hoor er komt een verpleegkundige naar me toe. En verteld doodleuk dat ze eten aan het bestellen zijn voor iedereen die wilt op de afdeling. Of ik ook iets wil hebben. Daar zeg ik geen nee tegen. Dus ik bestelde (ja op eigen kosten) heerlijke spareribs. Alleen het probleem is in het ziekenhuis, dat het lastig te eten is zonder gestoord te worden voor controles of andere mensen die je nodig hebben. Ondanks dat heb ik er wel van genoten.

Helaas werd ik deze avond weer goed ziek, en liet ik de nachtzorg voor Max aan de verpleegkundige over zodat ik weer even een nachtje door kon slapen om op te knappen. Hoefde alleen even nog in de nacht te kolven. Maar wat heeft deze nacht me weer even goed gedaan.Ik wil zo graag naar huis, wat meer rust krijgen. Ook al vind ik het ook heel erg spannend om naar huis te gaan. Hoe zal dat zijn zonder al die vele handen die je helpen. Mijn kleine man vind het allemaal wel prima zo.En dan is het eindelijk zover, we mogen lekker naar huis. Hiep hiep hoera. Heerlijk om echt naar huis te mogen, maar wat vind ik het ook heel spannend. Nu is de zorg helemaal aan mij. Nou oké ik krijg gelukkig nog kraamzorg over de vloer.Zo thuis weer eens ontbijten en dat zonder brood, dat vond ik in het ziekenhuis wel heel lekker. Nu even weer afkicken van het brood s,morgens.
Wat een heerlijk relax jochie heb ik hier toch in mijn armen.Lekker bij mama in het grote bed liggen, beetje wakker worden of toch maar niet…Een lekkere fles krijgen, alleen voor de foto lag ik zo met mijn fles. Mijn mama houd me normaal gewoon vast als ik de fles krijg. Maar heb er van genoten weer.Nu maar even bijkomen samen met mama in het grote bed, wat heerlijk dat ik erbij mag liggen.Ja ik slaap nog best wel veel, maar ik ben dan ook nog maar heel erg klein. Lekker dichtbij mama zijn, dat heb ik graag. Al vind ik het ook niet erg in de box te liggen hoor.Ik kreeg een heel leuk pakje thuis gestuurd, maar daar lezen jullie meer over in een nieuwe blog.

De volgende keer is het gewoon weer een weekoverzicht, dus niet voor drie weken tegelijk.

Spammen jullie ook graag je kindje?




