Er zullen een reeks artikelen komen over het verloop naar een tweede zwangerschap. Deze teksten zijn maanden eerder geschreven

Hoe weet je wanneer je weer klaar bent om zwanger te raken na dat je kindje is overleden. Nou dat weet je gewoon niet. Pas als je zwanger bent weet je of je er klaar voor bent geweest. Wanneer is het juiste moment om te beginnen, ik twijfelde zo erg. Maar het was zeker we wilde een tweede kindje krijgen. Eigenlijk al heel snel zeiden we in het begin van het nieuwe jaar te willen starten. Daarvoor zijn we al op gesprek geweest of het wel mogelijk was om weer het IUI traject in te gaan. Moesten we weer helemaal opnieuw beginnen met onderzoeken, wat konden we verwachten. Het antwoord verbaasde me, want we konden zo weer instappen als we wilde. Maar ze houden een half jaar aan na een zwangerschap. Dus dat hield in dat wat we voor ogen hadden begin het nieuwe jaar te starten dat het kon. Eigenlijk was dit gesprek aanvragen in het ziekenhuis het moeilijkste. Mijn huisarts stond er niet achter, hij dacht dat ik meteen weer wilde beginnen. Dat was niet het geval, we wilde gewoon weten waar we aan toe zijn. Zekerheid dat we gewoon weer het traject in konden als we willen. Na drie keer dit tegen de huisarts te hebben gezegd ging hij over stag. Het ging me om de verwijzing niet om het starten van de behandeling. Maar als er een verwijzing is kunnen we elk moment in stappen, dat is een fijne gedachten.

Toch is het ook wel heel moeilijk rouwen om je baby en toch ook weer daarnaast bezig zijn om voor een tweede te gaan. Vaak heb ik me schuldig gevoel tegenover Daan, doe ik hem hier niet te kort mee. Hij is nog maar net overleden en wij denken al aan een volgend kindje. Sommige zullen misschien denken vervang je Daan dan niet. Nee dat was heel duidelijk, Daan is niet te vervangen. Maar als je eenmaal weet hoe het is om een kindje te krijgen wil je niks anders meer. Je kan je liefde niet kwijt, er zit zoveel liefde in mij maar ik sta met lege handen. Jaloers ben ik ook op alle zwangere vrouwen die ik tegenkom. Ook op iedereen die rondloopt met zo,n frummeltje in de kinderwagen. En ik wil dat niet, dit gevoel is vreselijk. Want ik gun het iedereen, maar zelf wil ik dit ook.

Het voelde goed toen we eenmaal hadden afgesproken dat als het goed voor mij voelde we na onze vakantie in januari zouden gaan starten. Maar alleen als ik denk eraan toe te zijn. Natuurlijk wist ik het niet zeker maar ik wilde het niet langer uitstellen. Dus vijf maanden na het overlijden van Daan zijn we van start gegaan met het traject IUI met hormonen.

Het iui traject in

Zenuwachtig zit ik in de wachtruimte van het ziekenhuis. De route ken ik al op me duimpje. Ben al zo vaak op de afdeling geweest. De behandeling is dan ook niet meer nieuw voor me. Maar het gevoel wat er nu bij komt is wel nieuw. Een 2e kindje is 1 ding maar om weer zwanger te worden maakt me bang. Want dat houd in dat ik weer een kindje kan verliezen. Die angst is erg groot. En het is makkelijk gezegd niet aan denken. Maar zo simpel is het niet als je het mooiste wat je is overkomen kwijt geraakt bent.

Daar zit ik dan te weten dat we weer gaan beginnen met de medische molen. Al die echo,s die gaan volgen. Elke dag weer moet spuiten met hormonen. Dan voel ik me weer net een junk. Het is nu 5 maanden na het overlijden van me zoon en ik maak me druk om de hormonen die ik krijg. En zie er tegenop om zwanger te zijn.

