Take a look at my life *week 35*

image_pdfimage_print

Weer een week voorbij op de MBU in Utrecht. Wat heb ik een mooie momentjes met mijn mannetje. Maar ik heb het ook druk met therapie. En dit is ook best wel zwaar, er komt veel emotie bij kijken. En helaas slaap ik daar echt super slecht, en lukt het me overdag me rust ook niet echt te vinden. De medicatie die ik voor het slapen had, gaf me helaas meer onrust vooral in mijn benen. Dus de laatste dagen hebben ze dit gestopt. Volgende week gaan ze iets nieuws proberen, want we wilde dit niet thuis uit proberen aangezien ik altijd net even anders reageer op medicatie. En thuis slaap ik dus wel gewoon prima.Wat vind Max dit toch leuk om in het wipstoeltje te zitten en lekker spelen met de speeltjes. Hij kan zo gefocust zijn erop. Zo leuk om te zien als hij zo bezig is ermee.Even lekker chillen, het was rustig deze avond. Was echt helemaal alleen, de andere moeders waren op verlof en een andere moeder bleef op haar kamer. Dan is het echt wel heel stil en moet ik ook wel weer erg wennen eraan. De eenzaamheid die ik altijd wel bij me draag kwam nu aardig op de voorgrond terecht.Dit mooie plaatje schoot ik toen ik na mijn eerste verlof terug kwam in Utrecht. Vind hem goed gelukt.Mijn mooie mannetje wat hou ik toch van jouw. Hier had hij zo,n leuk pakje aan, deze heeft Daan ook nog even gedragen. Vind het toch bijzonder dat hij nu ook dingen draagt die Daan heeft gedragen.Wat is het toch een schatje als hij zo op zijn buikje slaapt. Heb het maar geaccepteerd dat hij een buikslapertje is geworden. En dan krijg je van de kinderarts te horen, dat het niet mag. Ja kan het hem moeilijk verbieden.

Ik had het echt helemaal gehad, zo vreselijk moe en gewoon niet mijn rust kunnen vinden. Ben toen maar in de avond voor het slapen gaan een film gaan kijken via Netflix. Ik keek naar “vaiana” dit was een erg leuke film. Daarna ben ik gaan slapen. Woensdag kwamen er twee mama,s die ook opgenomen zijn geweest op de MBU voor een vragen uurtje. Dit was best wel fijn, herkenning te krijgen voor je problemen. De ene mama liet chocolade repen achter met een leuke tekst op de verpakking. We konden zelf kiezen welke tekst, want op elke reep stond iets anders. Deze koos ik, en vond het wel echt een heel lief gebaar voor iemand die jouw niet eens kent.

0
Volg en like me als je wilt

Comments

comments

debbie

Partner van Bert, trotse mama van Daan ons eerste kindje geboren met het syndroom van down. Vliegt nu hoog in de hemel. Altijd hier in ons hart. Eigenaresse van Day-dreamer.nl een persoonlijke lifestyle blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

IP Blocking Protection is enabled by IP Address Blocker from LionScripts.com.