web analytics
Categorie: In het leven van… - Day-dreamer.nl

Therapie

Sinds een paar weken ben ik in therapie bij Lentis CIP (Centrum Integrale Psychiatrie) Ik was natuurlijk al een hele tijd aan het werk aan mezelf en was al wel stapje voor stapje op de goede weg. Soms weer een dipje maar het kan ook niet altijd allemaal gelijk goed gaan. Helaas kon ik niet verder gaan op Mirre waar me hart ligt. Ik weet zeker dat ik daar nog weleens terug kom. En dat is ook al wel in de tussen tijd dat ik op de wachtlijst stond bij Lentis al twee keer gebeurd. Maar voor Mirre is echt even geen geld, en Lentis word gewoon vergoed. Dus ik moest deze keuze maken. En ik geloof ook dat er met een reden dit soort dingen op je pad gaan komen. Al vond ik het echt heel moeilijk deze switch te maken. Ik denk wel dat me hier weer iets op gaat leveren.

Centrum Integrale Psychiatrie

  • Het Centrum Integrale Psychiatrie (CIP) is een gespecialiseerde GGZ-afdeling met zowel een regulier als complementair behandelaanbod. We richten ons op gezondheid en welzijn. Samen werken we aan het verminderen van je klachten en het versterken van je draagkracht.
    We bespreken dus niet alleen de reguliere behandelingen maar ook de complementaire behandelvormen die mogelijk zouden kunnen werken bij jouw klachten. We kijken naar jouw wensen en behoeften en nemen samen een besluit.

Het Centrum Integrale Psychiatrie heeft reguliere en complementaire behandelingen. De mogelijkheden zijn als volgt:

Reguliere behandelingen:

  • Psychologisch onderzoek
  • Medicatie
  • ACT
  • Oplossingsgerichte therapie
  • EMDR (traumatherapie)
  • Systeemtherapie
  • Lichaamsgerichte therapie / Psychomotore therapie (PMT)
  • Beeldende en dramatherapie
  • Second opinion

Complementaire behandelingen:

  • Leefstijltrainingen/ leefstijl coach
  • Mindfulness-Based Inzichttherapie
  • Mindfulness-Based Compassionate Living
  • Hartcoherentie
  • Kruiden en supplementen

Het eerste begin van het traject

 

Een hele tijd heb ik daar op de wachtlijst gestaan, maar nu was het toch zover om er te kunnen beginnen. Als eerste begon ik met PMT individueel en gesprekken met een verpleegkundige. Helaas het eerste gesprek beviel me niet zo heel erg, ik raakte zo gestrest van deze persoon dat ik mezelf pijn wilde/deed doen. Ik had al snel door dat het niet de juiste persoon voor me was. Alleen nu moest ik dit vertellen. Ik belde met mijn hoofdbehandelaar en legde dit probleem voor, zij wilde dat ik dit de volgende keer aan hem zou vertellen en kijken wat het beste was. Hier raakte ik lichtelijk van in paniek, maar dacht dit moet ik doen voor mijzelf. Gelukkig was hij al op de hoogte gebracht, maar stelde voor om samen uit te zoeken wat het is waarom ik bij bepaalde mensen dit heb. Alleen dat zie ik op dit moment nog niet zitten. Later wil ik hier denk nog wel naar kijken. We besloten dat ik opnieuw op de wachtlijst kwam voor een andere verpleegkundige. Ondertussen kreeg ik een gesprek met de psycholoog, en die wilde graag mijn wensen weten voor iemand anders. Inmiddels heb ik een nieuw iemand toegewezen gekregen en daar kan ik eind deze maand voor het eerst terecht. Het is ook wat lastig alles in te plannen voor ze omdat ik eigenlijk alleen de woensdag de hele dag kan vanwege kinderopvang. En er is eigenlijk zoveel aanbod. 

Heb nu drie individuele sessies van PMT gehad en deze vrouw prikt door mij heen, dit is waarom ik haar ook zo eng vind. Maar de klik is er zeker wel. Alleen het is eng als iemand echt naar jouw kijkt, hoe je werkelijk bent. Dat zijn maar heel weinig mensen die dat kunnen bij mij. En daarom is deze therapie vorm met haar echt heel eng en confronterend. Nu heeft zij vakantie en heb ik drie weken vrij van haar. En na haar vakantie krijg ik geen individuele sessies meer maar ga ik meedraaien in de groep voor PMT. Daar ben ik ook wel heel benieuwd naar. Ook heb ik de eerste weken mee gedaan in de beweeggroep. Degene die PMT geeft doet dit ook, en samen met een groep andere, ga je dan lekker sporten. Zo deden we eigenlijk elke week volleybal, soms badminton. Hier ben ik nu volledig mee gestopt, omdat ik inmiddels zelf naar de sportschool ben gegaan en was proeflessen heb gedaan. Ook heb ik me nu lid gemaakt. Juist ook omdat ik als ik straks PMT in groepsverband ga doen ik niet het kan combineren met de beweeggroep. Omdat PMT in de ochtend om 9.00 is en de beweeggroep pas om 16.00 begint. Ergens vind ik het wel jammer, want gezellig was het wel.

Ook hebben ze me in het begin gelijk op de wachtlijst gezet voor een leefstijl coach, maar dat kan wel een half jaar duren. En dat is geen probleem, want kan niet alles tegelijk. Ook vanwege de zorg naar Max toe. Daarnaast vonden ze het een goed idee om naar de moedergroep te gaan, en dat lijkt me ook wel heel goed en leuk voor mij. Alleen dit is op een donderdag wanneer ik Max gewoon thuis heb. Toch ben ik nu overstag gegaan en me op de wachtlijst laten zetten. Deze groep start pas in het najaar, en hopelijk kan ik om de week oma hier in huis halen voor Max. Of is zijn papa thuis. Dat is nog even afwachten hoe we dat gaan doen.

Er staat dus veel op het programma voor therapie en hopelijk lukt het om mijzelf te vinden. De echte ik, degene waar ik van mag houden, degene die het waard vind om hier op aarde te zijn. En degene die plezier in het leven mag hebben. (natuurlijk zijn er veel dingen waar ik plezier aan beleef, en Max is daar zeker een heel groot deel van) Ik wil gewoon gelukkig met mijzelf kunnen zijn. Dat is de hele reden waarom ik in therapie ben. Daarnaast om sommige patronen en gedrag te veranderen. Zoals meer geduld hebben, want dat ontbreekt enorm bij mij.

