Mijn eerste verjaardag als mama

image_pdfimage_print

Als ik denk aan hoeveel verjaardagen ik nog ga vieren zonder Daan* ga ik kapot van binnen. Laat staan straks zijn eigen verjaardag te vieren. Ik ben verdrietig dat hij er niet bij is. Dat hij me niet aankijkt met zijn mooie ogen. Zegt door middel van kijken, mam ik hou van je. Dat zou het mooiste cadeau zijn. Ik moet het enkel en alleen met foto,s doen en met die paar herrieneringen die ik van hem heb. Het lijken er steeds minder. De verhalen worden minder, er is niks nieuws te vertellen. Alleen de pijn en verdriet blijven over. Ik kan zeker lachen als ik aan hem denk. Denk ook vaak alleen nog maar aan de mooie dingen met hem. Maar op dagen als mijn verjaardag, mis je toch een klein persoontje die je wat warmte geeft deze dag.

In de jaren die volgen, zou hij misschien wel knutsel werkjes maken voor mama,s verjaardag. Lekker kliederen met verf en klei. Een koelkast vol tekeningen, zoals het hoort (toch!) Dit alles moet ik missen van Daan* Ik heb dan ook deze dag als zwaar ervaren. Veel tranen zijn er geweest. Maar blij was ik om even bij Daan* te zijn geweest. Op mama,s verjaardag kreeg hij een cadeautje. Zo hoort het toch, of niet hihi. Ik ga jullie dus vandaag eindelijk laten zien wat we kochten op Centerparcs voor onze kleine jongen.

Het is een ijscokar geworden. Zo kan hij in de hemel zoveel ijsjes eten als hij wilt. En misschien wel uitdelen aan zijn vriendjes en vriendinnetjes.
20150130_150609

20150130_150804

1 Love
Volg en like me als je wilt

Comments

comments

debbie

Partner van Bert, trotse mama van Daan ons eerste kindje geboren met het syndroom van down. Vliegt nu hoog in de hemel. Altijd hier in ons hart. Eigenaresse van Day-dreamer.nl een persoonlijke lifestyle blog.

6 reacties

  1. Carla schreef:

    Met tranen in mijn ogen heb ik je verhaal gelezen en het filmpje bekeken…wat ben je toch een kanjer….de mooie herinneringen blijven zeker, en wat een leuk kado voor Daan. xx

  2. claudia schreef:

    Tis heel zwaar en moeilijk. Ik kan er niet over mee praten Hoe het voelt
    Maar ik weet wel dat je een super moeder bent, ook al zit hij in je hart en kijkt met je mee over je schouder.

  3. Elisa schreef:

    Ik sluit me aan bij Carla, je hebt veel mensen die met je mee leven, ook al wordt het verdriet zeker niet minder.
    Maar hoe je het allemaal doet is heel bijzonder, Het is net of wij daan ook kennen en hem missen.
    Denk aan je en wens je veel sterkte bij je gemis

  4. Anneleen schreef:

    Wat ben jij toch een moedige vrouw, Debbie! Ik heb zoveel bewondering voor je! Ik weet zeker dat Daan geniet van de ijsjesauto en samen ijsjes is aan het smullen met zijn vriendjes daar!
    Anneleen onlangs geplaatst…Studiereis naar MallorcaMy Profile

  5. Sanja` schreef:

    Ik sluit mij ook aan bij Carla! Ik vind het echt super hoe je ermee omgaat. Daan is vast & zeker super trots op zijn ouders!
    Sanja` onlangs geplaatst…What makes me happy? #JanuariMy Profile

  1. 2 februari 2015

    […] verjaardag was het vandaag, daar kon je al eerder wat over lezen. Ik werd trouwens 34, wat een leeftijd alweer he…We hadden wat sneeuw gekregen, helaas […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

IP Blocking Protection is enabled by IP Address Blocker from LionScripts.com.