De eerste keer prikken was wel weer even spannend. Maar daarna viel het allemaal wel weer mee. Behalve de klachten. Vanaf dag 1 heb ik huilbuien, om moe van te worden. En na bijna een week spuiten werd ik er ook nog eens misselijk erbij.

Precies een week later zit ik weer in diezelfde wachtruimte, het huilen staat me nader dan het lachen. Het is zwaar om daar te zitten. Ik hoor hier niet… Dit traject heb ik al doorlopen en heb een prachtig kind gekregen. En toch zit ik hier weer en niet thuis met een heerlijk kind op schoot.

Het is zo onwerkelijk 14 februari de dag van de liefde en ik heb buikpijn van de zenuwen. Zou deze dag wat extra geluk brengen. Vandaag de dag van de inseminatie. Nee ik hoor hier niet te zitten, wat ging er mis. Waarom nu weer dit hele traject opnieuw… De wacht weken gaan in, 2 vreselijke lange weken. De eerste week gaat vrij snel voorbij, maar die 2e week heb ik moeite mee. Dat had ik ook al toen we voor Daan* gingen. Maar af en toe heb ik gewoon pijn in me buik van de zenuwen. Ondanks ik vast hou aan dat de eerste poging niet raak is, stiekem hoop je erop dat ik het mis heb met mijn gedachten. Maar wanneer je een dag voordat je zou mogen testen bloed ziet dan weet je genoeg.

Gaan we door naar ronde 2, dit lees je de volgende keer…

Een week van veel rust, zoals de laatste weken het hier gaat. Veel Netflix kijken, ben verslaafd aan een nieuwe serie weer “The Walkers” Daar ben ik wel weer even zoet mee met 4 seizoenen. Een week van veel verdriet omdat het afgelopen jaar steeds in me hoofd afspeelde, alle ellende kwam omhoog. Maar gelukkig op de dag dat Daan 1 zou worden kon ik dat loslaten en genieten van de mooie herinneringen aan hem.

Maandag beginnend met een yoghurt ontbijtje met banaan en aardbeien. Even naar buiten geweest om naar de winkel te gaan. Het was erg mooi weer.
Dinsdag heb ik lekker crackers met kaas en komkommer gegeten in de middag.
Woensdag was het weer tijd om naar de kinderboerderij te gaan om daar te helpen.
Donderdag nog even er op uit om naar de winkel te gaan, ik was iets vergeten. Daar was ik niet blij mee omdat de Aldi bij ons om de hoek niet open was. Dus moest ik helemaal naar de Albert Heijn. Later op de middag at ik heerlijke aardbeien. Zo lekker zijn ze.
Vrijdag zou Daan 1 geworden zijn, waar ik al over schreef. Het beertje wilde Daan even een knuffel geven. Natuurlijk zijn we naar zijn plekje geweest waar ik vele foto,s maakte. We kregen ook een paar kaartjes vanwege zijn geboortedag. Zo lief. Ik had een speciale taart besteld met teigertje erop, want 1 jaar is toch heen speciaal. En wat was deze taart lekker zeg. Jammer dat Daan niet mee kon smikkelen er van. Natuurlijk moest er s,avonds nog een kaarsje gebrand worden. Dit was zijn laatste speciale kaarsje die ik voor deze dag bewaarde.
Zaterdag gingen we s,avonds heerlijk uiteten. Lekker naar de wok toe, en de meest lekkere dingen gegeten daar.
Zondag was ons rustdag, maar eigenlijk rust ik elke dag heel veel. Dus voor mij was deze dag niet veel anders dan de rest van de week.

