web analytics
Categorie: In het leven van… - Day-dreamer.nl

We missen je alweer vier jaar

12 september was het alweer vier jaar terug dat Daan overleed, wat gaat de tijd toch snel. Dat we hem al vier jaar moeten missen, en het overviel me hoeveel verdriet het me deze dag deed. Ik had al wel weken last ervan dat zijn sterfdag eraan kwam. Dat uit zich in stress, en Max pakt dat op waardoor het soms heel lastig met hem was. En toen was het daar de sterfdag.

“dit schreef ik die dag nadat ik Max weg had gebracht naar het kinderdagverblijf op mijn facebook”

Na een slechte nacht slapen gaat om 6.30 mijn wekker. Ergens verlang ik er naar om Max weg te brengen naar de kinderopvang, maar het maakt me ook misselijk deze dag. Max reageert heftig op mijn emoties waardoor het veel gillen is en bij me willen zijn. Ik breng hem weg om vervolgens te voelen hem liever niet achter te laten. Spontaan bars ik in tranen uit terwijl ik hem bij de kinderopvang naar binnen breng. Hij wil me niet loslaten en ik hem ook niet. We knuffelen elkaar en ik vraag de leidster voorzichtig met hem te zijn. (Natuurlijk zijn ze voorzichtig zoals altijd) Ik laat hem los en loop door naar het station, om naar therapie te gaan. 
12 september Daan wat missen we enorm, al 4 jaar ben je hier niet meer. Ik zoek naar je lieve oogjes, naar je zachte huidje, je kleine vingertjes. Maar ik vind ze niet. De tijd gaat gewoon door ook zonder jouw. En mama heeft het vandaag even heel zwaar met het gemis van jouw.

Ik kon me niet meer herinneren wanneer ik voor het laats zo intens verdrietig was om Daan. Normaal heerst er rust op zijn overlijden, maar ik merk toch steeds weer dat elk jaar met zijn sterdag het anders is. Nu kon ik echt haast niet stoppen met huilen. En kon me toch niets verzinnen om maar iets aan deze dag te doen. Ik moest dan ook gewoon de ochtend naar therapie, en daarna dacht ik nog even mijn zinnen verzetten. Ik ging even naar de Primark om alvast wat winter kleding te kopen voor Max, daarna heb ik me vol zitten proppen met MC Donalds (ik was vergeten in de tijdnood die ik s,morgens had brood te smeren en mee te nemen) En ja ik ben een emotie eter, dus kon ik mooi even die tranen weg eten. Natuurlijk helpt dat maar eventjes… 

Thuis was het niet veel beter en besloot maar naar me bed te gaan, net daarvoor belde mijn moeder even. Dus moest het naar bed gaan een half uurtje uitstellen. Ik wilde me de rest van de dag verstoppen in bed. Maar dat kon natuurlijk niet. Er zijn ook nog verplichtingen waar ik aan moet voldoen. Dus ik zette me wekker rond 16.00, nadat ik uit bed stapte verschoonde ik even Max zijn bed. En om 16.30 stond ik in de keuken om eten klaar te maken. Om vervolgens na het eten alles schoon te maken en in de vaatwasser te zetten en op de fiets te klimmen om Max te halen van de kinderopvang. Daar stond me een hele lieve emotionele verassing op me te wachten. Die dag had ik al foto,s gekregen van ze dat Max heerlijk aan het verven was.

En dit is het resultaat wat ze voor ons op die speciale sterfdag gemaakt hebben.

De volgende dag kon ik het afsluiten en was ik ook meteen niet meer zo verdrietig. Best vreemd hoe dat werkt. Al ben ik wel al heel lang extreem moe en het lijkt nu nog erger te zijn door alle stress wat me dit opleverde. Ik voel dat ik echt rust nodig heb, maar met een kind die de hele dag bij je wilt zijn. En gaat schreeuwen als het zijn zin niet krijgt, is het al moeilijk om deze blog te schrijven. Vandaar dat er dus ook maar heel weinig online komt op mijn blog.




Take a look at my life *week 34+35*

Ik blijf gek op foto,s maken zeker van Max. Alleen vaak als ik met Max bezig ben of lekker met hem op pad ben dan vergeet ik gewoon foto,s te maken. Dan genieten we samen en is er geen tijd voor om eraan te denken om mijn dagen vast te leggen. Maar tijd en aandacht voor Max is het belangrijkste, en af en toe zo,n leuk kiekje van hem komt zeker goed.

Je zou het hier niet zeggen, maar vandaag genoot hij weer in de speeltuin. Zoals alle keren dat we er zijn. Alleen hij vond de boot waar we even in gingen zitten, geloof niet zo heel leuk. Zijn stokje moest wel overal mee naar toe. En wanneer ik hem afpakte had ik een heel boos en verdrietig mannetje.En weer een nieuwe dag in de speeltuin, beter hem daar zien te vermaken dan hem thuis moeten vermaken. Ik denk dat we echt een buiten kindje hebben. Hopelijk vind hij dat ook nog leuk als hij ouder is om buiten te zijn. Voor mij is dat ook wel goed, want zelf kwam ik ook maar weinig buiten. Nu met Max kom ik veel meer buiten dan voorheen. Alleen maar voordelen dat hij graag buiten speelt.We moesten er nu toch echt aan gaan geloven. Max vind de trap nu zo leuk, dat hij steeds naar boven ging klimmen. En het trap hekje is echt mooi op tijd, want ben hem nu steeds van de trap aan het plukken. Max is er niet zo blij mee dat hij niet meer de trap zelf op kan. Maar deze mama wel, nu hoef ik niet meer steeds achter zijn kont aan te lopen omdat ik bang moet zijn dat hij alleen die trap op gaat. Daarnaast vind ik het wel heel knap dat hij de trap al helemaal opklimt, dat doen we dan ook weleens samen al. Als hij naar bed moet dan laat ik hem lekker zelf klimmen, en dat scheelt mij ook weer tilwerk hihi.