Wat heeft het tot nu toe opgeleverd

Ik ben dan nog maar een paar weken geleden begonnen, toch zijn er een paar dingen die me al opgeleverd hebben. Al maanden zat ik al te denken en puzzelen om naar de sportschool te gaan. Maar ik kon het in mijn hoofd niet rond krijgen om het ook echt te gaan doen. De combinatie met een kind en een man die wisselende diensten draait op het werk is lastig. Hoe kan ik dan elke week die ene les volgen die ik leuk vind. Niet was in mijn hoofd. Toch heeft Marja van PMT me dat laatste zetje gegeven om het gewoon te doen. Ik ben een proefles Chai Chi gaan doen en dit vond ik erg leuk. Wel moeilijk de bewegingen, maar ja het was mijn eerste keer. De week erop ging ik een proefles yoga doen, ook dit vond ik leuk. Maar club yoga is toch niet echt mijn ding. Dit gaat mij echt te snel waardoor ik het niet volhoud. Ik ben Hatha yoga gewend, is een rustige vorm van yoga. Dus dit ging van mijn lijstje af. Ook heb ik kunnen regelen met een lieve vriendin als ik wil sporten en mijn partner er niet is, dat zij even in de avond op Max komt passen. Dan heeft ze echt een makkie, want Max slaapt toch wel. Ik heb me nu dus ook echt lid gemaakt en ga vanaf volgende week elke week naar de Chai Chi les. Ook wil ik na de vakantie periode de rustige vorm van Zumba een gaan testen. Want Zumba lijkt me erg leuk, maar niet vol te houden. Dus benieuwd hoe het daar de rustige vorm van is.

Verder ben ik op de functie gastvrouw van het babycafeez gaan solliciteren. Nou ik heb gewoon een mail gestuurd dat ik dit wel zou willen doen. Dit is ook echt een hele stap voor me, want vind het ook best heel spannend als ik dus echt straks ervoor wordt gekozen. Maar voor nu ben ik alleen maar onzeker omdat ik op mijn mail nog niets heb gehoord.

Hiernaast kan ik nog niet veel vertellen wat het me heeft opgeleverd, maar voor drie weken is dit al best veel. Helaas de laatste sessie PMT ging het al van te voren niet zo goed met mij, en dat werd nog eens versterkt door de sessie. Waardoor er tijdens de beweeggroep niet veel meer boeide, en ze merkte dat het echt even niet goed ging. Ik ging aan de kant zitten, en kon alleen maar huilen. Marja kwam naast me zitten en zat even tegen me aan te kletsen, waardoor we samen besloten dat ze aan mijn nieuwe begeleider zou vragen mij even te bellen de week erop. Momenteel zit ik niet zo lekker in mijn vel en weet ook heel goed waar het vandaan komt, dit heeft dan ook niets met therapie te maken. Maar met de sterfdag van Daan die volgende maand alweer is. Het leek zo goed te gaan, maar neem nu weer even een stapje terug.




Take a look at my life *week 32*

Langzamerhand koelt het af in huis en regent het buiten. Het afkoelen vind ik zeker geen probleem. Even weer een beetje adempauze en je kan wat meer beginnen in en om huis. Vanaf maandag is de vakantie om van mijn partner en kan ik doordat het wat koeler is weer even wat schoonmaken in huis. En dat is zeker weer even nodig. Het is dan ook fijn dat ik woensdag niet naar therapie hoef en Max de hele dag op de kinderopvang is. Die dag zal dus in het teken staan van het huishouden. Maar eerlijk gezegd wil ik gewoon weer een vast rooster met schoonmaken, alleen vind het zo lastig in combinatie met een kind. Heerlijk in contact met je kind te zijn. Zo lief zijn duimpje in zijn mond. En even zijn konijn neerleggen om mama een handje te geven.We hebben deze week even tijd voor elkaar zonder Max. Dit gebeurd eigenlijk bijna nooit. Maar we brachten Max een nachtje naar opa en oma. En wij gingen die avond eten bij MC Donalds, we hadden even geen inspiratie om iets anders te bedenken om te eten.De opzet om Max naar opa en oma te brengen was omdat we een avond wandeling wilden maken. En dat deden we. Samen gingen we op pad met de camera. En maakte we wat mooie kiekjes. En genoten van de avond. Dit kunnen we gewoon anders niet doen, omdat het om een tijd is dat Max allang in zijn bed ligt te slapen.Wat is Winsum eigenlijk ook mooi. Zo geen spijt van dat we hierheen verhuisd zijn.Even uitgeput op de bank met een ijsje. Lekker afkoelen.Wat een samenwerking. Max met zijn handen de dingen eten die hij zelf kan pakken. En ondertussen kreeg hij de appelmoes van mij met een lepel.Elke dag is het weer hetzelfde liedje als hij naar bed gaat, ja ook overdag gaan zijn schoentjes met brace aan. We zijn er al zo aan gewend, dat het nog eens raar gaat worden als het niet meer nodig is. Maar dat duurt nog wel even, want pas met vier jaar mag hij volledig er van af. En dan zien hoe de toekomst gaat met zijn voetjes. Voor nu gaat het goed met zijn voetjes, en dat is het belangrijkste voor nu.We besloten voor vrijdag een tafel te reserveren in ons favoriete restaurant. Dit was de eerste keer dat Max mee ging. En hij keek zijn ogen uit. We gingen lekker wokken, en ze hebben daar zoveel lekkers te eten. Zelfs Max heeft heerlijk gesmuld van al het lekkers. Echt zijn buikje rond gegeten. Die kan je echt alles voorzetten en dan eet hij het. Af en toe ging zijn bestek en bord naar de grond. En zijn auto die we mee hadden genomen gooide hij ook af en toe op de grond. De meneer die achter hem op de foto te zien is, moest smakelijk erom lachen en was zo vriendelijk zijn auto van de grond te rapen. Ook toen ze vertrokken kreeg Max een aai over zijn bol van de beste man. Nu weten we dat dit best te doen is met hem. Hij heeft zich zo goed gedragen en de tijd goed volgehouden. Thuis gelijk naar bed gebracht en het was te merken dat hij bekaf was.

Hoe combineren jullie dat het huishouden met kleine kinderen in huis?




Take a look at my life *week 30+31*

Wat is het nog altijd heerlijk weer, eerlijk gezegd vind ik het soms een beetje te warm. Ik heb er best veel last van, ik kan weinig tot niets doen. Waardoor het huishouden stil ligt. Ik slaap slecht, en buiten zijn vind ik soms erg vervelend met deze warmte. Maar ik zou een vreselijke moeder zijn als ik hele dagen binnen zou zitten met mijn kind. Dus dat doe ik zeker niet. Max vind het heerlijk buiten, en ik heb het idee dat ik echt ene buiten kindje aan het krijgen ben. Dus voor hem ben ik veel langer in de tuin dan ik normaal uithoud, ik houd het vol omdat ik van hem intens geniet.