××Ik heb een hele moeilijke tijd gehad, nog altijd maakt het deel uit van mijn leven. Maar ik ben nu wel weer zo ver om steeds meer de mooie dingen van het leven te zien. Daarom ga ik af en toe weer eens een blog schrijven met mijn favorieten van het moment.××

✩ Tv kijken heel veel tv kijken op bed
✩ Webinar bij wonen voor “je levensverhaal schrijven” (ik doe een online cursus om eindelijk mijn boek te schrijven)
✩ Nieuwe mooie visitekaartjes hebben, die passen bij me header
✩ Degrassi, ja eindelijk weer een nieuw seizoen op tv te zien
✩Alle lieve berichtjes die binnen kwamen op de verjaardag van Daan
✩ Ballonnen brengen bij Daan
✩ Mijn schoonouders en vrienden van ons aantreffen bij Daan
✩ Foto,s krijgen van een vriendin die in Disney zit die speciaal een Mickey ballon kocht en opliet
✩ Heel lang s,avonds herinneringen ophalen van onze prachtige zoon

Zo is er alweer een week in mei voor bij. De verjaardag van mijn kleine jongen komt steeds dichterbij. Ik heb het hier best wel moeilijk mee. Maar we gaan gewoon door. Momenteel beleef ik niet veel in mijn leventje omdat ik best veel moe ben en dus weinig doe. Toch heb ik weer een kleine week overzicht voor jullie.

Maandagochtend beginnend met een gezond en lekker ontbijtje. Dinsdag ben ik de stad in geweest, ik moest naar een winkel die dicht bleek te zijn. Echt erg want had nog op de site gekeken en deze dag stond er niet bij dat hij dicht was. Toen ben ik maar een kop thee gaan drinken bij Musjes, daar ben je altijd wel welkom. Een hele tijd zitten kletsen daar. Toen moest ik nog even een broodje eten en ben ik weer naar huis gegaan. Fijn zit je in de bus ben je bijna thuis gaat het regenen. Sta je buiten de bus gaat het nog harder op. Was een verzopen katje toen ik thuis was. Woensdag lekker weer even werken op de kinderboerderij, het was best lekker weer. Na een tijdje begon het wel wat te regenen, maar gelukkig ben ik door de buien heen droog thuis gekomen. De volgende dag donderdag heb ik er een pyjama-bed-tv-dagje van gemaakt. En vrijdag s,morgens op tijd al op de fiets naar de psycholoog en daarna door naar de sportschool voor een lesje yoga. Richting huis even langs de supermarkt geweest, had echt trek dus alvast een broodje gehaald en gegeten. Toen door naar huis, daar was ik zo moe dat ik me bed ben in gegaan. Toen werd ik wakker gebeld door me man om boodschappen te doen. Met een duffe kop dus boodschappen gedaan. Maar gelukkig dat hebben we ook weer gehad. Zaterdag ging mijn man overwerken en ik maakte lekker broodjes warm vlees voor mezelf. Zondag ja een moeilijke dag, Moederdag. Ik merkte het eigenlijk pas dat ik het moeilijk vond door alle lieve berichtjes die ik rondom Moederdag las. Heb mezelf maar even verwend met heerlijke broodjes. En genoten van het zonnetje die deze dag zich liet zien.

Er zijn tegenwoordig zoveel soorten water flessen. Denk maar eens aan de Bobble en de Dopper. Beide heb ik zelf in gebruik. Maar nu hebben ze weer iets anders leuk bedacht. Een waterfles met een fruit filter. Ja je ziet vaak flessen met filters om je water te filteren. Alleen deze fles heeft een filter om je fruit in te filteren. In de filter stop je het fruit wat je lekker vind, de rest van de fles vul je gewoon met water. Zo is het fruit apart van je water, maar zal je water wel een fruit smaakje krijgen. Dit vond ik zo leuk toen ik het online tegen kwam dat ik het bedrijf Vlesje ben gaan mailen. Ik zocht namelijk nog iets leuks om weg te geven aan 2 deelnemers van de Gezond en fit 2015 uitdaging. Al snel kreeg ik mail terug dat ze hier wel aan mee wilden werken. Ik kreeg dus 2 van hun mooie Vlesjes.

Probeer eens aardbeien met basilicum of munt, citroen en komkommer. Je kan eindeloos variëren met welk fruit je ook wilt

Drink jij weleens water met een heerlijk fruitsmaakje?