Vrijdag ochtend had ik therapie. Mijn eerste gesprek met iemand die ik nog niet kende. Ik was te vroeg, omdat ik gelijk nadat ik Max naar de kinderopvang had gebracht gelijk door ben gegaan. Ik vond het onzin weer even naar huis te gaan en dan weer terug die kant op om naar de trein te gaan. Dus ik besloot nog even door het parkje daar te lopen. En daarna langzaam naar Lentis te gaan. Het was een fijn gesprek, en denk dat het wel klikt met deze vrouw.Ja we gaan echt zo veel naar de speeltuin, Max krijgt er geen genoeg van. Hij vind het leuker dan thuis spelen. Dus daar haal ik ook het plezier uit dat hij het super naar zijn zin heeft in de speeltuin. En zolang het mooi weer is kunnen we dit gewoon nog wel een tijdje blijven doen.Max heeft inmiddels de pannen ontdekt. Hij vond het al leuk om steeds de kastdeuren open en dicht te doen. Maar nu ging hij een stapje verder. Volgens mij wordt hij kok, want met pannen spelen is ook een groot succes.Zaterdag besloten we een keer samen als gezin naar de speeltuin te gaan. Leuk dat nu ook de papa van Max mee ging. Hij vind het zo leuk in de speeltuin, heeft altijd zo,n plezier. Zo kon hij weer niet genoeg krijgen van de glijbaan. En moest papa hem er steeds weer van af laten glijden. Kijk die grote glimlach dan op dat gezichtje. Echt goud waard deze momenten.Hij wilde ook al heel lang het speelhuisje in waar de glijbaan aan vast zit. Maar ik durfde hem er niet alleen door heen te laten gaan. Bang dat ik niet snel genoeg was aan de andere kant om hem eventueel op te vangen als hij te ver zou gaan. Nu dat zijn papa erbij was, durfde ik hem erin te vertrouwen dat het wel goed zou komen. En wat een lol had hij daar. Heel hard heen en weer kruipen. En van alles ontdekken daar. 

Vinden jullie kind het ook zo leuk om buiten te spelen?




16 maanden update


Max is vandaag alweer 16 maanden bij ons (eigenlijk de precieze datum is de 22ste) Maar omdat mijn weekoverzicht te laat was, heb ik deze  een dagje opgeschoven

Wat word hij groot. Een lekker vrolijk en ondernemend mannetje. En eist alle aandacht op als hij wakker is. En hij is steeds langer wakker, want vaker wel dan niet heeft hij nog maar 1 slaapje in de middag.

 

 

 

 

Niet zelf spelen

Vaak als we binnen zijn, moet ik hem toch echt veel vermaken om samen te spelen. Eigenlijk hoef ik maar bij hem te zitten en hij gaat lekker spelen. Maar zodra ik op de bank ga zitten dan staat hij daar ook steeds. Gelukkig zijn er af en toe momentjes dat hij zelf speelt, en ook dat ik hem even in de box zet om toch zo iets in huis klaar te spelen. Maar toe komen aan veel andere dingen, bijna niet. Zo kan ik in het bijzijn van hem niet mijn laptop open hebben, want hij vind het leuk om met de toetsen te spelen. Steeds erop drukken en liefst er op rammen. En zodra hij in de avond uren op bed ligt ben ik meestal ook gevloerd en komt er niet veel meer uit mijn handen. Ik probeer ook zoveel mogelijk even buiten te wandelen of waar hij echt gek op is naar de speeltuin te gaan. Want gek genoeg als we daar zijn, vermaakt hij zich prima zonder mij. Ik ga vaak gewoon op een bankje zitten en hem lekker zijn gang laten gaan. Natuurlijk heeft hij ook wel met sommige dingen hulp nodig en die geef ik hem met alle liefde dan. Ik vind het geen probleem om met hem te spelen, maar het kan niet zo zijn dat hij de hele dag de aandacht van mij moet hebben. En dat is nu helaas wel het geval. Op dit moment moet ik zeggen breekt het me wel heel erg op dat ik echt bijna niet toe kom aan mijzelf.

 

Nieuw ritme

We zijn bijna helemaal afgestapt van het ochtend slaapje, behalve eigenlijk op de vrijdag. Want dan gaat hij om 13.00 naar de kinderopvang en dat red hij nog niet om zolang op te blijven. Maar hij gaat dus niet meer om 11.00 naar bed in de ochtend, maar pas om 12.00. Dan heeft hij ook nog even een broodje gegeten voor het slapen. En in het begin sliep hij zo,n 3 uurtjes in de middag, maar daar is hij snel vanaf gestapt. Wat ik dan wel weer jammer vind, want hij slaapt nu nog maar 2 uur op de dag. En dan is het wel veel als hij bijna elke minuut opeist van mij.

Tussen 8.00 en 9.00 uit bed
Ontbijten met pap of nu soms ook met brood met afgekoelde thee
Rond 10.00-10.30 een tussendoortje iets van een koekje met drinken (water of diksap)
Om 11.30 gaan we samen lunchen met brood, hij krijgt dan 1 1/2 broodje met een beker melk
Dan gaat hij om 12.00 lekker slapen
De laatste tijd wilt hij dus alweer om 14.00 uit bed
15.00 fruit momentje met wat te drinken
Rond 17.00 warme maaltijd
18.30 nog een klein flesje warme melk
18.45-19.00 naar bed

  • Op dit moment ben ik wel aan het kijken of het iets is om Max eerder op de avond naar bed te doen. Want ik vind vanaf 14.00 tot 19.00 best lang voor hem. Ga dus nu proberen hem rond 18.00 naar bed te doen. Hopelijk komt hij dan ook niet eerder in de ochtend. Want ik vind het wel lekker dat hij nooit zo heel vroeg eruit wilt.

Met alles gooien

Volgens mij vind ieder kind dit wel heel leuk, maar echt alles vliegt hier door de kamer heen. Is het niet dat hij met zijn broodje of bord gooit, dan smijt hij wel de vele blokjes in het rond. Of natuurlijk al het andere speelgoed door de kamer heen. En het is ook soms nog gevaarlijk ook, want er vliegen ook speelgoed onderdelen die echt hard aankomen. En dan kan je net wegduiken voordat het tegen je hoofd komt. 

Ook zet ik hem weleens in de box, dit zijn echt uitzonderingen als ik even naar de wc ga of boven iets in huis moet doen. Maar ook dan kan hij niet echt spelen en gooit hij alles wat in de box ligt eruit. 

Eten

Inmiddels eet hij al een tijdje volledig met ons mee, en hij vind ook echt alles lekker. (op rauwkost na) Komkommer begint hij nu af en toe te waarderen. Maar echt al het warme eten vind hij zo lekker. Hij mag dan ook gewoon met zijn handen eten. Alleen sommige dingen lukken niet goed met de handen. En daarom mag hij nu proberen of met een lepel of een vork te eten. Dit wil hij ook graag zelf doen, maar lukt hem nog maar weinig. Daarom help ik hem er nog veel bij. Het wordt dan wel een flinke kliederboel, maar inmiddels ben ik eraan gewend. En gebruiken we daarna een washandje om hem weer schoon te krijgen. Ik ben echt blij met een mannetje die zoveel lekker vind, en nooit geen probleem van het eten maakt. Al wil hij wel het liefst mijn eten, vooral in de middag. Dan ziet hij dat ik iets anders op mijn broodje heb en dan wil hij dat. Maar sommige dingen mag hij gewoon nog niet, of is niet handig te eten. Ook in de ochtend wil hij graag van mijn ontbijt smullen of ik nu yoghurt met fruit heb, of ontbijtkoek. Hij wil het hebben naast zijn eigen ontbijt.