Ik kocht een zwemband voor Max, want wilde graag met hem naar het buitenbad in Winsum. Dit vond ik ook wel heel spannend, helemaal toen ik op Facebook reacties las over deze zwemband. Maar al snel merkte ik dat het voor iedereen heel persoonlijk is. En daarom besloot ik er gewoon voor te gaan. Helaas geen foto,s van het zwemmen, maar de week na dat ik de band kocht ben ik gaan zwemmen. Ik plaatste een oproepje op mijn Facebook pagina (Mammies Winsum) of er iemand zin had om mee te gaan. En zo zijn er twee andere moeders met hun kindjes mee gegaan. Dit was zo leuk, weinig tijd gehad om te kletsen met de moeders. Maar de kindjes hebben zich zo vreselijk vermaakt. En ook heel even de band uitgetest in het diepere water, Max vond het helemaal prima en het ging ook zeker goed. Wij gaan dus zeker nog eens zwemmen daar.Lekker klimmen op papa, ik klim de hele dag over alles en iedereen heen. Dus nu moest papa eraan geloven. Want hoe leuk is het als hij zelf op de grond gaat liggen. Daar moet je gebruik van maken.Kijk eens wat ik kan, lekker klimmen op de tafel. Heb me alleen laten vertellen dat ik niet op de tafel mag zitten… Dat is het volgende wat ik (misschien) wel ga leren. Luisteren naar wat ik niet mag. “Mama was stiekem ook wel trots op het klimmen” Elke keer als we naar de speeltuin gaan, is er een nieuw favoriet van Max. Nu was het de glijbaan. En ja ik heb hem paar keer laten glijden. Maar het klimmen erop was toch echt leuker volgens Max. Dit was dan ook gelijk de eerste foto die ik maakte voor de foto challange #mamakijktanders2018 met als thema “Buiten”

We waren op weg naar de kinderboerderij waar ik zelf heb gewerkt, alleen het begon heel hard te regenen. En we zijn dus niet uitgestapt toen we eraan kwamen. We zijn maar door gereden naar Stadspark waar ook een kinderboerderij zit. Daar was het gelukkig wel droog en hebben we even diertjes gekeken. Daarna nog even een ijsje gegeten en dan weer naar huis.

“Familie” thema van de dag #mamakijktanders2018 Dit keer brachten we Max samen naar bed, normaal doe ik dat altijd. Maar zo in de vakantie van zijn papa is het ook weleens leuk als het anders gaat. Natuurlijk nog even een verhaaltje voorlezen voor het slapen gaan. En omdat het zo gezellig was maakte we een familie foto.
Even van de rust genieten hoor als Max even op bed ligt. Ik word zo moe van de warmte dat ik gewoon weinig toe kom aan dingen naast het zorgen en spelen met Max.Liefde voor jezelf, ja hoe doe je dat. Ooit zette ik deze tattoo om me eraan te herinneren, en toch raakte ik het kwijt. Maar er is ook zoveel gebeurd. Nu ben ik weer heel druk aan het werk om mezelf stukje bij beetje terug te vinden. En daar is een groot deel van “houden van jezelf” voor nodig.In de avond lekker buiten in de tuin zitten. Toch mis ik het dat we hele avonden buiten konden zitten. We hebben veel last van de muggen dat je gewoon naar binnen gepest word. Maar eventjes buiten zitten s,avonds doen we toch wel. En voor het eerst zagen we hier in Winsum een luchtballon.“Chaos” het volgende thema van #mamakijktanders2018 Ja het kan nog veel, veel erger. Maar moest ene keuze maken voor een thema en dit kwam er uit. Normaal liggen ook alle blokjes door de kamer heen. En ben elke dag aan het zoeken waar alles weer ligt, onder de bank en kast. Zo ben ik genoeg kwijt, maar ergens moet het in huis liggen.
Project zelf doen, mama. Ik had hem zelf al wel wat happen gegeven, maar iedere keer pikt hij de lepel uit de hand. Dus ik liet hem het zelf maar eens proberen. Nou dit was het resultaat.

Jaaaaaa, nu hebben we ook een groot zwembad in de tuin. Dit wilde ik zo graag, maar er werd steeds maar gezegd ja volgend jaar hoor. Maar we gingen op de fiets naar Bedum, om even naar de Action te gaan. Ja en dan kan hij er niet tegenop. Toen ging dit zwembad mee. Maar had niet verwacht dat hij zo groot was. Wel heel leuk en blij mee, maar de halve tuin is nu in bezet. We zijn de volgende dag als gezin er in gegaan.Ohhh en wat vond Max het geweldig, dit wist ik al omdat hij het zwembad eerder ook al zo leuk vond. Nu kunnen we met lekker weer in de tuin lekker het zwembad in. Zelfs zijn papa nam een duik. En we hebben de hele middag plezier gehad.

Vinden jouw kindjes het ook zo leuk met water spelen?




Eerste hulp, kleine ongelukken bij kinderen

Al weer even een paar weken terug ervoer ik hoe het is als je kind flink hard valt. Ja Max was weleens achterover gevallen en dan was het even flink huilen. Na het troosten was het dan ook gelijk weer klaar. Maar hij had nog nooit echt verwondingen gehad, buiten af en toe een blauwe plek. Toen we in de speeltuin waren en Max de zandbak in klom ging dat prima. Hij was lekker aan het spelen, maar wilde nu ook weer uit de zandbak klimmen. Hij zat al op de rand, maar voor ik bij hem was viel hij zo naar beneden. Het was voor hem net te hoog om eraf te kruipen. Hij begon flink te huilen, en ik zag ineens allemaal bloed. Er kwam bloed uit zijn mond en toen zag ik dat hij een tand door zijn lip had gehad. Het enige wat ik op dat moment kon verzinnen was hem tegen me aanhouden en een zakdoekje uit de tas pakken om het bloed een beetje te laten stelpen. Meer had ik ook niet bij handen. Gelukkig toen Max stopte met huilen, stopte het bloeden ook. En meneertje ging weer vrolijk verder met spelen in de speeltuin. Die middag gebeurde weer hetzelfde, maar dit keer met de nieuwe stoel die hij kreeg. Hij viel voorover, omdat hij verkeerd om erop ging zitten. Alleen nu viel hij ook nog op een rand waardoor het bloedden nog erger was dan die ochtend. Nu maakte ik het doekje nat en zette het aan zijn lip. Het bleef wel langer bloedden omdat het nu ook aan de buitenkant van zijn mond kapot was. Maar ook dit keer was het na een huilbui weer lekker verder spelen. Toch ga je dan nadenken, wat te doen bij dit soort ongelukjes. Ik merkte dat het moeder instinkt wel goed zit en dat je vaak wel goed handelt. Alleen soms weet je het misschien niet zo goed wat te doen, daarom ging ik op zoek en heb ik voor jullie wat kleine tips.