Pas als je zelf moeder bent, weet je hoe belangrijk je eigen moeder is. Mijn moeder stond altijd voor me klaar. Als ik thuis van school kwam was zij er met een kopje thee en een lekker koekje. Als ik verdrietig was dan was zij er om mij te troosten. Als ik ziek was was zij er om mij te verzorgen en te verwennen. Moeders zijn stiekem gewoon heel belangrijk voor ons allemaal. Krijg jezelf kinderen vraag je advies aan je eigen moeder, ga je trouwen wil je graag dat jouw moeder voorop staat. De band met mijn moeder is best sterk, alleen de afstand houd het vaak tegen. Wij moeten het doen met de telefoon en af en toe samen iets leuks doen. Ik ben trots dat ik haar een kleinzoon gaf, daarom doet het me ook veel verdriet dat die kleine man ineens weg viel. Dan pas is de steun nog belangrijker, dus steeds als ze even belt voelt dat fijn. Even mijn zorgen en verdriet kwijt, maar gelukkig ook weer de fijne dingen in het leven.

Bedankt mama dat jij er altijd voor me bent.

Is jouw moeder ook zo belangrijk voor jouw?

Moederdag Helpling

Dit artikel is tot stand gebracht in samenwerking met een bedrijf

Alweer een week voorbij, soms gaan de dagen hard maar soms ook helemaal niet. Denk ook dat het eraan ligt wat je doet. Drukke dag betekend dat hij snel om is. Maar ik lig ook regelmatig op bed series te kijken omdat ik gewoon soms heel moe ben. Die dagen gaan iets langzamer, maar heb ze gewoon echt nodig.De eerste foto is eigenlijk nog van de zondag een week eerder. Ik blijf het mooi vinden hier foto,s van te maken. Maandag was ik even lekker op dreef en heb ik veel geschreven voor mijn boek. Het zou fijn zijn als ik elke dag zoveel kon schrijven, maar dat lukt me niet zo goed. Maar ooit komt er dat boek van mijn hand. Dinsdag at ik nog een kop soep die over was van het weekend. En ik at er een wrap bij. Diezelfde dag maakte ik een heerlijke smoothie met yoghurt en aardbeien. Woensdag is het mijn werk dag. En maakte ik dus weer een dieren foto. In de avond was het maar de hele tijd aan het regenen. Ik zag de zon ondergaan en maakt achter glas deze mooie foto. Door de druppels door de zon zien. Donderdag had ik weer een afspraak bij me psycholoog waar ik op de fiets heen ga steeds. De volgende keer gaan we eindelijk echt beginnen. Had eerst een intake daarna een gesprek over de behandeling. En dus volgende week gaan we echt van start. Vrijdag ging ik weer lekker naar de yoga zoals elke week. Maar ik moest onverwachts met de bus. Lekke band op me fiets. Daar baalde ik wel van omdat ik nu haast had aangezien ik met de bus altijd veel vroeger weg moet. Nu kwam ik echt net op tijd aan, vreselijk.

Het weekend niet veel gedaan alleen even zaterdag de week boodschappen gedaan. Mijn man had overgewerkt deze dag. Zondag ben ik bezig geweest met mijn blog en veel series gekeken. S,avonds even wezen douchen heerlijk. Daarna lekker op bed gelegen en de rest van de avond daar tv gekeken.

××Ik heb een hele moeilijke tijd gehad, nog altijd maakt het deel uit van mijn leven. Maar ik ben nu wel weer zo ver om steeds meer de mooie dingen van het leven te zien. Daarom ga ik af en toe weer eens een blog schrijven met mijn favorieten van het moment.××