Toch moet ik hier wel mee gaan uitkijken, dat hij niet elke keer zijn zin krijgt. Maar hij kan zo boos worden als hij zijn zin niet krijgt. Ach ja van mij mag hij zeker wel even boos worden, als het ook maar weer daarna klaar is.

We hebben dus een heerlijke handenbindertje in huis. Ondanks ik het soms best zwaar vind, geniet ik ook zo vreselijk van hem. Heb dan ook alles over voor mijn mannetje, waar ik zielsveel van houd. Hij is echt niet meer weg te denken in ons leven.

Wat moet ik toch met dit druktemakertje!!! Zijn jullie kids ook zo druk en moet jij ze vermaken?




Take a look at my life *week 33*

Helaas kon ik van het weekend niet veel met mijn blog doen, omdat ik geen foto,s kon toevoegen door een fout van wordpress. Dus vandaar dat deze nu pas online komt.

Eigenlijk ben ik de hele week druk bezig geweest in het huis, om alles een beetje schoon te maken. Want ja als je een rooster hebt laten maken moet je er ook iets mee doen. Het blijft lastig te combineren met een kind die de hele dag aandacht vraagt. En inmiddels slaapt hij niet zoveel meer op de dag. Maar deze mama moet toch ook eens iets in huis doen.

Natuurlijk gingen we weer even naar de speeltuin, daar kan Max zich prima alleen vermaken. En kan ik soms gewoon even rustig op een bankje zitten kijken naar hem. En ja we spelen ook graag samen. Hem lekker van de glijbaan te laten glijden, in de draaimolen al loopt hij er het liefst aan dan dat hij erop zit. En natuurlijk speelt hij graag in de zandbak, om al het zand mee naar huis te nemen. Ik doe het veel te weinig, maar ik mag echt wel meer met Max mee eten. Als hij fruit krijgt kan ik dat best zelf ook even als tussendoortje eten. En dat deed ik dus nu braaf met hem mee. Lekker samen een banaan en een peer delen.Soms worden er ook wel toetjes in huis gehaald voor ons zelf. Max krijgt altijd een toetje na het eten, maar niet dit soort dingen hoor. Maar nu smulde wij even van een toetje. Voor mij hoeft het ook niet elke avond. Mijn partner is het vanuit huis wel gewend elke avond een toetje. Dus hij komt vaker met een toetje aanzetten voor ons dan ik.Ik ben toch stapje voor stapje mijn droom aan het laten uitkomen. Begonnen met een nieuwe Facebook groep voor ouders van overleden kinderen. Maar ik wil een stap verder gaan dan alle andere groepen die er al zijn hiervoor. Ik wil echt lotgenoten bij elkaar brengen en dan niet alleen online maar in het echt. Ik wil heel graag huiskamerbijeenkomsten gaan organiseren. En heb al een paar mama,s gevonden die ik heb uitgenodigd bij me thuis om elkaar te leren kennen en kijken wat we aan elkaar hebben. Om dit samen te gaan organiseren. Helaas kan ik dit alleen in het Hoge Noorden doen, want kan niet overal heen. En het is ook eerst de bedoeling vanuit mijn eigen huis het te gaan doen.

Dit keer was het even een korte weekverslag, want heb eigenlijk niet heel veel gedaan naast de zorg voor Max en het huishouden.

Eten jullie weleens toetjes en wat is dan jouw favoriet?




Therapie

Sinds een paar weken ben ik in therapie bij Lentis CIP (Centrum Integrale Psychiatrie) Ik was natuurlijk al een hele tijd aan het werk aan mezelf en was al wel stapje voor stapje op de goede weg. Soms weer een dipje maar het kan ook niet altijd allemaal gelijk goed gaan. Helaas kon ik niet verder gaan op Mirre waar me hart ligt. Ik weet zeker dat ik daar nog weleens terug kom. En dat is ook al wel in de tussen tijd dat ik op de wachtlijst stond bij Lentis al twee keer gebeurd. Maar voor Mirre is echt even geen geld, en Lentis word gewoon vergoed. Dus ik moest deze keuze maken. En ik geloof ook dat er met een reden dit soort dingen op je pad gaan komen. Al vond ik het echt heel moeilijk deze switch te maken. Ik denk wel dat me hier weer iets op gaat leveren.

Centrum Integrale Psychiatrie

  • Het Centrum Integrale Psychiatrie (CIP) is een gespecialiseerde GGZ-afdeling met zowel een regulier als complementair behandelaanbod. We richten ons op gezondheid en welzijn. Samen werken we aan het verminderen van je klachten en het versterken van je draagkracht.
    We bespreken dus niet alleen de reguliere behandelingen maar ook de complementaire behandelvormen die mogelijk zouden kunnen werken bij jouw klachten. We kijken naar jouw wensen en behoeften en nemen samen een besluit.

Het Centrum Integrale Psychiatrie heeft reguliere en complementaire behandelingen. De mogelijkheden zijn als volgt:

Reguliere behandelingen:

  • Psychologisch onderzoek
  • Medicatie
  • ACT
  • Oplossingsgerichte therapie
  • EMDR (traumatherapie)
  • Systeemtherapie
  • Lichaamsgerichte therapie / Psychomotore therapie (PMT)
  • Beeldende en dramatherapie
  • Second opinion

Complementaire behandelingen:

  • Leefstijltrainingen/ leefstijl coach
  • Mindfulness-Based Inzichttherapie
  • Mindfulness-Based Compassionate Living
  • Hartcoherentie
  • Kruiden en supplementen

Het eerste begin van het traject

 