Take a look at my life *week 15*

Het is voor mij nogal een stille week geweest, omdat ik in het ziekenhuis lag. Dus veel op bed liggen en af en toe door het ziekenhuis een wandeling maken. Verder dan dat kwam ik de week dus niet. Wat een gedoe met mijn bloeddruk, maar ben wel blij dat ik even in het ziekenhuis lag. Omdat me hoofd nu ik thuis ben wel weer iets rustiger erop is geworden. Ze maken zich niet zo,n grote zorgen om mijn bloeddruk en dat moet ik dan maar van ze aannemen. Het belangrijkste is dat het met mijn kindje helemaal goed gaat. Natuurlijk heb ik toch een week overzicht voor jullie, alleen niet zo heel veel nieuws te vertellen.Ik was natuurlijk de zondag ervoor bij de opendag aanwezig van MIrre, en daar kocht ik deze mooie hanger voor mijn kleintje in mijn buik. Ik dacht eerst dat ik hem nodig had, maar het bleek dat mijn kindje er toe aangetrokken was. Dus kocht ik hem voor mijn kindje, dus hij is ook op buik hoogte op gehangen en op dat moment was er gelijk in mijn buik beweging. Nou dat zegt genoeg lijkt mij.Nog even een plaatje van een stukje terrein van de opendag op Mirre.En toen lag ik maandag avond nadat ik in de ochtend vier uur in het ziekenhuis zat opgenomen. En als je in het ziekenhuis ligt is het standaard elke dag een ctg maken van het hartje van je kindje.Maar ik laat me natuurlijk ook onwijs verwennen op bed. De lunch daar vind ik toch altijd wel geweldig hoor. Zoveel keuzes en daar mag ik dan even van gebruik maken. Dit keer zoals je ziet hadden ze lekker eitjes gekookt. En zag ik dat ze huzaren slaatjes hadden.En weer genieten van de lunch, de meeste dingen die ik daar eet en drink doe ik thuis normaal niet. Dus is dat extra genieten gewoon.Nou voor de verandering dan maar even een stukje lopen. Snel gaat het niet meer, en fijn voelt het ook niet als je zo,n pijn in je voeten hebt. Maar echt wel nodig als je de rest van de dag op bed ligt. Ging ongeveer twee a drie keer even een stukje wandelen door het ziekenhuis op een dag.Hiermee ben ik geëindigd in het ziekenhuis met medicatie. Dit heb ik dan ook mee gekregen naar huis. Ben er echt niet blij mee met al die troep. Het roze pilletje, was er eerst af juist omdat ik daar nog meer hoofdpijn van kreeg dan ik altijd al heb. Maar toen bleek die gele niet voldoende te zijn. Maar ook daar werd ik heel ziek van in het begin. Nu ben ik er alleen heel duf van, en ja weer die extra hoofdpijn door die andere erbij. Die witte is niks bijzonders is een hele lichte aspirine, en krijg ik al vanaf heel vroeg in de zwangerschap vanwege mijn bloeddruk.  Dit keer heb ik gekozen voor bolletjes, want ook die hebben ze vaak wel in het ziekenhuis. Ik vind het echt een luxe dat je daar dus ook voor kan kiezen. Nog een lekker kopje soep en stukje komkommer. Dus ook gezond doe ik wel een beetje.Ja ik mocht zaterdag naar huis, dus Pasen kon ik lekker thuis doorbrengen. En we hebben de grootste lol gehad om de eieren. Want mijn mannetje had lekker voor de lunch gezorgd en de eieren beplakt.In de middag ben ik bezig geweest met alle moestuintjes die we tot nu toe gespaard hebben. En dit is voor nu het resultaat. Ja en met dit soort dagen vinden wij het gezellig en natuurlijk heel erg lekker om te gourmetten. Daar hebben we dus heerlijk van genoten.




Take a look at my life *week 14*

Dit keer echt een stuk later dan normaal mijn weekoverzicht. Ik was een paar dagen niet thuis, omdat ik op Mirre was. Na een dag dat ik thuis was, ben ik nu ook weer niet thuis. Dus alles is een beetje vertraagd op mijn blog.Mijn week begon zoals gewoonlijk in het ziekenhuis, aangezien ik elke maandag op controle moet komen. Ze wilde weer mijn urine testen en ook dat er weer even bloed werd geprikt. Ja ze houden me goed in de gaten. Wel vervelend zo vaak het ziekenhuis, maar het is voor een goed doel zeggen we maar.Nog altijd mis ik ons oude uitzicht van ons oude huis. Maar verder zijn we er zeker op vooruit gegaan. Maar nu hebben we hier een prachtige boom helemaal in bloei staan. Toch geeft dit natuurlijk ook weer een hoop rommel voor het huis als hij uitvalt. Dit is nu wel even genieten.

Ik was vanaf donderdagavond op Mirre, de laatste twee dagen van het traject “Stralend de wereld in” Wat zijn die zeven blokken om gevlogen. Maar ergens voelt het nu wel goed dat het klaar is, juist zo vlak voor dat die kleine komt. De laatste avond samen als groep, zijn we met een paar naar buiten gegaan en genoten van het vuur. Daarvoor kreeg ik van de groep een cadeautje voor de kleine in me buik. Zo lief, wel raar ze hebben het grootste deel van de zwangerschap van dichtbij meegemaakt. Maar de laatste loodjes missen ze dus.

