Take a look at my life *week 6 +7*

image_pdfimage_print

Vorige week kwam ik er niet aan toe om een weekoverzicht te plaatsen, dus vandaag krijgen jullie gelijk een overzicht van twee weken. Het liep allemaal een beetje anders dan ik had verwacht. Maar voor alles is een reden hoe het loopt, daar geloof ik in. Kijk snel mee, in een deel van mijn leventje…

Week 6

Maandag was ik de hele ochtend in het ziekenhuis, maar daar vertelde ik al over in mijn zwangerschap dagboek. Dat ik een suikertest had.

Dinsdag wat in huis gerommeld, en eigenlijk verder heel veel rust genomen.

Woensdag is het kinderboerderij dag, ik ben echt aan het aftellen. Voor de verhuizing ga ik echt afscheid nemen ervan. Dit is iets wat ik helemaal niet zo erg vind. We gaan een nieuwe start maken en daar hoort dit vrijwilligerswerk gewoon niet meer bij. Ik maakte dus nog even wat kiekjes van een van de poezen daar.Ja wat een zooi he, het is wat straks verhuizen. Dit was ooit het kamertje van Daan, nu dus even opslag voor alle ingepakte spullen.Donderdagavond was het weer tijd om naar Mirre te gaan, alweer het vijfde blok van de workshop die ik daar volg. We gingen aan de pubertijd werken. Nou dit vond ik eerlijk gezegd niet zo,n fijne tijd. Ben ook de twee dagen flink ziek geweest, zo ziek zoals ik werd in mijn pubertijd. Nou dat zegt wel wat, dat er veel te verwerken valt. Eigenlijk voelde het ook niet fijn om naar huis te gaan. Want op dat moment voelde ik dat ik moest spugen, maar ik moest het inhouden want anders zou ik niet thuis komen. Ik kon meerijden met iemand naar Groningen station, en bijna de hele weg zat het me dwars. Thuis toch gewoon wat gegeten. En pas laat in de avond kwam echt alles eruit zetten. Wat was dat achteraf een opluchting zeg. Toen werd ik verkouden en kreeg ik nog meer lichamelijke klachten. En niet alleen lichamelijk, ik wilde gewoon eigenlijk helemaal niets meer.

Nog even de bloemen die bijna dood waren op de foto zetten.En het weekend maakte ik lekker frikandellen broodjes, echt een aanrader. Makkelijk en super lekker. Uit de winkel daar zit altijd curry overheen, en dat vinden wij thuis niet zo heel lekker. Dus met zelf maken kon ik dat gewoon weg laten.

Week 7

Zondagnacht ging het mis bij mij. Ik werd rond 2.00 wakker van erge pijn. Het begon met een branderig gevoel in mijn vagina en pijn in mijn buik. Uiteindelijk pijn in mijn onderrug. En ik belande in het ziekenhuis. Dit is in de ochtend genomen, want ik moest blijven.Omdat ze erg voorzichtig zijn in de zwangerschap ook door mijn geschiedenis kreeg ik ook een hartfilmpje van de baby. Maar de baby doet het echt prima, daar hoeven we ons zeker geen zorgen over te maken.

Gelukkig mocht ik dinsdag naar huis nadat me bloeddruk nog altijd in orde was (omdat ik klaagde over extreme hoofdpijn) en dat ik maatschappelijk werk had gesproken. Nu kon ik eindelijk thuis landen van wat er op Mirre was gebeurd. Want nu pas denk ik dat het allemaal daarmee te maken had. Dus lekker rustig aan doen. Nou eerlijk gezegd wilde ik gewoon niets doen. Voelde me down en heel erg moe. En mijn lichaam deed heel erg pijn. Ik kon alleen maar op bed liggen en huilen. Woensdag besloot ik dan ook niet te gaan werken en wilde ik mijn begeleidster spreken. Maar helaas was ze niet bereikbaar en besloot te wachten tot de volgende dag. Als het echt nodig is, kan ik altijd iemand daar spreken hoor. Maar dacht een dagje extra maakt ook niet meer uit. Dus donderdag aan de telefoon geweest met mijn begeleidster en veel gehuild eigenlijk. Fijn dat er altijd iemand daar voor me is. In het ziekenhuis had ik zelfs al via messenger contact gehad. Wat voelt dat veilig en fijn. Maar ik kon de pubertijd niet thuis onder ogen zien, niet zonder hulp. Dit durfde ik niet aan. Maar wist ook niet zo goed wanneer ik weer een sessie kon doen… ivm verhuizing… Ze is in overleg gegaan daar wat de mogelijkheid zou zijn. En het werd de volgende ochtend gelijk al. Dus vrijdagochtend om 11.00 had ik een sessie met haar, en ik zou dan lekker gebruik maken van de 24 uur opvang. Mijn mirre vriendin en soort van tweede begeleidster was speciaal gebeld om er voor mij daar te zijn.Ik was er dus zeker niet alleen. Die avond hebben we het met z,n vieren heel gezellig gemaakt. En voor het eerst was het mogelijk via Netflix gewoon film te kijken. We keken naar Zootropolis, wat een heerlijke film. En ik ben daarna heerlijk gaan slapen, ja ik heb echt een goede en rustige nacht gehad.

Zaterdag lekker een fijne en rustige dag gehad op Mirre, met vele mooie en fijne serieuze gesprekken. Dit heeft me onwijs goed gedaan, en ben met een rustig gevoel in de middag opgehaald en naar huis gegaan. 

Zondag hebben een beetje in huis weer gerommeld voor de verhuizing. En verder niet heel veel, lekker Netflix gekeken.

Please follow and like us:

Comments

comments

debbie

Partner van Bert, trotse mama van Daan ons eerste kindje geboren met het syndroom van down. Vliegt nu hoog in de hemel. Altijd hier in ons hart. Eigenaresse van Day-dreamer.nl een persoonlijke lifestyle blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

× Hoe kan ik jouw helpen?