Een hele tijd heb ik daar op de wachtlijst gestaan, maar nu was het toch zover om er te kunnen beginnen. Als eerste begon ik met PMT individueel en gesprekken met een verpleegkundige. Helaas het eerste gesprek beviel me niet zo heel erg, ik raakte zo gestrest van deze persoon dat ik mezelf pijn wilde/deed doen. Ik had al snel door dat het niet de juiste persoon voor me was. Alleen nu moest ik dit vertellen. Ik belde met mijn hoofdbehandelaar en legde dit probleem voor, zij wilde dat ik dit de volgende keer aan hem zou vertellen en kijken wat het beste was. Hier raakte ik lichtelijk van in paniek, maar dacht dit moet ik doen voor mijzelf. Gelukkig was hij al op de hoogte gebracht, maar stelde voor om samen uit te zoeken wat het is waarom ik bij bepaalde mensen dit heb. Alleen dat zie ik op dit moment nog niet zitten. Later wil ik hier denk nog wel naar kijken. We besloten dat ik opnieuw op de wachtlijst kwam voor een andere verpleegkundige. Ondertussen kreeg ik een gesprek met de psycholoog, en die wilde graag mijn wensen weten voor iemand anders. Inmiddels heb ik een nieuw iemand toegewezen gekregen en daar kan ik eind deze maand voor het eerst terecht. Het is ook wat lastig alles in te plannen voor ze omdat ik eigenlijk alleen de woensdag de hele dag kan vanwege kinderopvang. En er is eigenlijk zoveel aanbod. 

Heb nu drie individuele sessies van PMT gehad en deze vrouw prikt door mij heen, dit is waarom ik haar ook zo eng vind. Maar de klik is er zeker wel. Alleen het is eng als iemand echt naar jouw kijkt, hoe je werkelijk bent. Dat zijn maar heel weinig mensen die dat kunnen bij mij. En daarom is deze therapie vorm met haar echt heel eng en confronterend. Nu heeft zij vakantie en heb ik drie weken vrij van haar. En na haar vakantie krijg ik geen individuele sessies meer maar ga ik meedraaien in de groep voor PMT. Daar ben ik ook wel heel benieuwd naar. Ook heb ik de eerste weken mee gedaan in de beweeggroep. Degene die PMT geeft doet dit ook, en samen met een groep andere, ga je dan lekker sporten. Zo deden we eigenlijk elke week volleybal, soms badminton. Hier ben ik nu volledig mee gestopt, omdat ik inmiddels zelf naar de sportschool ben gegaan en was proeflessen heb gedaan. Ook heb ik me nu lid gemaakt. Juist ook omdat ik als ik straks PMT in groepsverband ga doen ik niet het kan combineren met de beweeggroep. Omdat PMT in de ochtend om 9.00 is en de beweeggroep pas om 16.00 begint. Ergens vind ik het wel jammer, want gezellig was het wel.

Ook hebben ze me in het begin gelijk op de wachtlijst gezet voor een leefstijl coach, maar dat kan wel een half jaar duren. En dat is geen probleem, want kan niet alles tegelijk. Ook vanwege de zorg naar Max toe. Daarnaast vonden ze het een goed idee om naar de moedergroep te gaan, en dat lijkt me ook wel heel goed en leuk voor mij. Alleen dit is op een donderdag wanneer ik Max gewoon thuis heb. Toch ben ik nu overstag gegaan en me op de wachtlijst laten zetten. Deze groep start pas in het najaar, en hopelijk kan ik om de week oma hier in huis halen voor Max. Of is zijn papa thuis. Dat is nog even afwachten hoe we dat gaan doen.

Er staat dus veel op het programma voor therapie en hopelijk lukt het om mijzelf te vinden. De echte ik, degene waar ik van mag houden, degene die het waard vind om hier op aarde te zijn. En degene die plezier in het leven mag hebben. (natuurlijk zijn er veel dingen waar ik plezier aan beleef, en Max is daar zeker een heel groot deel van) Ik wil gewoon gelukkig met mijzelf kunnen zijn. Dat is de hele reden waarom ik in therapie ben. Daarnaast om sommige patronen en gedrag te veranderen. Zoals meer geduld hebben, want dat ontbreekt enorm bij mij.

Wat heeft het tot nu toe opgeleverd

Ik ben dan nog maar een paar weken geleden begonnen, toch zijn er een paar dingen die me al opgeleverd hebben. Al maanden zat ik al te denken en puzzelen om naar de sportschool te gaan. Maar ik kon het in mijn hoofd niet rond krijgen om het ook echt te gaan doen. De combinatie met een kind en een man die wisselende diensten draait op het werk is lastig. Hoe kan ik dan elke week die ene les volgen die ik leuk vind. Niet was in mijn hoofd. Toch heeft Marja van PMT me dat laatste zetje gegeven om het gewoon te doen. Ik ben een proefles Chai Chi gaan doen en dit vond ik erg leuk. Wel moeilijk de bewegingen, maar ja het was mijn eerste keer. De week erop ging ik een proefles yoga doen, ook dit vond ik leuk. Maar club yoga is toch niet echt mijn ding. Dit gaat mij echt te snel waardoor ik het niet volhoud. Ik ben Hatha yoga gewend, is een rustige vorm van yoga. Dus dit ging van mijn lijstje af. Ook heb ik kunnen regelen met een lieve vriendin als ik wil sporten en mijn partner er niet is, dat zij even in de avond op Max komt passen. Dan heeft ze echt een makkie, want Max slaapt toch wel. Ik heb me nu dus ook echt lid gemaakt en ga vanaf volgende week elke week naar de Chai Chi les. Ook wil ik na de vakantie periode de rustige vorm van Zumba een gaan testen. Want Zumba lijkt me erg leuk, maar niet vol te houden. Dus benieuwd hoe het daar de rustige vorm van is.

Verder ben ik op de functie gastvrouw van het babycafeez gaan solliciteren. Nou ik heb gewoon een mail gestuurd dat ik dit wel zou willen doen. Dit is ook echt een hele stap voor me, want vind het ook best heel spannend als ik dus echt straks ervoor wordt gekozen. Maar voor nu ben ik alleen maar onzeker omdat ik op mijn mail nog niets heb gehoord.

Hiernaast kan ik nog niet veel vertellen wat het me heeft opgeleverd, maar voor drie weken is dit al best veel. Helaas de laatste sessie PMT ging het al van te voren niet zo goed met mij, en dat werd nog eens versterkt door de sessie. Waardoor er tijdens de beweeggroep niet veel meer boeide, en ze merkte dat het echt even niet goed ging. Ik ging aan de kant zitten, en kon alleen maar huilen. Marja kwam naast me zitten en zat even tegen me aan te kletsen, waardoor we samen besloten dat ze aan mijn nieuwe begeleider zou vragen mij even te bellen de week erop. Momenteel zit ik niet zo lekker in mijn vel en weet ook heel goed waar het vandaan komt, dit heeft dan ook niets met therapie te maken. Maar met de sterfdag van Daan die volgende maand alweer is. Het leek zo goed te gaan, maar neem nu weer even een stapje terug.