Na “Stralend de wereld in” ben ik nog even gebleven. Want de dag erna hadden ze opendag op Mirre. En dat vond ik wel heel leuk om nog even mee te pakken. En het voelde veilig om nog even te blijven, na een intensieve twee dagen. Heb dus de avond voor de opendag genoten van de avond buiten. En niet al te laat naar bed gegaan.




Take a look at my life *week 13*

Weer een weekje voorbij, en natuurlijk nog altijd bezig in ons nieuwe huis. Ben blij dat ik nog steeds dingen kan doen daar want van stil zitten word ik echt gek. Alles doet dan pijn. En toch heb ik ook weinig energie dus ik moet echt oppassen met wat ik doe. Wel fijn dat ik hier gewoon makkelijker naar de supermarkt kan gaan, normaal doen we 1 keer in de week de grote boodschappen en soms als we nog iets nodig hebben ga ik erheen. Nu vind ik het heerlijk om gewoon even bijna elke dag daar heen te lopen. Is natuurlijk wel een nadeel met het geld uitgeven. Dat je niet teveel onnodige dingen mee neemt. Maar ik merk wel dat ik hier wat afloop sinds we er wonen. En dat voelt best goed, maar het is ook soms wel erg vermoeiend. En ook pijnlijk vooral aan mijn bekken en voeten. Mijn voeten passen niet meer zo lekker in mijn schoenen. Maar zover dit, nu kan je in foto,s zien hoe de week is gegaan….Het was in de ochtend toen ik op weg was naar het station nogal mistig. Er staat hier een grote speeltuin, nog geen 5 minuten van ons huis. Zo leuk te zien als het prachtig weer is al die kinderen. Maar nu was het vroeg in de ochtend omdat ik naar het ziekenhuis moest.Ja mijn wekelijks uitje naar het ziekenhuis vanwege mijn zwangerschap. Wat vind ik het leuk om weer van die kleurige bloemen overal te zien. Dat maakt je dag toch vrolijk, zelfs als je bij het ziekenhuis bent.Ja het uitzicht van uit dit huis is echt wel heel erg wennen. Eerst waren we helemaal verliefd op ons uitzicht bij ons oude huis. Dat is ook echt wel wat ik mis. Dat krijg je gewoon niet meer terug. Maar verder zijn we er echt wel op vooruit gegaan met huis en woonplaats enz…Lekker weer een keertje muesli als ontbijt. Dat was echt al heel lang geleden. Dus heb er zeker weer even van genoten.Wauw echt, die mega buik van mij. Ik vind het helemaal leuk te zien dat hij zo groeit. Dit ken ik echt niet met mijn eerste zwangerschap. Volgens mij wordt het vergeleken met Daan een reuze baby hihi.Heerlijk om nu eindelijk een tuin te hebben. Dit was de eerste keer lekker genieten in het zonnetje in de nieuwe tuin. Joeppie echt zo leuk.Mijn mannetje vond het tijd voor kwarktaart, een tijdje terug had hij deze dubbele smaak kwarktaart gezien en wilde hem heel graag testen. Hij is wel lekker, maar niet zo om hem nog eens te halen. De volgende keer gewoon weer een normale kwarktaart, aardbei,bosvruchten of citroen.En toen stond de hemel in vuur en vlam, dat was maar kort en ik zag het toevallig. Dus snel even buiten de deur staan en foto,s maken. Zo gaaf gewoon dit om te zien.Zaterdag gingen we naar de Ikea om te kijken naar stoelen. De bedoeling was een stoel voor mijn mannetje voor in de woonkamer en ja een schommelstoel voor mij om straks makkelijk in de nacht boven borstvoeding te kunnen geven. Voor de schommelstoel zijn we dus geslaagd, die andere stoel komt nog wel. Maar nu natuurlijk hopen dat ons kleintje straks ook echt aan de borst wilt drinken. Hij staat niet in de baby kamer daar is geen plek voor. Maar dit is een klein kamertje ernaast, een kamertje een beetje voor van alles. De was en er staan nog twee badkamer kasten. Maar ik ben dus blij met mijn nieuwe stoel.