  • Bloedneus
    Beide neusvleugels moet je dichtdrukken tegen het neustussenschot. Laat je kind dan met zijn hoofd voorover zitten. Is het bloeden na ongeveer een kwartier nog niet gestopt, vraag dan de huisarts om advies.
  • Tand door de lip
    Druk het wondje dicht, doe eventueel een gaasje tussen de lip en de tanden. Ter verkoeling tegen de pijn en tegen eventuele zwellingen kun je er een koude washand tegenaan drukken. Het bloeden zal na een minuut of tien wel zijn gestopt.
  • Snijwond
    Laat eerst het wondje een beetje doorbloeden en stelp het af en toe. Zo kan eventuele viezigheid in het wondje makkelijker eruit. Doe er daarna een pleister op.
  • Schaafwond
    Spoel het wondje grondig schoon met water. Ontsmet het daarna. Een pleister erop doen is niet nodig.
  • Grotere wond
    Met een snelverband of met een gaasje kun je de wond steriel afdekken. Ga met de afgedekte wond naar de huisarts of het ziekenhuis. Daar kunnen ze de schade bekijken en indien nodig de wond hechten.
  • Buil
    Je kunt de pijn en een eventuele zwelling een beetje tegengaan door er een koude washand tegenaan te drukken. Ook kun je er speciale builenzalf op smeren.
  • Voorwerp in de neus of oren
    Probeer niet zelf het voorwerp eruit te peuteren, want je zou het daardoor ook de verkeerde kant op kunnen duwen. Laat het liever door een arts verwijderen.
  • Splinter
    Gebruik bij een splinter een schoon pincet. Ga absoluut niet prikken met een naald!. Maak het gebied rondom de splinter schoon met lauw water en zeep. Pak de splinter met de pincet zo dicht mogelijk bij de huid. Als de splinter verwijderd is, knijp je zachtjes iets rond de wond, zodat deze een beetje gaat bloeden en het vuil naar buiten komt. Als je de splinter er niet uit krijgt, omdat deze bijvoorbeeld afbreekt of onder de nagel zit, ga dan naar de huisarts.

 

  • Brandwonden
    Heeft je kindje zich verbrand, spoel de brandwond dan zo snel mogelijk tien minuten lang met lauwwarm water onder de kraan. Let er op dat het water niet te koud is voor je kindje, te koud water kan zorgen voor onderkoeling. Kleding die vastgeplakt zit rondom de brandplek moet je niet zomaar weg trekken, knip deze voorzichtig weg rond de brandplek. Of met kleding en al onder de douche zetten.
    Brandwonden worden ingedeeld in drie categorieƫn.
  1. Een eerstegraads verbranding geeft een rode, gezwollen en pijnlijke huid. Dit hoef je niet af te dekken. Smeer er nooit zalf op. Mocht de brandwond namelijk verergeren, dan kan de huisarts de huid door de zalf niet goed meer beoordelen.
  2. Een tweedegraads verbranding geeft naast roodheid en zwelling ook blaren. Wat je zeker niet mag doen, is brandblaren doorprikken omdat dit een groot infectiegevaar oplevert! Bel altijd even de huisarts indien er sprake is van blaren, om te overleggen of het raadzaam is om er naar te laten kijken.
  3. De ernstigste verbranding, een derdegraads verbranding, geeft een grauwwitte of zwarte huid. Bedek de wond losjes met schoon, niet pluizend materiaal, zoals steriele gazen of een schoon laken. Ga bij een kleine derdegraads verbranding altijd naar de huisarts. Bij grotere brandwonden altijd direct 112 bellen!

Welke ongelukjes heb jij al meegemaakt met je kind? 




Take a look at my life *week 29*

Vanaf vandaag heeft mijn partner vakantie, maar we blijven gewoon thuis. Hier en daar misschien een dagje/middagje weg. Maar dus geen echte vakantieplannen. Zelf gaan mijn afspraken door voor therapie waar ik net twee weken geleden mee ben begonnen. En ook Max blijft gewoon naar de kinderopvang gaan.

We zullen vast genieten van de tuin, en daar waren we al een tijdje mee begonnen. Max is nu lekker deze middag alweer genieten in zijn zwembadje, want het is echt warm vandaag.

Op het station van Winsum is deze poes heel vaak te vinden. Ik noem hem de station poes. Ik zal nu elke week met de trein de stad in moeten. Ben begonnen met therapie bij Lentes/psyq. Begonnen met de beweeggroep en gesprekken. Daarnaast krijg ik nu individuele pmt. Binnenkort ook in groepsverband. De gesprekken heb ik al na 1 keer afgekapt, bij dr tweede keer verteld dat dit niet de juiste persoon voor mij is. Nu dus weer wachten voor iemand anders. Het is dus nu wel druk zat, tot nu toe twee keer in de week de stad in voor therapie.

Zat hier dus te wachten op de trein.

Omdat ik mijn tweede gesprek stopte omdat ik me niet fijn voel bij deze man, had ik veel tijd over voor dat de beweeggroep begon. Ben dan maar even gaan wandelen in het park in de buurt.

Lekker genieten van mijn mannetje in de tuin. Hij was lekker aan het spelen in de zandbak en ik genoot van het buiten zijn.

Later in de middag was F1 net begonnen toen Max uit bed wilde. Zo wilde hij wel op zijn eigen stoel voor de tv zitten en lekkere druifjes eten. Vond het er zo lief uit zien.

Hebben jullie nog leuke vakantieplannen?




Take a look at my life *Afgelopen maand*

Al een hele tijd kom ik maar weinig toe aan mijn blog, al mijn energie gaat naar Max. En dat vind ik ook niet erg, want we doen ook zeker leuke dingen. Samen lekker naar buiten, naar de speeltuin. Afgelopen weekend zijn we als gezin lekker weg geweest. Het is ook te lekker weer om niet naar buiten te gaan, en Max geniet ook zo van buiten spelen. Naast alle dingen die moeten en de leuke dingen ben ik gewoon moe en kijk ik veel series. En dan schiet mijn blog er voor de zoveelste keer erin. Natuurlijk heb ik wel nog vele leuke foto,s van de afgelopen maand en die wil ik jullie zeker laten zien.

Hier was ik even genieten van de rust, ik was nogal moe en dacht even lekker op bed tv kijken. Dit is iets wat ik bijna nooit meer doe op bed tv kijken. Normaal zit ik gewoon op de bank als ik tv kijk. Maar in ons vorige huis ging ik eigenlijk altijd op bed tv kijken.De crackers was ik in de ochtend zat, dus heb mijn ontbijt veranderd nu in lekker Griekse kwark met cruesli honing en banaan. Dit is nu weer even mijn favoriete ontbijt.

We gingen lekker samen naar de kinderboerderij, en Max heeft zich prima vermaakt in de speeltuin. Het jammere vind ik dat ze bij ons in Winsum geen leuke kinderboerderij hebben. En in de speeltuin niet zo,n leuke schommel als in het filmpje hieronder.

