Zwanger of toch niet

image_pdfimage_print

Mijn man komt uit de nachtdienst, deze dag mag ik testen of ik zwanger ben. Net als bij Daan besluiten we gelijk als hij naar bed komt te testen. Wat is het weer spannend, ik doe de test en dan is het even wachten op de uitslag. De tijd is om, wat zie ik ja het is echt zo ik ben zwanger. We zien dat het waar is maar eigenlijk vinden we het ongelooflijk dat het zo is. We zijn blij verrast, maar het moet nog wel even echt binnen komen. Even weer aan het idee wennen weer zwanger te mogen zijn. Want inmiddels weten we dat het echt een geschenk is als je zwanger mag zijn. Zeker na het overlijden van Daan. Ik ben dol gelukkig, maar ook wat voorzichtig. Bang dat er iets vreselijk mis gaat. Dat is dan ook de reden waarom er een aantal mensen op de hoogte zijn van ons prille geluk.

Ik maak een afspraak in het ziekenhuis voor de eerste echo rond de achtste week. Wat duurt dat nog lang zeg, ik wil gewoon die bevestiging dat er een kloppend hartje zit. Toch zijn we samen aan het weg dromen. Zal het een jongen of een meisje worden. Ja ik weet het, het is nog zo vroeg om het daar over te hebben. Maar toch we kunnen het niet laten. Zelfs hebben we al een naam verzonnen als het dit keer een meisje zal zijn. Maar nog een lange weg te gaan voor we dat gaan weten. Ik ben moe extreem moe van de zwangerschap. Verder geen rare klachten, de eerste dagen ben ik wel heel misselijk geweest. Maar dat verdween en kwam niet meer terug. Wat heerlijk dacht ik nog, zal het dit keer een fijnere zwangerschap zijn. Toch ben ik heel bang, zelfs mijn man in bezorgd. Er kan zoveel mis gaan, de verhalen ken ik nu wel. Toch probeer ik ook gewoon te genieten.

Het is een raar idee dat ik vorig jaar op het einde liep van mijn zwangerschap en dat ik nu voor de tweede keer zwanger ben. Ik krijg fijne en lieve reacties op mijn zwangerschap. Juist was ik bang dat mensen het te vroeg vonden. Die zullen er vast wel zijn, maar het is ons leven, onze keuze geweest. Ik heb besloten dit keer meer te genieten, maar toch de angst is steeds op de achtergrond aanwezig. Soms dringt die heel erg bij me op en ben ik heel erg bang. Een keer was ik bij de yoga en met elke beweging deed me buik pijn. Ja ik weet dat het normaal is dat alles aan het groeien is en dat daar steken van kunnen komen. Maar ik moest steeds maar huilen, zo bang dat ik hierdoor een miskraam zou krijgen. Nog even heb ik het erover met de yoga lerares. Ook zij verteld dat het geen kwaad kan. En raad me aan het nog even te blijven proberen, blijft het vervelend voelen kan je nog altijd stoppen. Ze heeft ook gelijk, in gedachten kom ik zeker gewoon weer terug. Nog altijd ben ik niet terug gegaan naar de yoga les.

Eindelijk is het zover de echo datum is in zicht. Ineens de avond voor de echo begin ik heel zenuwachtig te worden. De nacht heb ik bijna niet geslapen zo zenuwachtig was ik voor de echo. Met een duffe kop kom ik uit bed. Ik krijg een enorme pijn in me buik, nog meer zenuwen daar zat ik nou net niet op te wachten. Is dit een slecht voorteken. Zal de echo niet goed zijn. Nee hier wil ik niet over nadenken. Straks zien we gewoon een mooi kloppend hartje. Samen met mijn man gaan we naar het ziekenhuis, het is druk. Sommige blijken nogal uit te lopen. Maar de verpleegkundige gelukkig maar 10 minuten. We gaan zitten en ze vraagt hoe het met me gaat, wat voor klachten ik heb. Dan feliciteert ze ons, dat vond ik een beetje raar. Toen met Daan ging ze eerst kijken voordat ze dit zei. Ja het kan toch ook mis zijn…

Ik kleed me uit, want het is een inwendige echo. Ze laat weten dat ze eerst even niks zal zeggen als de echo staaf in me zit. Dat ik daar niet van schrik omdat er iets mis blijkt te zijn. Daarna zal ze gaan vertellen wat ze ziet. Maar er valt niks te zien. Ik weet waar ik op moet letten. Bij Daan zag ik gelijk een stipje met een kloppend hartje. Hier was niks te bekennen. Ze verteld dat de baarmoeder goed gegroeid is, maar dat ze geen embryo ziet. Het lijkt niet mee gegroeid te zijn zegt ze. Ik ben in paniek, en huil vreselijk. Toch wilt ze er iemand bij halen, dat doen ze altijd als ze twijfelen. Ook zij kijkt mee en ziet niks. Ze laat ook zien hoe groot het had moeten zijn en dat ze dit echt niet over het hoofd hadden kunnen zien. Ik ben echt ontroostbaar. Zwanger zijn van een leeg vruchtzakje. Wat nu…

Please follow and like us:

Comments

comments

debbie

Partner van Bert, trotse mama van Daan ons eerste kindje geboren met het syndroom van down. Vliegt nu hoog in de hemel. Altijd hier in ons hart. Eigenaresse van Day-dreamer.nl een persoonlijke lifestyle blog.

