IP Blocking Protection is enabled by IP Address Blocker from LionScripts.com.
Categorie: Instagram - Day-dreamer.nl

Take a look at my life *week 32*

Deze week was het iets rustiger met afspraken. Het was al wel weer de laatste vakantie week van mijn man. Helaas weinig genoten van de vakantie, zeker de laatste dagen niet omdat hij ziek op bed heeft gelegen. Zo zouden we eerst samen deze week naar het ziekenhuis gaan voor Max, maar uiteindelijk ben ik alleen geweest. Achteraf stelde het ook weinig voor, voor die paar minuten die hele reis. Maar het moest want de brace doe hij gaat krijgen moest verder op maat gemaakt worden. We gaan er vanuit dat hij volgende week dus wel zijn nieuwe brace heeft. Ben heel benieuwd hoe hij hier op gaat reageren. Tussen door hebben we dus genoten van de rust in huis. En de zorg voor Max en ook een beetje voor mijn man.Zo relax op deze manier hem de fles geven. En moet je zien hoe relax hij is, gewoon even heerlijk in slaap gevallen. Hier kan ik zo enorm van genieten, en uren naar kijken. Alleen ligt hij hier natuurlijk niet uren zo heerlijk te slapen. Daarna hebben we gewoon nog even lekker gespeeld en gekletst voordat hij weer terug naar bed ging.

Hier heb ik echt naar uitgekeken, het moment dat hij beseft dat hij met zijn handjes dingen kan vasthouden. Dingen in beweging kan zetten. En zo veel plezier beleefd aan de geluidjes en bewegingen kleuren en motieven die het met zich meebrengt. Hij heeft het er maar druk mee.Eerder de week was ik even weer bij Mirre voor een sessie, voorlopig even de laatste. Het voelde als een soort afscheid. Maar dat is het zeker niet, want ik kom er zeker nog terug. Of het nu voor een sessie is of voor een workshop of zelfs met de tijd als Max iets ouder is voor een gezinsweek. Dus ik neem hier zeker geen afscheid. Maar ik zat daar heerlijk in het zonnetje, en deze lieverd liep rond op het terrein. Toen ik opstond pikte hij meteen mijn plekje in.
Woensdag gingen we op pad, eerst even naar de bouwmarkt en daarna door naar opa en oma. Max mocht zijn nieuwe pet op, hoe stoer is dat.We waren even weer naar opa en oma toe, alleen zo slaat Max zijn slaapje over in bed. Na een tijdje huilen, legde ik hem op de bank en het resultaat de grootste gedeelte van de bank waren we kwijt. Want hij viel in slaap. Nou dit ziet er te cute uit gewoon. Dus we hebben hem lekker laten liggen tot we weer terug naar huis gingen.Dat was weer lang geleden, pannenkoeken eten. Mijn man heeft dit al vaker gezegd dat hij dit wilde, maar hield het steeds af. Vind het vaak een rot klus om te maken, maar dit keer ging het helemaal prima. Zonder dat er iets mis ging hihi.We zijn er klaar voor om op pad te gaan, op weg naar het ziekenhuis. Zijn nieuwe brace moest verder aangemeten worden. Eigenlijk dacht ik dat hij klaar was, dat werd verteld toen er gebeld werd. Maar dat was dus niet het geval. Omdat het dus niet zo heel lekker weer was, moest Max wel even zijn jasje aan naar buiten.Dit gebeurd niet vaak meer dat hij zo rustig bij me blijft liggen na zijn fles. Hij was heerlijk even in slaap gevallen. Normaal ligt hij op me buik en dan steeds zijn hoofdje omhoog doen. En gewoon druk bezig met van alles zien en doen in mijn armen. Ja het wordt echt een grote vent. Maar zo dit was echt wel een heerlijk genietmomentje als hij dit weer even wilde.

Wat doen jullie in de vakantie?