Max vind schommelen erg leuk, hij moest steeds heel erg lachen. Net natuurlijk op dit filmpje niet te zien. En het verbaasde me dat hij zelf gelijk kon schommelen, en wat ging hij hardt. Moest hem af en toe even afremmen hihi.Na dat we bij de kinderboerderij waren zijn we nog even Beijum in geweest waar we hiervoor woonde. Want ze hebben daar een super leuk ruilwinkeltje. Ik had een hele zak met kleding van Max bij me. Die heb ik daar ingeleverd en zelf weer vele leuke dingen voor Max uitgezocht. Volgende keer nog maar eens, want we hebben nog zoveel liggen wat hij niet past. Maar Max was wel een beetje moe geworden van geen middag slaapje. Hij vertikt het ook gewoon in de buggy te slapen. Hier zaten we op de bus te wachten, die we helaas net gemist hadden. Gelukkig kan Max veel hebben en word hij niet vervelend als hij moe is.Zijn haartjes werden wel heel veel, zijn papa wil liefst de haartjes eraf scheren. Maar nooit dat dit gaat gebeuren. Pas op het moment dat hij zelf die beslissing neemt. Eerder dus echt niet. Maar een klein beetje knippen kon geen kwaad. Hij deed het ook super goed bij de kapper.Lekker samen even een stukje fietsen, Max kon zich niet vermaken in huis. En ik had geen zin in een jengelend kind aan mijn been. Dus lekker de natuur in en fietsen maar. Wat hebben we genoten.Heerlijk hoor hoe mijn mannetje zich buiten zo goed kan vermaken. Hij is graag buiten. Soms vind ik het zelf iets te warm, maar voor hem ga ik echt buiten zitten. Zo kon hij nu weer lekker in het zwembad spelen. En ondertussen mama nat spetteren.Eindelijk na zoveel jaar was ik echt die glazen tafel zat, helemaal met een kind in huis. Nu hebben we een nieuwe tafel, het was wel even wennen. Maar ben er zo blij mee. Geen vieze handjes steeds op de tafel. De tafel was ook gewoon niet meer schoon te krijgen, had ik hem net schoon en dan zat Max er weer aan. Was geen beginnen meer aan. Dus dit is echt een heel stuk beter.Ja eindelijk de eerste BBQ van het jaar. Ik gaf mijn man met zijn verjaardag een BBQ cadeau en nu konden we hem eindelijk proberen. En zo leuk Max mocht natuurlijk ook mee eten. En ook kreeg hij gewoon netjes wat groenten erbij te eten.Wat hebben we genoten van het eten, en ja Max ook en deed het ook prima wat langer aan tafel zitten dan normaal. Nadat ik vond dat hij genoeg had gegeten heeft hij nog even in de tuin gespeeld toen wij nog even verder aten.

Ik ging weer even naar Mirre toe voor een sessie, was nodig voor mijn gevoel. En wat was ik blij dat ik dit had gedaan, het liep uit op een geboorte. En helemaal super toen ik later te horen kreeg van oma dat ze op Max konden passen twee weken later. Want ik wilde graag de geboorte intensive gaan doen. Dit is een vervolg workshop op de geboorte. Hier worden je moeder en je vader opgesteld in het warm water bad. Dit heb ik ook als heel fijn ervaren. Was ook weer een hele mooie groep waar ik in terecht kwam.Even een heerlijke wandeling nog gemaakt. Ik vind het daar altijd zo mooi en lekker rustig.En nog even langs de paarden die bij Mirre horen. Ja ze werken ook met spiegelen, en hebben sinds een tijdje hun eigen paarden daarvoor.Dan weer even lekker met je dreumes tijd door brengen in de speeltuin. Hij is gek op de zandbak. Maar ook de draaimolen is favoriet. Het liefst loopt hij eraan. Goede oefening dus om te leren lopen.

En moet je kijken hoeveel plezier die eraan beleefd. Zo blij mee met een speeltuin vlakbij huis.Ik had weer een jengelend kind in huis, hij had even niet zijn dagen. En kon zich moeilijk vermaken thuis. Dus mama dacht we gaan maar even naar buiten. Op mijn eigen fiets naar de winkel iets lekkers halen. En mocht ook nog helpen met de koeken vasthouden. Alleen niet zo handig dat hij ook zijn stuur niet meer vasthield met een handje. Maar we zijn ook weer veilig thuis gekomen.

Lekker weer spelen in de zandbak van de speeltuin. Alleen vandaag had ik een brokkenpiloot. Want hij wilde de zandbak uit en ik was net te laat hem op te vangen. Het afstapje was ze te hoog en viel op zijn gezicht. Tand door de lip. Wat ben ik geschrokken zeg, er komt een hoop bloed bij kijken. Maar nu ik het heb gezien, weet ik dat het even flink huilen is. En dat hij daarna weer vrolijk verder gaat alsof er niets is gebeurd.In de middag gebeurde zoiets weer. Hij had een hele leuke stoel gekregen van zijn papa. Maar hij ging er verkeerd om opzitten en leunde toen te ver waardoor hij met stoel en al omviel. En aangezien hij hem net wat had verplaatst viel hij op de rand van de open haard. Weer een tand door zijn lip, dit keer bloedde het nog meer dan de ochtend. Maar ook dit was hij snel weer vergeten.

Ja ik vind dat hij er nu echt aan toe is om zelfstandig te drinken. Hij liet mij altijd hem nog helpen met de fles drinken en ook met de tuitbeker. Hij kreeg hem niet makkelijk omhoog. En nu merk ik dat hij er echt aan toe is. Hij houd nu zijn fles, maar ook zijn tuitbeker zelf vast en drinkt zelf prima nu. En kijk nou hoe leuk in zijn eigen stoel voor het eerst zijn fles melk drinken voor het slapen gaan.Afgelopen weekend zijn we veel op pad geweest. Zaterdag zijn we even naar Garnwerd geweest, er was braderie en kermis. Maar dit is een heel klein dorpje, dus de kermis was een zweefmolen, een draaimolen, touwtje trekken en schiettent in 1. En dat was het geloof wel. Maar we waren er even uit. Toch besloten we nog even iets anders te gaan doen, maar wel even langs huis om voor mijn partner de camera op te halen en even wat drinken voor ons meenemen. En ik kon nog even plassen.We gingen naar Moddergat, daar hebben we langs de zee gelopen. Dat was een beste wandeling, maar het was heerlijk zo buiten.De volgende dag besloten we te gaan fietsen. We gingen naar Zoutkamp en weer terug fietsen. 17 km heen en 17 terug. Dit was heerlijk zo fietsen.

Af en toe even pauze, Max even wat laten drinken en een banaan laten etenToen we in Zoutkamp aankwamen hebben we even een lekker ijs gegeten. Nou Max vond het heel erg lekker.

We hebben dus daar even genoten in de schaduw. Maar we moesten ook weer terug. Ik moest nodig plassen en wilde Max ook even verschonen. Gelukkig vonden we iets wat open was en een wc had. Maar dit was ellende, Max werkte niet mee. Ook snap ik dit wel, hij was wel moe aan het worden. Terug op de fiets was het ook huilen, maar eenmaal weer in het zitje en onderweg was het goed. Helaas werd hij nu wel heel druk van de moeheid en was het voor mij ook wel heel erg druk zo op de fiets. Het was nog te doen, tot de laatste 10 km. Want mijn accu stopte ermee. We waren vergeten dat hij maar 30 km kon. En dit was echt voor mij vreselijk, want dan fiets hij heel zwaar. Dus heb de laatste 10 km echt afgezien en niet meer genoten. Blij thuis te zijn, moest ik wel gelijk nog koken. En eindelijk na het eten kon Max zijn fles drinken en op bed. Die was helemaal bekaf, we hebben hem dan ook niet meer gehoord.