Take a look at my life *week 32*

Langzamerhand koelt het af in huis en regent het buiten. Het afkoelen vind ik zeker geen probleem. Even weer een beetje adempauze en je kan wat meer beginnen in en om huis. Vanaf maandag is de vakantie om van mijn partner en kan ik doordat het wat koeler is weer even wat schoonmaken in huis. En dat is zeker weer even nodig. Het is dan ook fijn dat ik woensdag niet naar therapie hoef en Max de hele dag op de kinderopvang is. Die dag zal dus in het teken staan van het huishouden. Maar eerlijk gezegd wil ik gewoon weer een vast rooster met schoonmaken, alleen vind het zo lastig in combinatie met een kind. Heerlijk in contact met je kind te zijn. Zo lief zijn duimpje in zijn mond. En even zijn konijn neerleggen om mama een handje te geven.We hebben deze week even tijd voor elkaar zonder Max. Dit gebeurd eigenlijk bijna nooit. Maar we brachten Max een nachtje naar opa en oma. En wij gingen die avond eten bij MC Donalds, we hadden even geen inspiratie om iets anders te bedenken om te eten.De opzet om Max naar opa en oma te brengen was omdat we een avond wandeling wilden maken. En dat deden we. Samen gingen we op pad met de camera. En maakte we wat mooie kiekjes. En genoten van de avond. Dit kunnen we gewoon anders niet doen, omdat het om een tijd is dat Max allang in zijn bed ligt te slapen.Wat is Winsum eigenlijk ook mooi. Zo geen spijt van dat we hierheen verhuisd zijn.Even uitgeput op de bank met een ijsje. Lekker afkoelen.Wat een samenwerking. Max met zijn handen de dingen eten die hij zelf kan pakken. En ondertussen kreeg hij de appelmoes van mij met een lepel.Elke dag is het weer hetzelfde liedje als hij naar bed gaat, ja ook overdag gaan zijn schoentjes met brace aan. We zijn er al zo aan gewend, dat het nog eens raar gaat worden als het niet meer nodig is. Maar dat duurt nog wel even, want pas met vier jaar mag hij volledig er van af. En dan zien hoe de toekomst gaat met zijn voetjes. Voor nu gaat het goed met zijn voetjes, en dat is het belangrijkste voor nu.We besloten voor vrijdag een tafel te reserveren in ons favoriete restaurant. Dit was de eerste keer dat Max mee ging. En hij keek zijn ogen uit. We gingen lekker wokken, en ze hebben daar zoveel lekkers te eten. Zelfs Max heeft heerlijk gesmuld van al het lekkers. Echt zijn buikje rond gegeten. Die kan je echt alles voorzetten en dan eet hij het. Af en toe ging zijn bestek en bord naar de grond. En zijn auto die we mee hadden genomen gooide hij ook af en toe op de grond. De meneer die achter hem op de foto te zien is, moest smakelijk erom lachen en was zo vriendelijk zijn auto van de grond te rapen. Ook toen ze vertrokken kreeg Max een aai over zijn bol van de beste man. Nu weten we dat dit best te doen is met hem. Hij heeft zich zo goed gedragen en de tijd goed volgehouden. Thuis gelijk naar bed gebracht en het was te merken dat hij bekaf was.

Hoe combineren jullie dat het huishouden met kleine kinderen in huis?




Take a look at my life *week 30+31*

Wat is het nog altijd heerlijk weer, eerlijk gezegd vind ik het soms een beetje te warm. Ik heb er best veel last van, ik kan weinig tot niets doen. Waardoor het huishouden stil ligt. Ik slaap slecht, en buiten zijn vind ik soms erg vervelend met deze warmte. Maar ik zou een vreselijke moeder zijn als ik hele dagen binnen zou zitten met mijn kind. Dus dat doe ik zeker niet. Max vind het heerlijk buiten, en ik heb het idee dat ik echt ene buiten kindje aan het krijgen ben. Dus voor hem ben ik veel langer in de tuin dan ik normaal uithoud, ik houd het vol omdat ik van hem intens geniet.

Ik kocht een zwemband voor Max, want wilde graag met hem naar het buitenbad in Winsum. Dit vond ik ook wel heel spannend, helemaal toen ik op Facebook reacties las over deze zwemband. Maar al snel merkte ik dat het voor iedereen heel persoonlijk is. En daarom besloot ik er gewoon voor te gaan. Helaas geen foto,s van het zwemmen, maar de week na dat ik de band kocht ben ik gaan zwemmen. Ik plaatste een oproepje op mijn Facebook pagina (Mammies Winsum) of er iemand zin had om mee te gaan. En zo zijn er twee andere moeders met hun kindjes mee gegaan. Dit was zo leuk, weinig tijd gehad om te kletsen met de moeders. Maar de kindjes hebben zich zo vreselijk vermaakt. En ook heel even de band uitgetest in het diepere water, Max vond het helemaal prima en het ging ook zeker goed. Wij gaan dus zeker nog eens zwemmen daar.Lekker klimmen op papa, ik klim de hele dag over alles en iedereen heen. Dus nu moest papa eraan geloven. Want hoe leuk is het als hij zelf op de grond gaat liggen. Daar moet je gebruik van maken.Kijk eens wat ik kan, lekker klimmen op de tafel. Heb me alleen laten vertellen dat ik niet op de tafel mag zitten… Dat is het volgende wat ik (misschien) wel ga leren. Luisteren naar wat ik niet mag. “Mama was stiekem ook wel trots op het klimmen” Elke keer als we naar de speeltuin gaan, is er een nieuw favoriet van Max. Nu was het de glijbaan. En ja ik heb hem paar keer laten glijden. Maar het klimmen erop was toch echt leuker volgens Max. Dit was dan ook gelijk de eerste foto die ik maakte voor de foto challange #mamakijktanders2018 met als thema “Buiten”

We waren op weg naar de kinderboerderij waar ik zelf heb gewerkt, alleen het begon heel hard te regenen. En we zijn dus niet uitgestapt toen we eraan kwamen. We zijn maar door gereden naar Stadspark waar ook een kinderboerderij zit. Daar was het gelukkig wel droog en hebben we even diertjes gekeken. Daarna nog even een ijsje gegeten en dan weer naar huis.