Take a look at my life *week 31*

Wat was het een drukke week zeg. Als eerste begon de week met een bezoekje aan de kinderarts, en belde ik de praktijkondersteuner af omdat ik het niet zou redden om daar op tijd te zijn. Zou eerst samen met mijn man naar het ziekenhuis gaan, maar die was niet helemaal lekker. Dus kon ik niet naar beide afspraken.Dinsdag stond weer in het teken van de voetjes van Max, eerst een echo van zijn heupjes. Maar dit bezoekje liep nogal uit, dus hebben we best een tijd in het ziekenhuis gezeten. Met uiteindelijk een heel moe en huilerige Max. Zo zielig als het zo druk is voor hem en zijn rust niet kan vinden. Woensdag had ik een afspraak bij Lentes waar ik alleen naar toe ging, het is fijn dat mijn man nu vakantie heeft en dus er voor Max kon zijn. En dan donderdag zijn we naar het consultatiebureau geweest. Toen was het alweer vrijdag en ben ik nog even een dagje bij Mirre geweest. Dit zal waarschijnlijk voorlopig de laatste keer zijn daar, waar ik wel erg verdrietig van wordt. Maar het is tijd voor andere hulp. Het weekend is voor rust, even geen afspraken voor mij. Wel een man samen met zijn broer aan het klussen in de tuin voor een nieuwe tuindeur aan het maken. En ik hou me bezig met Max en het huis.Dit is toch zo genieten een mooi moe mannetje tegen me aan na een fles te hebben gedronken. Deze momenten koester ik heel erg, en denk ik ook aan als ik met mezelf aan het worstelen ben. Hier doe ik het toch allemaal voor. Een tevreden mannetje.Even een heerlijke avond hebben, en daar hoort ook iets lekkers bij. We besloten lekker kip spiesjes te maken. Zo onwijs lekker.Genietmomentje met mini donuts.Fijn in het zonnetje zitten na een heerlijke wandeling naar de hunebed toe. Was mooi op tijd bij Mirre zodat ik echt even kon genieten van de natuur daar. Dit was heerlijk geweest samen met Max, maar die was lekker bij papa thuis gebleven.Voor dat ik de bus in stap naar Groningen nog even wat eten, want helemaal tot thuis red ik dat gewoon niet met een lege maag. Dus even lekker genieten van patatjes en snacks.Bijna weer thuis van een sessie bij Mirre, was een heerlijke dag. Nu moe en voldaan thuiskomen. En kijk eens hoe mooi een regenboog te zien.Wat kan hij dat al goed, zijn hoofd omhoog houden. En ook steeds langer gewoon dat hij heerlijk zo op zijn buikje ligt te kijken naar alles om zich heen. Zo trots op hem.
Deze avond wilde meneertje absoluut niet gaan slapen, moe was hij zeker wel Maar het was alleen maar huilen. Zelf in de armen van papa en mama wilde je niet ontspannen. Het enige wat hij dan fijn vind is als je met hem door de kamer wandelt en wat heen en weer wiegt. Uiteindelijk is hij na een hele tijd toch lekker gaan slapen. Tot pas weer in de nacht een fles gevraagd.
Zondag even aan de wandel geweest samen met Max, dit doe ik echt veelte weinig. Alleen als ik voor afspraken de deur uit moet dan wandel ik met hem, en als ik even boodschappen ga doen. Verder kom ik er eigenlijk niet aan toe. Nu moest ik er gewoon echt even tijd voor maken. Dus heerlijk een wandeling gemaakt, en op de terugweg nog even een paar boodschappen gedaan.




