Personal Gevoelens bij de ander houden

image_pdfimage_print

Quet

Ik weet het al jaren dat ik echt een heel gevoelig type ben, daar heb ik ook eigenlijk altijd wel veel last van gehad. Het is eigenlijk een hele mooie eigenschap, maar niet als je er niet mee om kan gaan. Ik trek altijd mensen aan met problemen, ik luister graag naar ze. Maar wil altijd een stapje verder, ik wil de problemen oplossen. Nu weet ik dat ik dat niet kan en dat ik niet de hele wereld op me schouders mee kan nemen. Hier heb ik veel last van, de problemen moet ik bij de ander houden. Luisteren is goed, maar het niet overnemen deze gevoelens. Maar hoe doe je dat nou, want het is leuk als je graag mensen wilt helpen met hun problemen. Alleen ze moeten je er niet in mee trekken. Zo gevoelig ben ik dus dat ik kan voelen wat de ander voelt. Is mooi zodat je de mensen ook echt begrijpt wat er door iemand heen gaat, maar daar moet het ook bij blijven. Dit wil ik gewoon echt gaan uitschakelen anders kan ik mijn droom niet werkelijkheid maken om mensen echt te gaan helpen om naar ze te luisteren. Heb al genoeg aan mezelf, dus moeten de problemen van de anderen ook bij hun blijven.

Nou gebeurde me laatst iets heel bijzonders, ik was bij me vriendin die me zo veel leert. Me helpt met het praten over me gevoelens, me angsten laat overwinnen. En waar ik ontzettend veel van ben gaan houden. Iedereen heeft zo zijn eigen dingen. Zo ook deze vriendin. Die avond dat ik bij haar in de tuin zat naast haar, zat ze in een gesprek via messenger. En ik was haar eigenlijk alleen maar in me op aan het nemen. Ik voelde wat er bij haar gebeurde, in eerste instantie wist ik helemaal niet waar het gesprek over ging. Maar het gevoel wat het me bracht liet me niet los. Natuurlijk had ze ook in de gaten dat ik met haar bezig was en ondertussen liet ze wat los over het gesprek. Ze vertelde me dat ze nu zo goed wist hoe ik me voelde wat zei allemaal met mij doet. Uit me veilige bubbel halen. Zij werd nu uit haar veilige bos (zoals zij het noemde) gehaald. Dat was vroeger de enige plek waar ze zich veilig voelde, waar ze nu liever niet uit gehaald wilde worden. Alleen ik begon me heel verdrietig te voelen, het deed me zoveel pijn haar daar zo te zien worstelen met haar gevoel. Het liefst had ik het uitgeschreeuwd van de pijn die het me gaf. Maar toen gebeurde er iets moois, ze kwam naar mij toe omdat ze behoefde had aan een knuffel. Jeeej ik mocht iets voor haar betekenen.

Ik liet los wat dit met me deed en dat ik haar gevoel niet wilde overnemen, maar gewoon niet weet hoe ik dat moest doen. Even was ik nu belangrijker dan haar gesprek, ze legde haar telefoon even weg. En legde me uit hoe ik dit kon aanpakken. Ik wist wel wat ik moest doen, maar niet hoe. Dit keer lukte het me om in mijn eigen blije bubbel te blijven. Haar gesprek op messenger ging door en ik bleef haar observeren. Wauw wat was dit mooi om te mogen ervaren. Van een afstandje haar gevoel mee krijgen, maar toch er niet in meegetrokken worden. Dit was voor ons beide een mooi proces. Pijnlijk vooral voor haar, maar zo leerzaam geweest.

Bedankt lieverd dat ik dit van dichtbij heb mogen mee maken.
ae99e1e173e2573eb02304200e795134

Please follow and like us:

Comments

comments

debbie

Partner van Bert, trotse mama van Daan ons eerste kindje geboren met het syndroom van down. Vliegt nu hoog in de hemel. Altijd hier in ons hart. Eigenaresse van Day-dreamer.nl een persoonlijke lifestyle blog.

2 reacties

  1. Anneke schreef:

    Wel bijzonder dat je zegt dat je voelt wat een ander voelt terwijl je zelf het zo vreselijk vindt als iemand zegt dat die begrijpt wat je voelt (zoals je yogalerares enzo). Beetje apart. Mensen willen gewoon met je meeleven en daar word je boos op maar je beweert zelf wel te weten dat je voelt wat een ander voelt

    • debbie schreef:

      Ik snap dat het verwarrend overkomt. Denk dat je niet helemaal begrijpt hoe ik het bedoel, misschien ook niet helemaal duidelijk van mijn kant. Iemand brengt een gevoel bij mij over dat ik vaak weet of iemand zich goed of niet goed voelt. Ik weet niet werkelijk wat iemand voelt als in dat iemand bijvoorbeeld net als ik een kindje verloren heeft. Dan weet ik zeker niet hoe dat voelt bij een ander. Wel kan ik bij diegene het gevoel krijgen of iemand zich niet goed voelt, verdriet, of juist zichzelf weer een beetje is.
      Dat is dus iets heel anders dan weten wat iemand echt voelt, ik zal dan ook nooit tegen iemand zeggen dat ik weet hoe hij/zij zicht voelt wel het zachter maken dat ik degene voel.
      En ja ik kan nog steeds boos worden als iemand zegt dat die weet hoe ik me voel omdat niemand van een ander weet hoe die zich voelt, hoe lief het misschien al bedoeld is.

      Hoop dat ik het wat duidelijker voor je gemaakt hebt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

× Hoe kan ik jouw helpen?