“Familie” thema van de dag #mamakijktanders2018 Dit keer brachten we Max samen naar bed, normaal doe ik dat altijd. Maar zo in de vakantie van zijn papa is het ook weleens leuk als het anders gaat. Natuurlijk nog even een verhaaltje voorlezen voor het slapen gaan. En omdat het zo gezellig was maakte we een familie foto.
Even van de rust genieten hoor als Max even op bed ligt. Ik word zo moe van de warmte dat ik gewoon weinig toe kom aan dingen naast het zorgen en spelen met Max.Liefde voor jezelf, ja hoe doe je dat. Ooit zette ik deze tattoo om me eraan te herinneren, en toch raakte ik het kwijt. Maar er is ook zoveel gebeurd. Nu ben ik weer heel druk aan het werk om mezelf stukje bij beetje terug te vinden. En daar is een groot deel van “houden van jezelf” voor nodig.In de avond lekker buiten in de tuin zitten. Toch mis ik het dat we hele avonden buiten konden zitten. We hebben veel last van de muggen dat je gewoon naar binnen gepest word. Maar eventjes buiten zitten s,avonds doen we toch wel. En voor het eerst zagen we hier in Winsum een luchtballon.“Chaos” het volgende thema van #mamakijktanders2018 Ja het kan nog veel, veel erger. Maar moest ene keuze maken voor een thema en dit kwam er uit. Normaal liggen ook alle blokjes door de kamer heen. En ben elke dag aan het zoeken waar alles weer ligt, onder de bank en kast. Zo ben ik genoeg kwijt, maar ergens moet het in huis liggen.
Project zelf doen, mama. Ik had hem zelf al wel wat happen gegeven, maar iedere keer pikt hij de lepel uit de hand. Dus ik liet hem het zelf maar eens proberen. Nou dit was het resultaat.

Jaaaaaa, nu hebben we ook een groot zwembad in de tuin. Dit wilde ik zo graag, maar er werd steeds maar gezegd ja volgend jaar hoor. Maar we gingen op de fiets naar Bedum, om even naar de Action te gaan. Ja en dan kan hij er niet tegenop. Toen ging dit zwembad mee. Maar had niet verwacht dat hij zo groot was. Wel heel leuk en blij mee, maar de halve tuin is nu in bezet. We zijn de volgende dag als gezin er in gegaan.Ohhh en wat vond Max het geweldig, dit wist ik al omdat hij het zwembad eerder ook al zo leuk vond. Nu kunnen we met lekker weer in de tuin lekker het zwembad in. Zelfs zijn papa nam een duik. En we hebben de hele middag plezier gehad.

Vinden jouw kindjes het ook zo leuk met water spelen?




Eerste hulp, kleine ongelukken bij kinderen

Al weer even een paar weken terug ervoer ik hoe het is als je kind flink hard valt. Ja Max was weleens achterover gevallen en dan was het even flink huilen. Na het troosten was het dan ook gelijk weer klaar. Maar hij had nog nooit echt verwondingen gehad, buiten af en toe een blauwe plek. Toen we in de speeltuin waren en Max de zandbak in klom ging dat prima. Hij was lekker aan het spelen, maar wilde nu ook weer uit de zandbak klimmen. Hij zat al op de rand, maar voor ik bij hem was viel hij zo naar beneden. Het was voor hem net te hoog om eraf te kruipen. Hij begon flink te huilen, en ik zag ineens allemaal bloed. Er kwam bloed uit zijn mond en toen zag ik dat hij een tand door zijn lip had gehad. Het enige wat ik op dat moment kon verzinnen was hem tegen me aanhouden en een zakdoekje uit de tas pakken om het bloed een beetje te laten stelpen. Meer had ik ook niet bij handen. Gelukkig toen Max stopte met huilen, stopte het bloeden ook. En meneertje ging weer vrolijk verder met spelen in de speeltuin. Die middag gebeurde weer hetzelfde, maar dit keer met de nieuwe stoel die hij kreeg. Hij viel voorover, omdat hij verkeerd om erop ging zitten. Alleen nu viel hij ook nog op een rand waardoor het bloedden nog erger was dan die ochtend. Nu maakte ik het doekje nat en zette het aan zijn lip. Het bleef wel langer bloedden omdat het nu ook aan de buitenkant van zijn mond kapot was. Maar ook dit keer was het na een huilbui weer lekker verder spelen. Toch ga je dan nadenken, wat te doen bij dit soort ongelukjes. Ik merkte dat het moeder instinkt wel goed zit en dat je vaak wel goed handelt. Alleen soms weet je het misschien niet zo goed wat te doen, daarom ging ik op zoek en heb ik voor jullie wat kleine tips.

  • Bloedneus
    Beide neusvleugels moet je dichtdrukken tegen het neustussenschot. Laat je kind dan met zijn hoofd voorover zitten. Is het bloeden na ongeveer een kwartier nog niet gestopt, vraag dan de huisarts om advies.
  • Tand door de lip
    Druk het wondje dicht, doe eventueel een gaasje tussen de lip en de tanden. Ter verkoeling tegen de pijn en tegen eventuele zwellingen kun je er een koude washand tegenaan drukken. Het bloeden zal na een minuut of tien wel zijn gestopt.
  • Snijwond
    Laat eerst het wondje een beetje doorbloeden en stelp het af en toe. Zo kan eventuele viezigheid in het wondje makkelijker eruit. Doe er daarna een pleister op.
  • Schaafwond
    Spoel het wondje grondig schoon met water. Ontsmet het daarna. Een pleister erop doen is niet nodig.
  • Grotere wond
    Met een snelverband of met een gaasje kun je de wond steriel afdekken. Ga met de afgedekte wond naar de huisarts of het ziekenhuis. Daar kunnen ze de schade bekijken en indien nodig de wond hechten.
  • Buil
    Je kunt de pijn en een eventuele zwelling een beetje tegengaan door er een koude washand tegenaan te drukken. Ook kun je er speciale builenzalf op smeren.
  • Voorwerp in de neus of oren
    Probeer niet zelf het voorwerp eruit te peuteren, want je zou het daardoor ook de verkeerde kant op kunnen duwen. Laat het liever door een arts verwijderen.
  • Splinter
    Gebruik bij een splinter een schoon pincet. Ga absoluut niet prikken met een naald!. Maak het gebied rondom de splinter schoon met lauw water en zeep. Pak de splinter met de pincet zo dicht mogelijk bij de huid. Als de splinter verwijderd is, knijp je zachtjes iets rond de wond, zodat deze een beetje gaat bloeden en het vuil naar buiten komt. Als je de splinter er niet uit krijgt, omdat deze bijvoorbeeld afbreekt of onder de nagel zit, ga dan naar de huisarts.