Take a look at my life *week 30*

Mijn man heeft vanaf deze week drie weken vrij, maar of hij echt kan genieten van de vakantie. Niet echt eigenlijk. Het weer zit niet echt mee, maar ook al die afspraken buiten de deur houden het genieten van de vakantie tegen. Ondertussen maken wij het er het best van samen met onze mooie man Max. Want met hem is het zeker wel genieten. Maar het had zo veel leuker geweest als we lekker samen in de tuin konden zitten. Of lekker in het zonnetje een wandeling maken. Daarin plaats regent het veel en hebben we dus anderen verplichtingen. Zo vloog dus de eerste vakantie week voorbij van mijn man.Ja eindelijk hadden we de maand foto gemaakt van Max met zijn naam in beeld. En nu konden de letters dan eindelijk op zijn deur geplakt worden. Nu kan iedereen zien dat het zijn kamer is, en van niemand anders dan alleen van Max. Vind deze letters echt leuk, heeft zijn papa gekocht bij de blokker.Kijk mij nou stoer zitten in mijn stoere kleding. Ja een klein beetje vernoemd naar Max Verstappen en dan krijg je van mama wel een heel toepasselijk shirt aan. En die broek, ik vind hem echt te gaaf gewoon met die sterren. Ik had ze zelf in de winkel gezien, maar niet gekocht. En toen kreeg ik deze van mijn mama. En heb er nog eentje met streepjes en dus ook die sterren erop. Die kreeg ik van de buurvrouw. Dus wat ben ik blij dat ik ze niet zelf al had gekocht.Even genieten van een stukje appeltaart. Deze van de AH blijft altijd mijn favoriet.We kregen donderdag bezoek van de nicht van mijn man en twee van haar kinderen. Deze leuke toren kreeg Max. Ook kregen we nog verzorgingsproducten van Lief. Maar ik ben echt gek op deze toren, met al de gegevens van Max erop. Nog even geduld en hij kan er mee spelen. Stiekem hebben we dat al even gedaan, zijn papa zette hem steeds in elkaar en Max sloeg hem om. Wat een leuk spelletje…Onze mooie en stoere vent, lekker even in papa,s armen zitten. Kijk dan ik heb schoenen aan, eigenlijk zijn ze best wel stoer. Maar ook eigenlijk vind ik er niks aan dat ze zo veel aan moeten zijn bij hem. Toch is het voor zijn eigen bestwil. Zondag laat in de middag lekker in bad gedaan. Ben nog wel zoekende wanneer het beste is hem in bad te doen. Wilde hem eerst na zijn fles in bad doen, maar hij werd een uur eerder wakker dan verwacht. En vind drie uur tussen de flessen toch echt te snel. Dus heb hem lekker eerst in bad gedaan, en daarna zijn fles gegeven. Dit ging prima. Daarna nog even een tijdje in de box gespeeld. Merk dat hij momenten heeft dat hij langer wakker is dan voorheen. Hier was hij dus net lekker uit badje.




Take a look at my life *week 29*

Weer een week vol afspraken gehad, en vele mensen over de vloer gehad. Wanneer gaat het nou allemaal wat beter hier… Ik ben echt hard aan het werk om de juiste hulp te krijgen, maar ik moet geduld hebben. Ondertussen moet ik sommige dingen proberen los te laten. Zeker als het om Max gaat, maar gelukkig heeft hij een goede papa die nu vakantie heeft en het van mij over kan nemen. Als het nodig is.

Ik loop al vaker de route naar het gezondheidscentrum, en steeds kom ik deze bloemen tegen. Nu stond ik er even bij stil en maakte er een foto van. Vind hem ook heel erg leuk geslaagd.

Max kreeg dinsdag zijn brace, maar pas de dag erna merkte we dat ze een hele grote fout hebben gemaakt. Zoals hij op de foto staat klopt het niet. Ze hebben zijn voetjes de hele andere kant opgezet. En daar heeft hij flink veel last van gehad.En daarom had ik een heel erg huilig/paniek mannetje in mijn armen. Zo zielig als je later pas beseft wat er precies aan de hand is. Hij heeft zoveel pijn gehad. En ik ben echt heel erg boos geweest hierom.

Dinsdagavond ging het mis bij mij, ik had twee keer momenten dat ik helemaal afwezig was en dus niemand die contact met me kon maken. Maar woensdag zou ik samen met Max naar Mirre gaan. Alleen dit kon Mirre niet aan de zorg voor ons beide. Wel voor mij, maar niet voor Max als het met mij niet goed zal gaan. Besloten om alleen te gaan voor een sessie. En Max bij zijn papa te laten. Toen ik aankwam ben ik gelijk even de rust in gegaan en stukje gelopen. Paardjes kijken.Na een goede sessie en weer even bijkomen op Mirre weer onderweg naar huis toe.Dit mannetje vind ik steeds weer helemaal anders in zijn bedje, moet hier zo om lachen dat hij het hele bed doorgaat. Ondanks dat is het wel heel fijn dat hij erg goed slaapt. Soms duurt het even voor hij echt slaapt, maar dan slaapt hij dan ook goed door.We sparen voor het buiten servies van de AH, maar die bakjes kan je dus ook heel goed gebruiken voor de borrelnootjes. En we waren lekker film aan het kijken dus iets te knabbelen erbij is altijd wel lekker. Een gezellige avond gehad.Voor in onze tuin staat deze plant en trekt heel veel vlinders aan. Zo onwijs leuk. Ik kon het nu even niet laten om een mooie foto te maken ervan. Voor mijn gevoel als ik een vlinder zie, zie ik Daan en zijn vriendjes spelen gezellig mee bij deze plant.