✩ Yoga, elke week ga ik naar de sportschool voor een lesje yoga. Zwaar maar erg leuk om te doen. Zeker ook de ontspanning het laatste kwartiertje van de les. In het begin toen ik er kwam, kwam er vele emoties los tijdens de ontspanning oefening.
✩ Vaker erop uit met de fiets, zeker nu het zonnetje zich steeds meer laat zien
✩ Mijn favoriete Netflix serie op dit moment “Drop Dead Diva”
✩ Kaarsjes branden, natuurlijk ook speciaal voor Daan
✩ Dat mensen verbaasd staan als je zegt dat het goed gaat
✩ Foto,s kijken van mijn kleine mannetje, mooie herinneringen ophalen is altijd fijn ondanks ze ook wel pijn doen

10 mei is het Moederdag, heb jij al een mooi cadeautje gekocht voor je mams. Wij thuis deden nooit echt aan Moederdag. Ja als kind kwamen we thuis van school met een knutselwerkje, maar echt iets kopen deden we nooit. Waarom niet, nou mijn moeder is altijd rond Moederdag jarig. Dit keer valt het 4 dagen erna. Maar deze Moederdag is de eerste die speciaal is, het is mijn eerste Moederdag. Ik had alleen mijn eerste Moederdag wel heel anders verwacht. Een papa die met de kleine een knutselwerkje zou maken, dan mij wakker maken en me ermee verassen.

Een knuffel van je kind zo gewoon, op deze dag net even specialer. Nooit zal ik deze knuffel mogen ontvangen van mijn zoon. Nooit zal hij uit school komen met een knutsel werkje, nooit zal hij op deze dag een keertje extra zeggen “mama ik hou van je” nooit zal hij dat lieve ontbijtje maken met zijn papa en op bed bij zijn mama bezorgen.

Daarom extra speciaal dat ik voor mijn eerste Moederdag een mooi cadeau mocht uit kiezen van Lucardi. Uit de Silver & Diamond collectie koos ik een ketting met een mooi hartje eraan. Eigenlijk ging ik voor de oorbellen met dezelfde hartjes eraan als aan deze ketting. Maar helaas waren ze niet meer op voorraad. Het hartje staat voor de liefde aan mijn prachtige zoon, waar ik nooit Moederdag mee mag delen. Toch is hij een deel van ons. En hopelijk mag ik snel een Moederdag mee maken met een kindje naast me zijde.

Nu mag ik jullie voor deze Moederdag ook blij maken. Want ik mag een korting van 10 euro geven op dezelfde collectie. Met de code LUCARDI-U2 kan je iets naar keuze bestellen en krijg jij je korting. Wie wil er nu geen mooi sieraad in het zilver met een mooie diamant of meerdere erin. De code is geldig t/m 31-05-2015

Veel plezier met shoppen, ook een hele fijne Moederdag gewenst.

Dit artikel is tot stand gebracht in samenwerking met een bedrijf

Wat weet jij nou werkelijk over het syndroom van down? Jullie hebben vast wel gelezen dat er veel ophef is over de NIPT test

De NIPT staat voor Niet Invasieve Prenatale Test. Dit is een nieuwe test, waarbij er bloed van de zwangere afgenomen wordt en dit wordt onderzocht. Door middel van DNA van het kind wat aanwezig is in het bloed van de moeder, kunnen ze onderzoek doen. Er wordt onderzocht op trisomie 21 (het downsyndroom), trisomie 18 (edwardssundroom) en trimosie 13 (patausyndroom). In het laboratorium wordt onderzocht of er teveel DNA van de chromosomen 21, 18 en 13 aanwezig is. Het teveel aan DNA van deze chromosomen is een sterke aanwijzing voor trisomie 21, 18 of 13 bij het ongeboren kind.