 

  • Brandwonden
    Heeft je kindje zich verbrand, spoel de brandwond dan zo snel mogelijk tien minuten lang met lauwwarm water onder de kraan. Let er op dat het water niet te koud is voor je kindje, te koud water kan zorgen voor onderkoeling. Kleding die vastgeplakt zit rondom de brandplek moet je niet zomaar weg trekken, knip deze voorzichtig weg rond de brandplek. Of met kleding en al onder de douche zetten.
    Brandwonden worden ingedeeld in drie categorie├źn.
  1. Een eerstegraads verbranding geeft een rode, gezwollen en pijnlijke huid. Dit hoef je niet af te dekken. Smeer er nooit zalf op. Mocht de brandwond namelijk verergeren, dan kan de huisarts de huid door de zalf niet goed meer beoordelen.
  2. Een tweedegraads verbranding geeft naast roodheid en zwelling ook blaren. Wat je zeker niet mag doen, is brandblaren doorprikken omdat dit een groot infectiegevaar oplevert! Bel altijd even de huisarts indien er sprake is van blaren, om te overleggen of het raadzaam is om er naar te laten kijken.
  3. De ernstigste verbranding, een derdegraads verbranding, geeft een grauwwitte of zwarte huid. Bedek de wond losjes met schoon, niet pluizend materiaal, zoals steriele gazen of een schoon laken. Ga bij een kleine derdegraads verbranding altijd naar de huisarts. Bij grotere brandwonden altijd direct 112 bellen!

Welke ongelukjes heb jij al meegemaakt met je kind? 




Take a look at my life *week 29*

Vanaf vandaag heeft mijn partner vakantie, maar we blijven gewoon thuis. Hier en daar misschien een dagje/middagje weg. Maar dus geen echte vakantieplannen. Zelf gaan mijn afspraken door voor therapie waar ik net twee weken geleden mee ben begonnen. En ook Max blijft gewoon naar de kinderopvang gaan.

We zullen vast genieten van de tuin, en daar waren we al een tijdje mee begonnen. Max is nu lekker deze middag alweer genieten in zijn zwembadje, want het is echt warm vandaag.

Op het station van Winsum is deze poes heel vaak te vinden. Ik noem hem de station poes. Ik zal nu elke week met de trein de stad in moeten. Ben begonnen met therapie bij Lentes/psyq. Begonnen met de beweeggroep en gesprekken. Daarnaast krijg ik nu individuele pmt. Binnenkort ook in groepsverband. De gesprekken heb ik al na 1 keer afgekapt, bij dr tweede keer verteld dat dit niet de juiste persoon voor mij is. Nu dus weer wachten voor iemand anders. Het is dus nu wel druk zat, tot nu toe twee keer in de week de stad in voor therapie.

Zat hier dus te wachten op de trein.

Omdat ik mijn tweede gesprek stopte omdat ik me niet fijn voel bij deze man, had ik veel tijd over voor dat de beweeggroep begon. Ben dan maar even gaan wandelen in het park in de buurt.

Lekker genieten van mijn mannetje in de tuin. Hij was lekker aan het spelen in de zandbak en ik genoot van het buiten zijn.

Later in de middag was F1 net begonnen toen Max uit bed wilde. Zo wilde hij wel op zijn eigen stoel voor de tv zitten en lekkere druifjes eten. Vond het er zo lief uit zien.

Hebben jullie nog leuke vakantieplannen?




Take a look at my life *Afgelopen maand*

Al een hele tijd kom ik maar weinig toe aan mijn blog, al mijn energie gaat naar Max. En dat vind ik ook niet erg, want we doen ook zeker leuke dingen. Samen lekker naar buiten, naar de speeltuin. Afgelopen weekend zijn we als gezin lekker weg geweest. Het is ook te lekker weer om niet naar buiten te gaan, en Max geniet ook zo van buiten spelen. Naast alle dingen die moeten en de leuke dingen ben ik gewoon moe en kijk ik veel series. En dan schiet mijn blog er voor de zoveelste keer erin. Natuurlijk heb ik wel nog vele leuke foto,s van de afgelopen maand en die wil ik jullie zeker laten zien.

Hier was ik even genieten van de rust, ik was nogal moe en dacht even lekker op bed tv kijken. Dit is iets wat ik bijna nooit meer doe op bed tv kijken. Normaal zit ik gewoon op de bank als ik tv kijk. Maar in ons vorige huis ging ik eigenlijk altijd op bed tv kijken.De crackers was ik in de ochtend zat, dus heb mijn ontbijt veranderd nu in lekker Griekse kwark met cruesli honing en banaan. Dit is nu weer even mijn favoriete ontbijt.

We gingen lekker samen naar de kinderboerderij, en Max heeft zich prima vermaakt in de speeltuin. Het jammere vind ik dat ze bij ons in Winsum geen leuke kinderboerderij hebben. En in de speeltuin niet zo,n leuke schommel als in het filmpje hieronder.

Max vind schommelen erg leuk, hij moest steeds heel erg lachen. Net natuurlijk op dit filmpje niet te zien. En het verbaasde me dat hij zelf gelijk kon schommelen, en wat ging hij hardt. Moest hem af en toe even afremmen hihi.Na dat we bij de kinderboerderij waren zijn we nog even Beijum in geweest waar we hiervoor woonde. Want ze hebben daar een super leuk ruilwinkeltje. Ik had een hele zak met kleding van Max bij me. Die heb ik daar ingeleverd en zelf weer vele leuke dingen voor Max uitgezocht. Volgende keer nog maar eens, want we hebben nog zoveel liggen wat hij niet past. Maar Max was wel een beetje moe geworden van geen middag slaapje. Hij vertikt het ook gewoon in de buggy te slapen. Hier zaten we op de bus te wachten, die we helaas net gemist hadden. Gelukkig kan Max veel hebben en word hij niet vervelend als hij moe is.Zijn haartjes werden wel heel veel, zijn papa wil liefst de haartjes eraf scheren. Maar nooit dat dit gaat gebeuren. Pas op het moment dat hij zelf die beslissing neemt. Eerder dus echt niet. Maar een klein beetje knippen kon geen kwaad. Hij deed het ook super goed bij de kapper.Lekker samen even een stukje fietsen, Max kon zich niet vermaken in huis. En ik had geen zin in een jengelend kind aan mijn been. Dus lekker de natuur in en fietsen maar. Wat hebben we genoten.Heerlijk hoor hoe mijn mannetje zich buiten zo goed kan vermaken. Hij is graag buiten. Soms vind ik het zelf iets te warm, maar voor hem ga ik echt buiten zitten. Zo kon hij nu weer lekker in het zwembad spelen. En ondertussen mama nat spetteren.Eindelijk na zoveel jaar was ik echt die glazen tafel zat, helemaal met een kind in huis. Nu hebben we een nieuwe tafel, het was wel even wennen. Maar ben er zo blij mee. Geen vieze handjes steeds op de tafel. De tafel was ook gewoon niet meer schoon te krijgen, had ik hem net schoon en dan zat Max er weer aan. Was geen beginnen meer aan. Dus dit is echt een heel stuk beter.Ja eindelijk de eerste BBQ van het jaar. Ik gaf mijn man met zijn verjaardag een BBQ cadeau en nu konden we hem eindelijk proberen. En zo leuk Max mocht natuurlijk ook mee eten. En ook kreeg hij gewoon netjes wat groenten erbij te eten.Wat hebben we genoten van het eten, en ja Max ook en deed het ook prima wat langer aan tafel zitten dan normaal. Nadat ik vond dat hij genoeg had gegeten heeft hij nog even in de tuin gespeeld toen wij nog even verder aten.