Take a look at my life *week 28*

En er is alweer een week voorbij, wat gaan die weken snel zeg. Tijd tekort voor bepaalde dingen, en dan bedoel ik voornamelijk het huishouden. Wat me af en toe stoort, maar ook niet super belangrijk vind nog. Maar toch moet er af en toe iets gebeuren, maar het lukt me gewoon niet naast die kleine te verzorgen. Ook heb ik weinig tijd voor mijzelf, gelukkig kan ik af en toe lekker ontspannen met een serie of gewoon lekker slapen als Max tussen de middag slaapt. Maar om even alleen weg te gaan zit er nog niet in, maar negen van de tien keer heb ik daar ook nog niet echt de behoefde aan. Toch zou ik eens even de stad in willen, zonder hem. Maar dat komt vast wel een keertje. Voor nu vermaak ik mij prima met Max en af en toe series kijken en slapen. Ook worden de afspraken hier wat minder, alleen wel veel Martinizorg over de vloer. En niet altijd heb ik daar zin in, dan heb ik gewoon even geen zin om te praten. Of ik wil gewoon even aan mijn blog werken. Vind het lastig gewoon te doen wat ik anders altijd doe als ze hier zijn. Voel me dan best opgelaten. Nou laten we eens kijken wat deze week gebeurd is.We hebben nog maar weinig genoten in de tuin, gewoon vergeet ik dit. Moet er nog altijd aan wennen dat we een tuin hebben. En het is ook nog niet zulk weer dat je er vaak kan zitten. Maar nu besloot ik om lekker daar de avond te eten.In de speelkamer in het ziekenhuis even in de box spelen, wat Max nou zag daarboven ik weet het niet maar hij vond het erg interessant.Ik was weer even in het Martiniziekenhuis met Max controle bij de kinderarts. Dus dan bezoeken we Sieneke ook altijd even in de speelkamer op de kinderafdeling. En wat vind ik het leuk om nog altijd het vogeltje wat in naam van Daan is gegeven door mij er nog staat. Er wordt goed voor gezorgd niemand mag er aan komen, de kindjes mogen met alles spelen daar behalve met het vogeltje.

Even een reeks oefenplaatjes. Ja we blijven het proberen lekker spelen op het kleed in de hoop dat hij gaat leren omrollen. Hij heeft het twee keer gedaan al een tijdje terug. Maar het lukt hem niet meer. En dan kan hij zo boos worden als het niet lukt. Dus dan helpen we hem maar eventjes, en toch blijft hij dan huilen. Mannetje op een dag rol je om en kan je er geen genoeg van krijgen.Ik vroeg een verwijzing aan bij de huisarts voor een psycholoog, en de volgende dag kon ik hem al halen. Dus dat was een wandeling samen met Max erheen. Het blijft een eind lopen, maar soms vind ik het niet erg om er lekker even op uit te gaan met de kleine man.Even in het stoeltje zitten, maar hij viel in slaap. Toch liet ik hem daar maar even zitten, normaal zou hij naar bed gaan. Maar we moesten toch op pad om boodschappen te doen. Dan is het ook zo niet handig hem in bed leggen en hem er dan zo snel weer uit te halen. Dit zag er dan ook wel heel schattig uit.

Hoe is jullie week geweest?




