My weekly 30

image_pdfimage_print

Wat een enorme rust nu hier in het weekend. Max is het hele weekend uit logeren bij opa en oma. Twee nachten lang, heerlijk hoor even tijd voor ons zelf. Wel merk ik nu hoe moe ik eigenlijk ben, normaal leid Max me wel af. En wist al wel dat ik erg moe was, maar nu kom ik zo tot rust dat ik het echt voel. Ik geniet, maar ook niet helemaal. Therapie raakt diep, en er komt zoveel naar boven. Dit is vermoeiend, maar het moet gebeuren anders kom ik niet verder. 

Het was wel erg heet de afgelopen dagen, maar ik zat veel binnen tijdens therapie en daar was het nog wel te doen. Tot je buiten kwam, dan kreeg je een klap in je gezicht. Dus thuis veel gebruik gemaakt van ons zwembad samen met manlief en Max. 

Ook kon ik eindelijk na drie weken weer naar zangles, en daar heb ik weer enorm genoten. Het zingen is bevrijding, en heb gewoon ook een super zangcoach. Ze betekend meer voor me dan alleen als zangcoach. Ik heb haar langzaam binnenlaten komen in mijn hart, hoe eng ik dat juist vind. Want de angst is vele malen groter als je iemand toelaat, diegene weer te verliezen.

Maar voor nu even de week doornemen met heerlijke plaatjes.

Deze actie geldt niet meer. Afgelopen week was er elke dag een leuke actie van Doterra. Al een tijdje bestel ik oliën bij hun, voor heel veel verschillende dingen. Wil je hier iets meer over weten kan je mij altijd benaderen erover.

Max dacht laat ik alles maar even uit mijn bed schoppen. Nou bedankt hoor lief kind, ik moest toch je bed verschonen. Dus hij heeft me goed geholpen.
Wat een hitte de afgelopen dagen… Nou daar weten wij hier wel raad mee. We hebben het zwembad in de tuin opgezet en lekker met z,n drieën erin gegaan. Max vond de zwembandjes wat onwennig, maar al gauw geen probleem meer. Wel vond hij het spannend in het water, wilde niet gaan zitten in het water. Alleen boven op mij. Maar na een paar dagen durfde hij toch meer zelf te gaan zitten. Ook met lopen door het water moest hij de rand van het bad vasthouden, vond het maar wat spannend om te vallen. Ach en dat komt wel, hij is nog zo klein. Maar wij hebben zich prima vermaakt. En als Max op bed lag, lagen papa en mama er alleen in. Lekker even ontspannen. Was lang geleden dat ik even alles los kon laten en echt even kon genieten van het hier en nu.

Arm droppie, hij had echt wel last van de warmte. En dan wil hij het liefst plakken. Dat doet hij normaal niet. Nu maar even bij papa plakken terwijl hij aan het koken is. Even mama een klein beetje ontzien na een zware dag therapie.
Weekend zonder Max, echt het hele weekend. En wij aten lekker een stokbroodjes gezond.
Lang geleden dat we in de avond een wandeling gemaakt hebben. Nu kon het nu Max niet thuis was, en ook wel even relax zonder kind te wandelen. Toch vond ik het nog wel erg warm, dus niet super lang weg gegaan. Maar net lekker om ervan te genieten.

Houden jullie het beetje uit met deze hitte?

Volg en like me als je wilt

Comments

comments

debbie

Partner van Bert, trotse mama van Daan ons eerste kindje geboren met het syndroom van down. Vliegt nu hoog in de hemel. Altijd hier in ons hart. Eigenaresse van Day-dreamer.nl een persoonlijke lifestyle blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

× Hoe kan ik jouw helpen?