En deze ochtend hebben we lekker een uurtje langer op bed gelegen, Max vond het wel prima pas om 9.00 eruit. Hij lag nog heerlijk te slapen.

Zo dit was dus de afgelopen tijd in foto,s.

Wat voor leuke dingen doen jullie met je kindjes met dit mooie weer?




Take a look at my life *week 23+24*

Wat is het soms druk met een kind, maar had het niet anders gewild. Alleen Max zit nu echt in de nieuwe fase waardoor mama echt alles is. zodra ik ga zitten wil hij bij mij zijn. Dat is soms best vermoeiend dat hij dan niet lekker zelf gaat spelen maar aan mijn been gaat hangen. Dan neem ik hem op schoot maar dan is hij zo druk dat hij de hele bank overgaat. Want we hebben geen kind die stil kan zitten. Ook vind hij het niet leuk als ik hem naar de opvang breng en ik hem dan op de grond wil laten zitten blijft hij gewoon staan, al is dat thuis nu ook steeds. Zodra hij wel op de grond zit komt hij meteen weer naar me toe om aan mijn been te gaan staan. Hij wilt niet dat ik weg ga. En ga ik wel weg is het nu soms echt huilen. Ze zeggen daar al, zo kennen we Max niet. En dat klopt dit deed hij ook nooit, maar hij heeft nu wel de leeftijd ervoor om het liefst niet meer zonder mama te willen. Of is dat omdat ik hem gewoon heel veel aandacht geef? Want ik vind het normaal dat ik hem zoveel aandacht geef. Ik ga er vanuit dat het gewoon een fase is…

Voor nu heb ik een verslag van twee weken, veel plezier met de foto,s uit mijn leventje met Max.

Ik stond in de keuken wat dingetjes te doen, en ineens vond ik het aardig stil worden. Ik hoorde wel muziek van zijn speelgoed. Maar Max zelf hoorde ik niet meer. Dus ik kijk om het hoekje en zie dat hij de hele box la leeg gehaald heeft. Nou die was wel even zoet zo. Daarna heb ik alle spuugdoekjes maar uit de la gelaten en naar boven gebracht. Deze worden toch niet meer gebruikt. De rest is niet zo erg als hij dat er steeds uit trekt, dat geeft minder rommel dan al die doekjes. Maar ik moest hier wel even goed om lachen.Het was tijd om naar bed te gaan, en het was nog maar 22.00. Ja ik ga sinds Max er is bijna nooit echt laat meer naar bed, zelfs in de weekenden niet. Alleen op avonden als we bezoek hebben verder nooit later dan 23.00. En dus het liefst al om 22.00. Ben gewoon na een dag echt heel moe, en weet dat ik anders moeite heb de volgende ochtend er weer uit te moeten. En dan hebben we echt geluk dat Max van 19.00 tot 08.00 slaapt.Omdat het zo lang duurt voordat ik verder geholpen wordt bij psq/lentes (intake eindelijk gehad) ben ik toch nog even tussendoor naar Mirre geweest voor een sessie. En daar hebben ze ook nu paardjes staan. Na de sessie heb ik gewoon nog even lekker gewandeld voor ik naar huis ging. Inmiddels heb ik me ook weer opgegeven voor een workshop daar voor volgende week. Kijk er echt enorm veel naar uit, ondanks ik ook wel weer erg spannend vind. Even twee dagen voor mezelf, en Max lekker logeren bij opa en oma.Soms weet ik het even niet meer hoe ik mijn kind kan vermaken. Hij is echt in een fase, mama, mama, mama en het liefst lekker aan de been jammeren. Niet zelf spelen, ja alleen als ik druk bezig ben met van alles. Maar zodra ik zit, staat hij aan mijn been. Samen spelen doen we zeker ook, maar hij wilde nu absoluut niet op de grond met mij zitten. En naar buiten, nee het was niet zo lekker weer. Dus ik deed maar even de tv aan en toen wilde hij wel eventjes rustig zitten bij mij. Dit duurde zo,n tien minuten en toen wilde hij wel graag samen met mij op de grond spelen.Ja toch kreeg ik het voor elkaar dat hij ging zitten, hij werkt vaak nu tegen als ik hem op zijn kont wil laten zitten. Hij blijft gewoon echt staan. Maar nu konden we toch echt even samen op de grond spelen. Ach en dat moment dat hij zich weer zelf vaker gaat vermaken komt ook wel weer terug.Wij eten op vrijdag altijd patat, maar normaal is Max altijd op de opvang dan. En wij eten eigenlijk altijd voor hij thuis komt en dan eet hij een warme hap die ik uit de vriezer heb ontdooit. Nu was in de middag de opvang dicht en bleef hij de dag dus thuis. Wij gingen lekker patatjes halen dit keer, en hij kreeg lekker een paar patatjes te eten en de frikandel ging er ook zeker in. Ook kreeg hij gewoon lekker wat wortels erbij. Maar wat kan dat kind lekker eten. Ik weet dat er veel mensen vinden dat dit niet kan voor zo,n jong kind, maar dit is onze keuze. Hij krijgt ook genoeg gezond eten. En dit krijgt hij echt niet elke week.S,avonds gingen wij aan de donut, lekker hoor. Wel heel zoet, maar zo,n keertje best lekker.Zaterdag ochtend, samen met mama ontbijten. Ik was inmiddels elke ochtend de crackers zat dus ben weer begonnen met Griekse yoghurt met crueslie. Alleen het fruit ontbrak, was vergeten bananen mee te nemen en de nectarine waren nog onwijs hard.
Voorheen waren het kleine stukjes die hij kreeg van de peer, maar nu grotere stukken waardoor hij nu zelf meer moeite moet doen met afhappen. En hij eet de hele peer lekker op. Hij kan ook zo goed eten onze jongen. Ben daar echt heel trots op.