Ik ging weer even naar Mirre toe voor een sessie, was nodig voor mijn gevoel. En wat was ik blij dat ik dit had gedaan, het liep uit op een geboorte. En helemaal super toen ik later te horen kreeg van oma dat ze op Max konden passen twee weken later. Want ik wilde graag de geboorte intensive gaan doen. Dit is een vervolg workshop op de geboorte. Hier worden je moeder en je vader opgesteld in het warm water bad. Dit heb ik ook als heel fijn ervaren. Was ook weer een hele mooie groep waar ik in terecht kwam.Even een heerlijke wandeling nog gemaakt. Ik vind het daar altijd zo mooi en lekker rustig.En nog even langs de paarden die bij Mirre horen. Ja ze werken ook met spiegelen, en hebben sinds een tijdje hun eigen paarden daarvoor.Dan weer even lekker met je dreumes tijd door brengen in de speeltuin. Hij is gek op de zandbak. Maar ook de draaimolen is favoriet. Het liefst loopt hij eraan. Goede oefening dus om te leren lopen.

En moet je kijken hoeveel plezier die eraan beleefd. Zo blij mee met een speeltuin vlakbij huis.Ik had weer een jengelend kind in huis, hij had even niet zijn dagen. En kon zich moeilijk vermaken thuis. Dus mama dacht we gaan maar even naar buiten. Op mijn eigen fiets naar de winkel iets lekkers halen. En mocht ook nog helpen met de koeken vasthouden. Alleen niet zo handig dat hij ook zijn stuur niet meer vasthield met een handje. Maar we zijn ook weer veilig thuis gekomen.

Lekker weer spelen in de zandbak van de speeltuin. Alleen vandaag had ik een brokkenpiloot. Want hij wilde de zandbak uit en ik was net te laat hem op te vangen. Het afstapje was ze te hoog en viel op zijn gezicht. Tand door de lip. Wat ben ik geschrokken zeg, er komt een hoop bloed bij kijken. Maar nu ik het heb gezien, weet ik dat het even flink huilen is. En dat hij daarna weer vrolijk verder gaat alsof er niets is gebeurd.In de middag gebeurde zoiets weer. Hij had een hele leuke stoel gekregen van zijn papa. Maar hij ging er verkeerd om opzitten en leunde toen te ver waardoor hij met stoel en al omviel. En aangezien hij hem net wat had verplaatst viel hij op de rand van de open haard. Weer een tand door zijn lip, dit keer bloedde het nog meer dan de ochtend. Maar ook dit was hij snel weer vergeten.

Ja ik vind dat hij er nu echt aan toe is om zelfstandig te drinken. Hij liet mij altijd hem nog helpen met de fles drinken en ook met de tuitbeker. Hij kreeg hem niet makkelijk omhoog. En nu merk ik dat hij er echt aan toe is. Hij houd nu zijn fles, maar ook zijn tuitbeker zelf vast en drinkt zelf prima nu. En kijk nou hoe leuk in zijn eigen stoel voor het eerst zijn fles melk drinken voor het slapen gaan.Afgelopen weekend zijn we veel op pad geweest. Zaterdag zijn we even naar Garnwerd geweest, er was braderie en kermis. Maar dit is een heel klein dorpje, dus de kermis was een zweefmolen, een draaimolen, touwtje trekken en schiettent in 1. En dat was het geloof wel. Maar we waren er even uit. Toch besloten we nog even iets anders te gaan doen, maar wel even langs huis om voor mijn partner de camera op te halen en even wat drinken voor ons meenemen. En ik kon nog even plassen.We gingen naar Moddergat, daar hebben we langs de zee gelopen. Dat was een beste wandeling, maar het was heerlijk zo buiten.De volgende dag besloten we te gaan fietsen. We gingen naar Zoutkamp en weer terug fietsen. 17 km heen en 17 terug. Dit was heerlijk zo fietsen.

Af en toe even pauze, Max even wat laten drinken en een banaan laten etenToen we in Zoutkamp aankwamen hebben we even een lekker ijs gegeten. Nou Max vond het heel erg lekker.

We hebben dus daar even genoten in de schaduw. Maar we moesten ook weer terug. Ik moest nodig plassen en wilde Max ook even verschonen. Gelukkig vonden we iets wat open was en een wc had. Maar dit was ellende, Max werkte niet mee. Ook snap ik dit wel, hij was wel moe aan het worden. Terug op de fiets was het ook huilen, maar eenmaal weer in het zitje en onderweg was het goed. Helaas werd hij nu wel heel druk van de moeheid en was het voor mij ook wel heel erg druk zo op de fiets. Het was nog te doen, tot de laatste 10 km. Want mijn accu stopte ermee. We waren vergeten dat hij maar 30 km kon. En dit was echt voor mij vreselijk, want dan fiets hij heel zwaar. Dus heb de laatste 10 km echt afgezien en niet meer genoten. Blij thuis te zijn, moest ik wel gelijk nog koken. En eindelijk na het eten kon Max zijn fles drinken en op bed. Die was helemaal bekaf, we hebben hem dan ook niet meer gehoord.

En deze ochtend hebben we lekker een uurtje langer op bed gelegen, Max vond het wel prima pas om 9.00 eruit. Hij lag nog heerlijk te slapen.

Zo dit was dus de afgelopen tijd in foto,s.

Wat voor leuke dingen doen jullie met je kindjes met dit mooie weer?