18 reacties

  1. Miranda schreef:

    Potver meid. Ik had het jullie zo gegund. Sterkte
    Miranda onlangs geplaatst…Bingo| Saai of hip?My Profile

  2. Joyce schreef:

    Aah wat vervelend 🙁 dikke knuffel xxx
    Joyce onlangs geplaatst…The Domestic Goddess Tag!My Profile

  3. nathalie schreef:

    Lieverd…. ik wist het al, maar nu lees ik pas je hele verhaal… Ik denk de hele tijd aan je… zelf lees ik zoveel herkenning in je blog… De angst, de pijn, het verdriet. en toch die hoop vast willen houden. Bang om een beweging te maken, omdat het pijn doet…. En dan die vreselijke echo met een einde dat niemand je gunt.
    Veel liefs, liefde en geluk voor de komende tijd. Want geluk is iets wat jullie nu wel verdienen hoor…!
    nathalie onlangs geplaatst…Vaye en VeerleMy Profile

  4. Odile schreef:

    Ik kan me zo voorstellen dat dit een klap is. Helemaal door wat jullie hebben meegemaakt afgelopen tijd 🙁 Toch hoop en duim ik dat het snel raak mag zijn! Dikke knuffel!

  5. Joyce schreef:

    ach lieverd, wat naar om het nu zo te lezen. Ik wist het natuurlijk al. Maar het is toch anders om het zo te lezen.
    Het was jullie zo gegund! Ik blijf duimendraaien voor een volgende poging. Liefs!
    Joyce onlangs geplaatst…Mama valt af: De resultaten na een maandMy Profile

  6. rachel schreef:

    oh meis wat vervelend 🙁 ik reageer niet tijd maar weet wel dat ik aan jullie denk, knuf!!
    rachel onlangs geplaatst…FlashmobMy Profile

  7. Lara schreef:

    Sterkt ermee Debbie! 🙁 Ik gun het jullie zo om weer een kindje te krijgen!

  8. Sandy schreef:

    He bah wat een ellende zeg! Heel erg veel sterkte, Debbie en Bert! Hopelijk gaat het snel goed, de duimen draaien..!
    Sandy onlangs geplaatst…Winactie | Maak kans op een craftpakket met kleurboek!My Profile

  9. Jenn schreef:

    Jeetje wat naar, sterkte! Ik duim mee voor een volgende keer!

  10. Jolanda schreef:

    Veel sterkte lieverd … Knuffel van mij

  11. Judith schreef:

    Ik had je zooo een andere uitslag gegund!!! Heel veel sterkte, vreselijk 🙁
    Judith onlangs geplaatst…De zoete aardappelen, voor jou gezond, voor mij niet.My Profile

  12. corine schreef:

    Ongelofelijk wat jullie mee moeten maken…. sterkte hoor! Ik geloof echt dat jullie nog iets heel moois wacht. Hoop dat jullie daarop kunnen vertrouwen. Maar wat had ik jullie graag een tweede wondertje gegund. X

  13. Thea van Galen schreef:

    🙁 niet leuk, ik had het je zo gegund…
    Ik blijf duimen voor jullie!

  14. sandrina schreef:

    Lieve. Debbie en Bert. Wat is dit weer vreselijk sneu, blijven vertouwen. Heel veel sterkte, liefs van ons Ijpe en Sandrina schuitemaker

  15. Nicole schreef:

    Ach meis wat vreselijk! Het is jullie zo gegund.. En natuurlijk zou t niet te vroeg zijn.. Alsof jullie Daan ooit zullen vergeten, echt niet! Dikke knuffel
    Nicole onlangs geplaatst…Fay 15 maanden: dreumes tagMy Profile

  16. Monique schreef:

    Jee meid, wat vreselijk voor jullie 🙁 Ik duim heel hard dat het een volgende keer wel raak mag zijn. Ik kan me je angst en bezorgdheid trouwens helemaal voorstellen. Liefs!
    Monique onlangs geplaatst…Fashion: zomerse musthaves voor jongens!My Profile

  17. janske schreef:

    Wat ontzettend verdrietig zeg…. Heel veel sterkte. .. hopelijk ben je snel zwanger van een gezond kindje…
    janske onlangs geplaatst…New Themes: Snaps and GatewayMy Profile

  18. Lisa schreef:

    Heel naar Debbie! 🙁 Ik hoop dat het jullie snel gegund is.
    Lisa onlangs geplaatst…Minimijlpaal #3: op een derdeMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

× Hoe kan ik jouw helpen?