Take a look at my life *week 22*

Vorige week lukte het me niet om de weekoverzicht af te maken, de tijd en de energie ontbrak mij. En daarom heb ik besloten te wachten en er twee weken van te maken. Extra veel leuke kiekjes. Weer genoten van zonnige dagen, en wat meer rust genomen want dat blijk ik toch wel nodig te hebben nu. Ook dit weekend hebben we besloten te kijken hoe Max erop reageert als we uitslapen. Zaterdag ging ik er pas om 9.00 uit en Max vond het helemaal prima, en zondag was het zelfs een half uurtje later dat zijn papa hem eruit haalde. Denk dat we dit vaker gaan doen in de weekenden als hij zo makkelijk blijft ermee. Het even wat losser laten in de weekenden, want ook wij kunnen wel wat rust gebruiken. Zeker als je soms ook slecht slaapt door de warmte. Max hoor je nooit huilen in de ochtend om ons wakker te maken, wel heel bijzonder dat hij zo lekker kan uitslapen…Het gebeurd niet vaak meer dat ik overdag even mijn ogen sluit, maar soms is het toch wel even nodig. En als Max dan toch op de kinderopvang is dan kan ik er ook even gebruik van maken. Ik was echt even heel moe en heb zo de hele middag geslapen. Blijkbaar nodig dus. Voorheen deed ik dit veel vaker, voordat Max er was. En toen Max nog heel klein was en ook s,nachts nog kwam voor een fles deed ik het ook nog weleens. Nu dus echt nog maar heel weinig.Monkeyplate gemaakt voor mijn binkie, waar ik al bang voor was is dat hij eigenlijk alleen de druiven op at. Tomaat per ongeluk een stukje omdat hij niet oplette wat hij pakte. En de komkommer stopt hij wel in zijn mond, maar moet er nog weinig van hebben. De avond ervoor at hij de paprika wel op en nu knabbelde hij er even aan maar opeten niet dus. Maar bied het gewoon zo nu en dan aan, en we zien wel wanneer hij het echt gaat eten. Hij krijgt genoeg gezonde dingen te eten, en al deze dingen eet hij wel als het gebakken door een gerecht heen gaat.Een heerlijke rustige avond voor de tv met een lekker borrelhapje. Altijd goed zulke avonden.Het ziet er echt zo schattig uit het knabbelen aan de paprika, lekker proeven ervan maar opeten toch maar even niet. Komt vast nog wel.Het liefst wil Max nu steeds meer dingen zelf doen, brood eten doet hij al een tijdje zelf en fruit ook. Sinds een week mag hij ook van mij sommige avond maaltijden zelf eten met zijn handen. Rijst bijvoorbeeld dus niet, dat doe ik nog even liever zelf. Maar met het toetje begint het wel wat lastig te worden, hij pakt steeds de lepel af als ik hem in zijn mond wil doen. Maar er komt dan dus niet echt meer iets in zijn mond. Lekkere kliederbende dat wel, maar het echt zelf doen kan hij nog niet. Het valt ook niet mee om dan de lepel ook weer terug te krijgen…Er bloeien weer rozen in onze voortuin, we hebben zowat alles in de voortuin eruit gehaald. Maar deze laten staan. En terecht want wat is hij mooi weer nu hij in bloei staat.Het was weer lekker weer om in de tuin te zijn. Nou eerlijk gezegd was het me iets te warm. Heb daarom Max een uurtje laten spelen in de tuin en daarna zijn we lekker naar binnen gegaan. Ik voelde me niet zo lekker in het warme zonnetje. En zodra we binnen waren, ging het beter met mij. En Max vermaakt zich gelukkig ook binnen wel.Lekkere dondersteen, wij waren onderweg om weg te gaan. En hadden de gangdeur al open gezet, maar waren nog niet helemaal klaar om weg te gaan. Dus Max dacht ik vermaak me wel even met de schoenen. Alle schoenen van het rekje gehaald, wat een boef. Maar natuurlijk erg grappig om te zien.We waren lekker aan het dollen, Max haalt vaak de teigertjes van je bank af en is er helemaal gek mee. Dus geen wonder dat er een grote glimlach op zijn gezicht te zien is.




Favorite friday

Vandaag heb ik weer een paar favorieten van de afgelopen maand. Vooral het filmpje moet je echt even hebben gezien. Hier heb ik zo van genoten, Max met zijn eigen taart.

Netflix serie

Ik ben nog altijd flink verslaafd aan Netflix, als ik even tijd voor mezelf heb kijk ik vaak toch naar Netflix. En ik kwam een nieuwe serie tegen, bij de eerste aflevering kreeg ik tranen in mijn ogen. Dit omdat ik best wel wat herkenning zag erin. Maar vooral is de serie gewoon heel erg om te lachen. Toch ben ik blij dat ik merk dat er veel meer moeders zijn die zich hierin zullen herkennen, anders zouden ze hier geen serie over maken. Het gaat om de serie “The let down” Het laat zien wat het moederschap doet met je in het eerste jaar van je kindje. Van slaapgebrek tot geen tijd als stel voor elkaar. Wat ik er zelf aan herkende was dat ik het gewoon best zwaar vond het eerste jaar, zoveel veranderd er in je leven. Zoveel zorgen om je kindje, of je het allemaal wel goed doet. Het laat zien hoe het kan zijn als moeder/vader in zo,n eerste jaar van je kind. Gelukkig heb ik ook echt schaamteloos erom gelachen, juist ook omdat ik nu ook merk dat je samen met je kindje groeit, groeit in hoe je met je kindje om moet gaan. Omdat je kindje jouw leert kennen maar vooral jij je kindje leert kennen. Nu gaan dingen vaak allemaal vanzelf, en kan ik oprecht zeggen dat ik me geen slechte moeder meer voel. Wil je dus een leuke serie kijken om lekker te lachen, is dit zeker een aanrader. En mijn favoriet van de maand.

De verjaardag van Max en Daan

Het is alweer meer als een maand geleden dat Max jarig was, maar wat hebben we genoten van deze dag. Ook Max heeft enorm genoten en zo vreselijk verwend met allemaal mooie cadeaus. Ook een heerlijke taart gegeten, waar hij op zijn verjaardag niets van moest weten. Maar de volgende dag toch meer en meer interesse begon te krijgen in zijn taart.

Dan hebben we een maand na Max zijn verjaardag de verjaardag van Daan gevierd. Ja ook hij verdiend dat het gevierd word. En nu helemaal dat Max er is wil ik eigenlijk elk jaar iets leuks gaan doen op deze dag. Zodat het voor Max ook een bijzondere dag gaat worden, dat hij weet dat zijn broer die dag jarig is. We hadden het getroffen met het weer en zijn er lekker op uit geweest. Wat ik helemaal fijn vond is dat mijn partner er speciaal voor vrij heeft genomen. Het waren dus twee hele mooie verjaardagen.

Onze tuin

Nu met het lekkere weer wordt er veel gebruik gemaakt van onze tuin, en wat is het heerlijk een tuin te hebben als je een kind hebt. Ik had er niet aan moeten denken nu nog in onze portiek woning te zitten met Max. Nu kan Max lekker in de tuin spelen, en we hebben al een paar keer water in zijn schelp zwembadje gedaan. Daar vermaakt hij zich prima mee. En ook in de zandbak heeft hij al eens gespeeld. Dit hadden we nooit op het balkon kunnen doen. Dus ik ben zo blij met onze tuin. Ook heb ik zin in de heerlijke zomeravonden, dat we nog lekker lang buiten kunnen zitten. Lekker kunnen bbq-en, want die hebben we van de week gekocht. Alvast een verjaardag cadeau voor mijn partner. Dus ja we genieten nu al enorm van onze tuin. Alleen vind ik het best lastig dat Max nog tijgert en dus op de tegels scheurt met zijn kleding, en/of blote huid. Inmiddels is hij zelf een nieuwe manier van voortbewegen gaan aanleren, vooral buiten op handen en knieƫn kruipen. Dit ziet er zo lief uit dat hij dut nu gaat doen.

