Take a look at my life 4

image_pdfimage_print

Ik heb deze keer (een dag te laat) foto,s van twee weken. Zo was er nog niks aan de hand, en zo heb je enorm veel pijn en beland je in het ziekenhuis op de OK. Dat verhaal hebben jullie inmiddels kunnen lezen. Maar ik ben weer terug, daarom wil ik toch nog even alle foto,s laten zien. Ik kan niet over alles apart vertellen, want er is zoveel in het ziekenhuis gebeurd dat ik niet alles meer goed weet. Maar kijk mee naar de foto,s.IMG_20160118_085437

IMG_20160121_133051

IMG_20160122_115118Hier ging alles nog prima. Zo mooi de bol die we kregen op Allerzielen op het crematorium kwam uit. Het het meest bijzondere is dat hij paars is. De kleur van Daan. Echt te wauw. Nu ik weer thuis ben uit het ziekenhuis, is hij helaas al dood. Heb er dus maar kort van kunnen genieten.IMG_20160125_120503

IMG_20160125_133326Wachten, wachten en nog eens wachten. We waren op de spoed, en dat gaat allemaal niet zo snel als je had gehoopt.IMG_20160125_191445Ik denk dat dit na mijn operatie is geweest, dan ben je ineens opgenomen dus.IMG_20160128_174612

IMG_20160129_193322Eten gaat eigenlijk niet, heb geen trek. En met alles wat ik eet krijg ik pijn. Dus veel drinken, en aan de nutridrink. Zelfs dat was moeilijk weg te krijgen. Eigenlijk moest ik er drie op een dag, maar was blij als ik er twee op had.IMG_20160130_112500Dan ben je gewoon jarig in het ziekenhuis, nou dat feestje moet nog maar even wachten. Dat gaan we nog wel inhalen.IMG_20160130_120757Voor het eerst echt weer iets proberen te eten.IMG_20160130_171611S,avonds kreeg ik weer een warme maaltijd, maar dat stond zo tegen. Maar ik kreeg speciaal voor mijn verjaardag een geweldig toetje. Dat wilde ik dan ook echt proberen. Dit was dan ook het eerste wat me echt smaakte. Bijna helemaal is hij op gegaan, verder van de warme maaltijd heb ik alleen een hapje kip op.IMG_20160131_194221Langzamerhand steeds meer kleine dingetjes eten. Soep ging er goed in, de kaas smaakte nergens naar.IMG_20160202_125945Wandelen door het ziekenhuis, ik zat wel vast aan een paal aangezien ik een infuus in had. Wat kan dat piepen van dat ding vervelend zijn zeg. Het meest vervelende vond ik als ik s,nachts naar de wc moest dat ik de stekker eruit moest trekken en dat hij dan heel hard piepte (even) Dat vond ik vooral vervelend voor mijn buurman. Maar ja onmacht.IMG_20160202_133446Toen ik me beetje beter begon te voelen, ging me dit best een beetje tegen staan dat het gordijn altijd dicht zat. Gelukkig had ik wel aan de andere kant een raam om naar buiten te kijken. Maar geen zicht op de deur naar de gang. Maar ja dat is iets wat hoort bij het ziekenhuis leven.IMG_20160203_120920Er wordt goed voor me gezorgd, eten gaat gelukkig steeds beter. Heb zelfs nu vaak echt trek weer.IMG_20160204_102517Wachten op ontslag, en dat duurt lang. Drie uur hebben we zitten wachten, maar jeeeeh eindelijk naar huis toe.IMG_20160206_111713Ohhh ja de mamaswap, deze kreeg ik binnen. Zo benieuwd. De mijne kon ik niet helemaal naar wens nog afmaken, gelukkig zo goed als af zodat mijn man het heeft kunnen inpakken en versturen.IMG_20160206_175353Ja en dan kan je weer eten wat je wilt als je thuis bent. Merk dat ik de ene keer veel trek heb en de andere keer niet zo. Het is allemaal wel erg wennen met eten. Ook heb ik namelijk nog wel wat buikpijn. Maar het heeft tijd nodig. Hier aten we een heerlijk soepje met kaas ui brood.

Please follow and like us:

Comments

comments

debbie

Partner van Bert, trotse mama van Daan ons eerste kindje geboren met het syndroom van down. Vliegt nu hoog in de hemel. Altijd hier in ons hart. Eigenaresse van Day-dreamer.nl een persoonlijke lifestyle blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

× Hoe kan ik jouw helpen?