Take a look at my life *week 27*

Wat gaan de weken hier snel met een baby. Soms voelt het echt alsof ik tijd te kort heb. Maar meer en meer geniet ik van mijn kleine jongen. Ik kan me eraan toegeven dat hij bij me soms wil hangen. En dat hij gewoon zo zijn huilbuien heeft, vooral als hij moe is en er tegen vecht om te gaan slapen. Gekke kindjes he dat ze dat gewoon doen. Helaas nog steeds ellende met het gipsen, want dinsdag moest ik voor de tweede keer terug naar het ziekenhuis. Zijn voetje aan de ene kant trok hij weer terug. En als dat gebeurd kan hij drukplekken krijgen en het zit dan gewoon niet meer goed. Dus het moest diezelfde dag weer vervangen worden. Gelijk beide maar weer gedaan. De rest van de week bleef het gelukkig goed zitten.Wat is het toch een mooi mannetje, ja ik ben zijn mama dus ik zou niets anders zeggen dan dat hij gewoon mooi is. Hij kan al zo wijs uit zijn oogjes kijken en kan ook echt lekker wakker zijn. Zo mooi om te zien, want dit kende ik niet echt van Daan. Wat een groot verschil tussen de broers.Ja leuk eindelijk hangt hij dan, deze kreeg ik van de groep op Mirre waar ik het traject “Stralend de wereld in” mee deed. Zo onwijs lief dat ik dat muziek wolkje kreeg. En hij hangt daar mooi tussen de sterren in.Ja weer even lekker aan de wandel, het is wel warm met zo,n doek. Maar gelukkig stond er ook een windje. We waren naar de praktijkondersteuning geweest. En stonden hier op papa te wachten, zodat we niet weer een half uur terug moesten lopen. Dit vanwege niet te laat eten, aangezien dit al vrij laat in de middag was.En weer een ritje naar het ziekenhuis gehad. Hier lag hij uitgeput te slapen nadat het gips vervangen was. Ja het is een heel avontuur voor zo,n klein mannetje. Eerst het gips eraf, dan mag hij lekker badderen. En dan moet het gips er weer omheen, wat hij echt niet leuk vind op dat moment van zetten.Natuurlijk moet ik ook nog goed aan mezelf denken, dat schiet er weleens bij in. Maar nu dat Max vaker boven ligt te slapen kan ik ook rustiger genieten van mijn lunch. Dus dat deed ik dan ook lekker met bagels, kruidenkaas en komkommer.Voor dat Max een fles kreeg legde ik hem even bij papa neer, een relaxte papa maar Max dacht er anders over. Hij wilde gewoon zijn fles. Maar moet mijn handen vrij hebben om die te maken. Wel een heel lief plaatje is het geworden van de twee mannen waar ik echt van hou. Hou natuurlijk van drie mannen, maar de derde kan ik niet meer vastleggen.Dan ook nog maar een foto collage maken van al die verschillende blikken van dit prachtige mannetje. Ik ben zo verliefd op hem. Dat kan toch ook niet anders.
We hadden nog niet gedacht om een stoeltje te kopen voor Max, dit hadden we voor Daan ook nooit gedaan. Dit op aanraden dus gedaan. En moet je kijken wat voor mooie stoel hij nu heeft. En geloof dat hij het wel wat vind om er in te zitten.Nadat we Max in bed hebben gelegd en de vele huilbuien door gekomen zijn. Hij heerlijk lag te slapen, hebben wij er een gezellige avond van gemaakt. Ik lekker Netflix kijken en samen aan de hapjes gegaan. Een fijne rustige avond. Mama en papa tijd.




Take a look at my life *week 26*

Weer een nieuwe week, dus we kijken even terug op afgelopen week. De week dat ik een sessie plande bij Mirre en dat Max weer terug thuis kwam. Wat ben ik blij dat mijn mannetje weer terug thuis is. Eigenlijk was het vermoeiender dat hij in het ziekenhuis lag dan hij thuis is. Want het heen en weer gereis erheen is ook niet heel fijn. Maar nu hij thuis is, kunnen we het gewoon weer lekker oppakken als gezin.

Ja het huishouden gaat ook door, al komt daar vrij weinig van. Maar het belangrijkste is dat de was steeds weer wordt gedaan. Het is ook wel een stukje meer geworden sinds Max er is, en nee niet alleen zijn kleertjes. Maar meer ook omdat hij onze shirts ook regelmatig vies maakt. Dat geeft helemaal niets. Ik was wel door, maar dat opruimen ervan is een stukje minder. Kost vaak veel tijd. Ach ja hier waren de handdoeken weer lekker schoon en kon ik weer opruimen in de kasten.Ik kon even genieten van ME-TIME. Helemaal alleen even op de bank hangen met Netflix aan. Want maandag lag Max nog in het ziekenhuis en s,morgens hadden we een afspraak waardoor ik niet naar het ziekenhuis kon. En in de middag had ik ook een afspraak met de praktijkondersteuning. Daarna ben ik natuurlijk wel door gegaan naar het ziekenhuis. Zolang kan ik echt niet zonder mijn kleine man.Ondertussen dat ik lekker serie aan het kijken was, even lekker gezond doen en aardbeien eten.Ik was lekker weer even bij Max geweest, en omdat hij zijn rust nodig had en lag te slapen ben ik weer rustig naar huis gegaan toen ik daar even was geweest. Helaas moest ik lang op de bus wachten. En was ik ook best wel laat thuis.Dinsdag ging ik naar Mirre toe, na dat we een gesprek in het ziekenhuis hadden met de kinderarts. Ik had een goede sessie, die echt wel nodig was voordat Max thuis zou komen. Hier was ik even aan het bijkomen van de sessie. Had toch een uur voordat de regio taxi me kwam halen.En ja hoor daar is hij dan, woensdag ochtend gingen we hem lekker uit het ziekenhuis halen. Wat fijn dat hij nu weer lekker thuis is.We hadden ellende in de bijkeuken, die stond voor de tweede keer helemaal blank. We hadden al een gootsteen en wc,s die steeds verstopt waren. Maar nu stond dus de bijkeuken blank. Dus iemand laten komen en is een hele tijd bezig geweest. Wat een ellende zeg, tuin open gehaald en een zooi wat het in huis was daarna. Dus moesten we nadat hij weg was, stofzuigen en dweilen. Daar ging een rustige dag, waarop we gehoopt hadden.Dit is het enige wat Max wilt nog, anders is het huilen als ik hem wegleg. Heb er vrijdag maar aan toe gegeven en de hele dag op de bank gehangen met hem en lekker series gekeken. Eerst kon ik hier niet zo van genieten, het idee dat er dingen moeten gebeuren nog. Of dat ik geen kant op kan en dat het best vermoeiend is. Maar heb het beste ervan gemaakt, en stiekem ook nog wel genoten ervan. Tot het in de avond alleen maar huilen was en dit plakken ook niet meer hielp.
Het is hier momenteel steeds de vraag of we rustig kunnen eten, want Max is het er steeds niet meer mee eens om in de box rustig te liggen. Nu bleef hij lekker even slapen, nadat ik hem uit me handen in de box heb gelegd. We hebben dus even rustig kunnen eten.