Wat voor leuks heb jij de afgelopen maand beleefd?




9 dingen waaraan ik me echt kan ergeren

Iedereen kent het wel dat je ergens aan ergert, nou die dingen heb ik ook zeker wel. Maar neem sommige dingen wel met een korreltje zout. Want ik snap zelf ook wel dat bepaalde dingen gewoon nu zo zijn en ik me daar niet te druk om moet maken. Dat is dus ook zeker zo dat er dingen zijn waar ik ook zeker niet wakker van lig. Maar dan kan het soms wel vervelend zijn.

  • Prikkelbaar
    Ik weet van mezelf dat ik best snel prikkelbaar ben, helemaal wanneer ik moe ben. Dan lijkt ook alles mis te gaan, dat is iets wat het dan allemaal erger maakt. Ik word ongeduldig en kan dit helaas afreageren op mijn omgeving. En omgeving bedoel ik degene die het dichtstbij me staan. Geduld is echt wel een dingetje bij me, waar ik best veel moeite mee heb. En daar ga ik ook zeker aan werken. Maar moet nog even geduld hebben, sta op de wachtlijst van Psyq voor verdere hulp.
  • Fietsers die niet opletten
    Ik hou zelf niet zo van het verkeer, daar kan ik best zenuwachtig in zijn. Zeker als het erg druk is en dan bedoel ik met de fiets, want een rijbewijs heb ik niet eens. Maar als er dan ook nog iemand voor je fiets en aan het bellen is, dus eigenlijk niet echt oplet vind ik dat helemaal niets. En ook als er een groepje voor je fiets die aan het dollen is met elkaar, hoop ik er altijd snel voorbij te kunnen zonder kleerscheuren.
  • Regen regen en nog eens regen 
    Wanneer je net naar buiten gaat en het ineens begint te regenen, helemaal als je een stuk moet lopen. In het begin toen Max echt nog klein was, moest ik steeds het hele stuk lopen naar de kinderdagverblijf en het heeft toch flink veel geregend. Dit vond ik echt alles behalve leuk. Daarom ben ik nu ook blij dat we lekker kunnen fietsen nu, en als het nu regent vind ik het eerlijk gezegd minder erg want we zijn sneller op bestemming.
  • Zooitje in de keuken
    Na het avond eten wil ik gewoon graag dat de vaat afgespoeld word en in de vaatwasser gezet word. Maar soms heb je gewoon geen tijd of zin gehad de vaatwasser te leggen zodat er dus geen vieze vaat in kan. Hier kan ik eerlijk gezegd niet zo goed tegen dat het dan allemaal blijft staan op het aanrecht. Ook vind ik het vreselijk als de kruimels van het brood bijvoorbeeld blijft liggen. Kleine moeite om er even een doekje over heen te halen.
  • Buitenlandse telefoontjes
    Ik wordt regelmatig op mijn mobiele nummer gebeld met een buitenlands nummer, als het een keertje voorkomt is niet erg. Maar het gebeurd me te vaak. Ik neem deze nummers al niet meer op, alleen soms is het niet te zien of het wel een goed nummer is of spam is. Ik blijf deze nummers maar negeren en blokkeren. 
    (het valt me op dat het momenteel rustiger is geworden met deze telefoontjes)
  • Schoonmaken voor niets
    Soms snap ik echt niet waarvoor ik nou eigenlijk schoonmaak in huis. Ja natuurlijk wel, je kan niet in een vies huis leven. Zeker niet met een kind die over de vloer kruipt. En toch lijkt het soms onbegonnen werk, dan heb je net iets schoon en is het gelijk al weer dat er kruimels liggen. Ben nu dus ook heel blij dat we een kruimeldief hebben, zodat ik niet na elk koekje de stofzuiger erbij hoef te halen. De salontafel is al helemaal een ramp, omdat deze van glas is en niet meer normaal schoon te krijgen is. Nu met een kind is het echt een uitdaging schoonmaken, want niets is meer veilig met die kleine kinderhandjes.
  • Verzorgingsmoment
    Vaak als ik met Max bezig ben om hem te verschonen of omkleden, dan draait hij keer op keer op zijn buik. Waardoor ik dus niets voor elkaar krijg bij hem. En hoe ik het ook doe, hij blijft dit doen. Gelukkig zijn er ook momenten dat het makkelijker gaat, maar de keren dat hij wel steeds maar draait vind ik best wel heel vervelend. Hij maakt er echt een spelletje van, terwijl ik hem gewoon even wil verschonen of aankleden. Het schijnt dat vertellen wat je doet moet helpen, en ja soms heeft het effect op hem. Maar soms dus ook helemaal niet, dan valt er geen contact te krijgen. Soms is hij zo druk dat ik gewoon bang ben dat hij eens van die commode af valt, en daar zit ik echt niet op te wachten. 
    (inmiddels heb ik een nieuwe manier gevonden om hem te kunnen verzorgen, de luier moet natuurlijk nog altijd wel als hij ligt op zijn rug. Maar de rest van het aankleden kan als hij zit, waardoor hij minder vaak steeds op zijn buik draait. En het allemaal wat rustiger verloopt het verzorgingsmoment)
  • Speelgoed,speelgoed en nog eens speelgoed
    Overal ligt tegenwoordig speelgoed, en het ziet er zo leuk uit al dat speelgoed. Maar als je het voor de derde keer op de dag weer moet opruimen, omdat de blokjes overal liggen. Onder de bank, onder de kast en waar je zelfs je nek over kan breken. Zodra Max begrijpt het begrip opruimen, gaan we dit samen gewoon doen. Want ja vind het wel heerlijk dat hij zich goed kan vermaken met zijn speelgoed, maar heb geen zin om er steeds mijn nek over te breken.
  • Vieze kleding
    Nu dat Max steeds meer buiten speelt met dit weer, hoop ik toch echt dat hij gaat leren lopen. Want hij tijgert nog altijd en dus als hij in de tuin over de tegels zich verplaatst worden ze broek en zijn shirt allebei gewoon zwart. Ik vind het heel fijn dat hij lekker geniet van het buiten zijn, maar die vlekken vind ik best wel heel lastig omdat het best lastig eruit te krijgen is. Dan zeggen ze op het kinderdagverblijf lekker oude kleding aan doen als hij hier komt, maar die heeft hij helemaal niet omdat hij zo gegroeid is dat alles gewoon nu nieuw is. Verder heb ik wel weer zo dat ik juist blij ben dat hij zo lekker kan spelen, en een kind die schoon is gebleven heeft naar mijn idee niet gespeeld. Ik moet hier dus maar doorheen kijken en zien hoe ik die zandvlekken het beste er ook weer uit krijg.