Door trisomie 18 heeft de baby voor de geboorte al een groeiachterstand. De baby’s hebben een laag geboortegewicht. Vaak hebben ze ook een kleiner gezicht en hoofd. Baby’s met trisomie 18 hebben een verstandelijke achterstand. Bijna altijd hebben ze ook een hartafwijking. Ook afwijkingen aan de handen en voeten komen voor. Andere kenmerken kunnen zijn nieraandoeningen, neurale-buisdefect, schisis, open buik  en een slokdarmafsluiting. Ongeveer negen van de tien kinderen met trisomie 18 overlijden in het eerste levensjaar)

Een baby die geboren wordt met trisomie 13 heeft meestal afwijkingen aan het gezicht, de neus, de ogen en de hersenen. Vaak heeft het een schisis. 
Ook zijn ze meestal te klein. En er is bijna altijd een ernstige verstandelijke beperking. Verder heeft het kind vaak meer dan tien vingers of tenen. 
En hebben de meeste kinderen aandoeningen aan het hart, de nieren en de darmen. Ongeveer 10 tot 20 op de 100 (10% tot 20%) van de kinderen met trisomie 13 blijft langer dan één jaar in leven.

Deze 2 vormen noemen ze eigenlijk niet levensvatbaar, omdat het vaak na geboorte al overlijd. Daarin tegen het syndroom van down is een vorm die zeker wel levensvatbaar is. Helaas komen hier ook vele lichamelijke afwijkingen bij kijken. Maar niet bij elk kindje. Soms worden kindjes met down gewoon gezond geboren. Maar vaak gaat het gepaard met een hartafwijking.

Waarom ik jullie nou vraag wat jullie nu werkelijk weten van het syndroom van down, dat is omdat door juist de dingen die je weet ervan daar vaak de keuze op afbreken op gebaseerd is. Voordat ik mij er in ging verdiepen had ik het beeld van vroeger in me hoofd. Dat de zorg nog niet zo goed was voor zulke mensen. En de verschrikkelijke instellingen waar ze terecht komen als de ouders weg vallen. Ken je dat plaatje, nou dat is alles wat ik ervan wist. Daar kan je toch niet je keuze op baseren om je kindje weg te halen. Natuurlijk zal het zwaar zijn om een kindje met down op te voeden. Maar is het moederschap in het algemeen niet gewoon al zwaar! Ja er komt zeker veel meer bij kijken zeker als je kindje de nodige afwijkingen hebt. Een kindje alleen met down zal je weinig anders van merken in de baby tijd als een baby zonder down. Misschien heeft het wat meer moeite met drinken uit de borst. Nou dan neem je toch gewoon de fles. Het zal alles wat langzamer leren. Waar een baby zonder down al zit, zal een baby met down dat vast nog niet doen. Maar is dat nou zo,n probleem. Je weet alleen pas als je kindje geboren is in wat voor gradatie het syndroom van down heeft. Maar een kindje die zonder down geboren wordt, kan net zo goed een achterstand hebben. Daar kan je ook niet vanuit gaan dat die met iedereen moeiteloos mee kan gaan. Elk kindje ontwikkeld op zijn of haar manier of het nu geboren is met of zonder het syndroom van down.

Het is een ander verhaal als er afwijkingen gevonden zijn. Een hartafwijking is 5 van de 10 keer aanwezig. Dit maakt het in het begin wel wat moeizamer, maar ook daar kan je doorheen komen. De helft van deze kindjes krijgt een operatie waarnaar je kindje gewoon op normale manier kan functioneren.

Zou jij al die dingen niet eerst willen weten en uitpluizen voor je een beslissing over het leven van dat kleintje in je buik maakt. Dan kan je wel de NIPT test doen omdat je dan makkelijk snel kan zeggen laat het maar weg halen. Want dat gebeurd in 90% van de tijd dat mensen het zonder enige informatie weg laat halen. Ja iedereen heeft zijn keuze om het wel of niet af te breken. Maar waar maak jij die keuze op als je niks weet over het syndroom van down. Daarom ben ik geen voorstander van de NIPT test standaard te laten afnemen in een zwangerschap. Als ze nou de juiste informatie mee geven over het syndroom van down en de 2 andere syndromen wordt het misschien al een ander verhaal. Het leven zou er minder mooi uit zien zonder deze kindjes. Want je houd toch onvoorwaardelijk van je kind, hoe het ook op de wereld gezet word.

Dus mijn vraag is, wat weet jij nou echt van het syndroom van down. Heb je daar weleens bij stil gestaan?