Take a look at my life *week 25*

Een week vol ziekenhuis bezoek voor onze kleine man. Het weekend is hij voor de tweede keer opgenomen omdat ik echt het gevoel had dat hij veel pijn had. In het ziekenhuis de rest van de tijd was hij rustig. dus dan begin je te twijfelen. Maar hij mocht blijven aangezien de operatie ook snel werd ingepland. Dus het was een week van heen en weer van huis naar ziekenhuis en terug. Ik ben 1 keer in het Martiniziekenhuis blijven slapen en na de operatie in het UMCG ben ik ook blijven slapen. De rest thuis wezen slapen, omdat ik toch mijn rust juist nodig heb om er voor Max te zijn. Alleen merk ik dat het reizen en in het ziekenhuis zitten wel heel erg opbreekt zo.Net bij de praktijkondersteuner geweest om te praten en daarna alweer onderweg naar het ziekenhuis toe, naar me kleine mannetje. Vanuit de trein nam ik de foto.In het UMCG kreeg ik een kamer voor mijzelf, Max hielden ze de nacht voor mij in de gaten. En ik mocht even een nachtje heerlijk doorslapen. Dit was zeker wel even welkom. Toch voelt dit gek, alsof ik mijn kind tekort doe om hem zo uit handen te geven.Max vind het allemaal wel prima, en vermaakt zich wel zo in het stoeltje en de muziekmobiel. Nou die muziekmobiel is wel aan vervanging toe. Draait amper nog vanzelf en het geluid is nogal vals. Maar dat maakt de kleine weinig uit zo te zien.In de ochtend kreeg ik ontbijt in het ziekenhuis, maar in de middag moest ik zelf even wat regelen. Ik ging daar in het restaurant broodjes eten. Ik dacht dat het daar wel mee viel met de kosten, maar het liep toch aardig op in prijs. Dacht juist daarom naar het andere kant te gaan, want waar we normaal iets gaan halen is helemaal duur. Hier kan je zelf alles samenstellen als je wilt. Ik kocht twee broodjes met wat beleg.Mijn kleine man even gek doen, ja dit was een lucky shot. Kleine gekke man van mij. Wat ben ik dol op hem.Donderdag was een hele drukke dag en heel erg dubbel. Aan de ene kant wil je de hele dag bij je kind zijn, maar er was ook iets anders van belang. Dus in de ochtend zijn we naar het ziekenhuis geweest voor Max. En daarna snel door naar Zoetermeer, waar we een begrafenis hadden van mijn nicht. Ik vond dit heel erg moeilijk, en zal hier nog zeker op terug gaan komen. Hoe dit was. Op de terug weg moesten we natuurlijk ook even eten, want zo,n lange reis heen en terug pfff. Dus ja we gingen naar die grote gele M toe.Zo troffen we ons kind aan voordat we naar het UMCG moesten. Gewoon zielig om hem uit bed te rukken om hem te vervoeren. We konden nog even zo van hem genieten voordat we echt weg moesten. Hij moest er echt aan geloven de maxicosi in te gaan en op weg naar het UMCG waar zijn operatie gepland stond.Na zijn operatie kreeg hij een prachtig diploma een dapperheidsdiploma. Zijn eerste diploma op zo,n jonge leeftijd al. Dat zeehondje kreeg hij ook, we mochten iets voor hem uitzoeken. Zo lief.De nacht bleef ik bij hem slapen in het ziekenhuis bij hem op de kamer. Er lag ook nog wel een ander kindje, maar daar had ik geen last van. Dit was mijn uitzicht. Heb wel slecht geslapen, ben niet meer gewend hem te horen naast mij. Omdat hij gewoon op zijn eigen kamer slaapt. Nu hoorde ik echt alles van hem, elk kreuntje en steuntje. En ja het was warm, het bed was heel smal en ze kwamen zo nu en dan de kamer op van de verpleging. Maar dit had ik wel voor Max over.Nog even een foto voordat hij van de monitor af mocht. Hij had een infuus voor vocht. Maar we mochten weer terug naar het Martiniziekenhuis dus alles kon eraf.Het was al weer even geleden dat ik een normale maaltijd heb gemaakt en samen hebben gegeten. Dat is een beetje het ziekenhuis leven… Hopelijk komt daar snel verandering in de dagen.




Take a look at my life *week 24*

Deze week heb ik gewoon drie dagen afspraken vrij gemaakt, zodat ik lekker even naar Mirre kon samen met Max. Ja daar had ik natuurlijk wel een afspraak voor een sessie. Maar dat was echt helemaal puur voor mijzelf. En kon ik met een gerust hart Max overdragen aan iemand anders die ik volledig vertrouw. Echt wel even fijn om geen verplichtingen thuis te hebben. Alleen natuurlijk Max om te zorgen, dat is eigenlijk al meer dan genoeg verplichting. 

Maandag had ik nog wel afspraken staan, eerst Martinizorg over de vloer en later in de middag een gesprek bij de praktijkondersteuner van de dokter. Daar zal ik nu regelmatig naar toe gaan, dus gelijk voor de week erop een afspraak gemaakt. Ja en dinsdag vaste prik het ziekenhuis voor Max zijn voetjes. Dit was echt een heel avontuur, waar ik al even iets heb losgelaten erover in de vorige blog. Maar ik nog uitgebreider op terug ga komen. We zaten deze dag dus twee keer in het ziekenhuis. Woensdag ging ook even anders dan gepland, het was even spannend of ik Mirre wel ging halen. Want het ging weer niet goed met het gips bij Max en dus moest ik weer naar het ziekenhuis. Dit keer belde ik mijn schoonouders of ze me konden brengen. En toch daarna besloten naar Mirre te gaan. En mijn schoonouders waren zo lief om mij daar heen te brengen. Een hele zorg minder dus. Hier zie je lekker dat ik een ruime kamer heb gekregen, waar ik ook om vroeg of dat mogelijk was. Wel handig beneden en ruimte voor de kinderwagen.Ik kreeg op Mirre de opdracht even echt aan mezelf te denken. Nou dat is best wel lastig met een kind die de hele dag vraagt aan je. Thuis was ik er dus nog niet aan toe gekomen sinds zijn geboorte echt tijd te nemen voor mijzelf. Alles snel even tussendoor doen. Ik kreeg de opdracht een dossier te maken voor mijzelf. Een map leuk te pimpen waar ik leuke en belangrijke dingen ik kan bewaren. En Max stond gewoon in de kinderwagen naast ons aan tafel en is de hele tijd heel lief aan het slapen geweest. Even tussendoor een flesje die zijn nieuwe vriendin hem heeft gegeven. En ik heb rust gevonden in het creatief zijn.Zaterdag zijn we even op pad geweest, ik heb zoveel leuke broekjes voor Max gekocht en gekregen. Maar niks past hem met het gips, zo vreselijk. Dus wilde even in de winkel kijken voor iets. Heb twee nieuwe broekjes gekocht, en geloof dat die wel echt moeten passen. Ik merk dat de meeste broekjes smal aflopen, ja en die kan hij echt niet aan. Toen hebben we ook gelijk maar even een lekker ijsje gegeten.S,avonds zaten we ineens met Max bij de doktersdienst omdat hij al de hele dag zo vreselijk aan het huilen is. Echt gewoon ontroostbaar. Ik had echt het idee dat het aan mij lag, want op Mirre was hij zo lekker rustig. En eerder thuis had hij dit gedrag ook zeker niet. Ze had het over een navelbreukje, wat we al dachten. Maar niet beklemd, dus waarschijnlijk komt het huilen daar niet van. Ze wilde dat de kinderarts mee zou kijken, dus werden we doorgestuurd naar het ziekenhuis.En ja dan zit je ineens in het martiniziekenhuis. De hele tijd huilen, huilen en nog eens huilen. En hier was hij ineens helemaal Knok-out, niet zo gek dat hij moe is van al dat huilen. En helaas gingen we zonder kind terug naar huis. Maar was wel even lekker om een nachtje rustig bij te tanken. Zo kunnen we de zorg voor hem ook beter aan zeker als er echt iets aan de hand is met hem.
Wat geweldig kom je terug in het ziekenhuis zondags op papa dag en dan hangt er gewoon een cadeautje voor papa. En ja de papa van Max is een SUPER PAPA. Wat is het moeilijk om ons mannetje te zien in het ziekenhuis, al is het maar voor korte duur.En dan moeten we ook goed voor ons zelf zorgen dus maar even wat eten tussen de middag in het ziekenhuis. Je wordt ook heel erg duf daar op die kamer en de hele tijd op zo,n stoel zitten is ook niet niks. Verder weinig om even echt te relaxen.Ons mannetje blijkt dus een liesbreuk te hebben en daarom is hij steeds ontroostbaar. Maar je kan de liesbreuk terug duwen en dan heeft hij geen pijn en dan heb je dus zo,n heerlijk rustig mannetje weer. Echt ons mannetje weer terug. Als het goed is mag hij morgenochtend naar huis, maar eerst overleg met de kinderchirurg over een operatie. Laat in de middag naar huis gegaan en gegeten toen even naar bed omdat we heel moe waren. Nu ik weer terug uit bed ben, voelt het goed om rust te hebben maar ik voel me heel verdrietig zonder Max. Alleen ik weet dat Max zijn rust nu ook goed kan gebruiken na gisteren. Het is dus heel erg dubbel nu…




Take a look at my life *week 23*

Het was een week vol hangen voor Max bij mij. Dat doet hij toch al elke dag in de avonden. Dus daar gaan we gezellig mee door. En met deze weekoverzicht zie je ook de plaatjes erbij hoeveel we lekker samen hangen. Soms is het fijn en soms niet zo heel fijn. Maar als Max het fijn heeft is het eigenlijk helemaal prima voor mij.Hangen samen in het grote bed, dat is eigenlijk vaak het lekkerste, tenzij het in de nacht is en hij alleen boven op me wilt slapen. Maar dat komt nog maar heel zelden voor dat hij dat wilt.En ja alweer heel veel hangen bij mama… zo lijkt het net alsof mama helemaal niets doet door al deze hang plaatjes. Maar niets is minder waar. We hebben ook gewoon weer de nodige afspraken.Ik wilde nu even mijn handen vrij hebben terwijl Max gewoon tevreden is, dus ik deed hem lekker in de drager. Beide tevreden.En ja je raad het al, nog meer hangen bij mama. Wat een heerlijk koppie heeft hij ook.Omdat we nog maar weinig kraambezoek kregen en we de beschuitjes met blauwe hagel niet kwijt konden nog, zijn we er zelf maar aan begonnen. En dit was zeker geen straf dit is echt wel lekker. Beter dan beschuit met muisjes. (die vind ik dus echt vies)Zaterdag avond vierde we de verjaardag van mijn partner, want die was woensdag jarig. Maar uiteindelijk was ik zo moe dat ik geloof beetje stil viel. En ja moest ook een aantal keer naar boven lopen omdat Max nog niet wilde slapen. Toen een uurtje later heb ik zijn fles gegeven boven (beneden was het gewoon te druk voor hem) daarna ging hij netjes slapen. En kon ik ook lekker naar bed. Bezoek was in de tussen tijd naar huis gegaan.Zondag was het voor mij en Max een heerlijke rustige dag. Papa was er op uit naar motor racen kijken in het dorp. En ik hield het zo goed als bij het bed. Maar eerst toen Max lekker sliep ben ik me gaan scheren en douchen. En daarna lekker Netflix op bed gaan kijken. En Max dacht ik slaap zo lekker, ik slaap een uurtje extra dan normaal. Dus dat vond ik ook wel heerlijk, even ME-TIME.